Seneficiumconditionis
uens certus habetur. ſi tranſigetur indebitū non repeteturEneficium conditionis ſine cācompetit quando aliquid primo ex iuſta cauſa ⁊ ab initō obligatum eſt: ⁊ ſine cauſa poſtea apud alterum retinetur. aut per aliquem effcm̄amplius apud eum eſſe non debet. Itēſi penes te habes rem meam quam nonhabes ex contractu vel quaſi: ex maleficio vl̓ quaſi: aut alias quouis modo esmihi obligatꝰ. ⁊ ſic ſine cauſa res meaeſt apd̓ te. competit mihi repetitio rei exhac conditione ſine cauſa Et huic beneficio quis poteſt renunciare. nam certūeſt ꝙ ſoluto debito repeti poteſt bn̄ficioper conditionem ſine cauſa. vt in. l. diſſolute. E. de ꝯditione ex lege ⁊ ſine cauſa. poſſum ergo renunciare huic repetitioni. Sciendum ꝙ propter inopiamalicuius quis poteſt repetere d̓bitum aſuo debitore ante terminum ſolutionisſtatutum ad ſoluendum fiſco tributumquod alias non liceret per. l. j. C. de cōdi. ex. l. modo huic beneficio quis poterit renunciare ſic ꝙ propter quamcūqꝫinopiam non velit exigere debitū antetꝑs a ſuo debitorexceptio doli mali eſt quādo aliquis dicit ſe dolo ⁊ calliditatealicuiꝰ inductum fore. ⁊ huicexceptōni ob dolum preteritum poteritquis renūctare. Notandum dolꝰ nunqͣꝫpatrocinatur doloſo: nec preſtat ei cauſam reſcindendi contractum per eū initum per l. cum prouidearis. C. de reuocan. dona. Ideo ſemper omnis contractus valet quo ad iudicium doloſi. nectranſactio reſcinditur ad inſtāuam proprium dolum alleganus. Caſus in. le.tranſactione finitur. C. de tranſac. Dolus malus conſiſtit in calliditate: fallacia ⁊ machinatione. vt. ff. e. ti. l. i. vnde
calliditas cōmittiter in tacendo vel diſſimulando. vt ſi quis venditorum ſciebat rei vendite deberi ſeruitutem aut ipſam alienam vel alteti obligatam fore.Fallatia autem eſt in mentiendo ⁊ falſūaſſerendo contra ꝯſcientiaꝫ machinatioſit autem ex parte verborum Nam dicitbeatus Auguſtinus. vtiqꝫ verba inſtituta ſunt nō vt per ea homines ſe inuicemfallant: ſed eis quiſqꝫ in alterius noticiam cogitatiōes ſuas proferat: verbisigitur vti ad fallaciam peccatum eſt. viceſima ſecunda queſtione ſecunda. IsautemEneficium fori quod competitſcolaribus. ſcolaris enim quibononie moratur ſubiectus eſtd̓ iure communi iudici bononien̄. eo ꝙbononie habitat. ſed per priuilegiuꝫ poteſt declinare ⁊ dicere ꝙ velit coram ſuodoctore conueniri: ⁊ huic beneficio poteſt renunciari. Nota illud beneficiumnon ſolum datum eſt ſcolaribus: ſꝫ etiālegum profeſſoribus magiſiris ⁊ doctoribus. vt dicit autentica habita. C. neAiliꝰ ꝓpatre. Et illud priuilegium diciteis facultatē ſecure adeundi loca ſtudiorum ⁊ tranſeundi ⁊ conuerſandi in illiscum illorum nuncijs ⁊ rebus debent etiam tueri ab iniurijs ⁊ damnis. Et licetillud idem dicat ius commune. vt. l. cōgruit. ff. de offic̄. preſi. tamen ſcolaresmaxime ſecure debent ire ⁊ habitare. ⁊id̓o generaliter non erat dimittendumtanqͣꝫ ſpeciali non digno Et ſic illud priuilegium vltra ius commune operaturar. l. ſi quando ff. d̓ le. i. Nam non teneretur ad pedagia nec ad gabellas pro libris ſuis quos ſecuꝫ ſtudij cauſa feruntaut veſtimentis alijſqꝫ rebus ipſis provictu neceſſarijs. Queritur qui dicantur ſcolares: ⁊ qui gaudeant priuilegiodicte autentice. Reſpondetur ꝙ intran
iij