beneficioruꝫ¶ Diuiſio
alteri cauſe ſi ſoli tempori ſuccūbit .i. ꝑdit cauſam qꝛ tꝑs non eſt modus obligatiōis tollende vel inducēde per. l. obligationū fere. §. placet. ff. de act. ⁊ ob.Aut non ſolum allegat tempus ſed aliācauſam. aut talis cauſa eſt ſufficiens adagendum vel non. ſi ſecundū quia allegat nudum pactū vel promiſſionem. ⁊iterum ſuccumbit per dictā legem. Sicertis annis aut actor pretendit cauſaꝫſufficientem vt ſtipulationis ⁊ venditionis emptionis aut alteriꝰ ticuli ⁊ actorobtinebit ſi probauerit ſolutiōeꝫ ſibi factam ad plures annos licet non ꝓbaueuerit cauſam efficacem. quia preſumit̉ꝙ reus non ſoluerit ſine cauſa legittīa.quia nemo p̄ſumitur rem ſuam iactare.ꝑ. l. Cum de indebito. ff. d̓ proba. Itēꝓbatur ꝑ glo. ca. fi. xviij. q. ij. vbi dicit̉ꝙ allegata conſuetudine alicuius aliqͥdſoluendi cum cauſa ⁊ preſtatione illiusſolutionis inducitur obligatio ad idemfacit c. peruenit. de cen. vbi dicit̉ ī fineoportet quippe vtōnis cenſus ad quid⁊ qn̄ perſolui debeat preſciatur. Concluſiue tenent doctores ꝙ premiſſa veraſunt de ca. ꝑuenit. qn̄ per tantū tꝑs folutum ſit ꝙ ſufficit ad preſcriptionem ⁊ n̄fuit in poſſeſſione recipiendi huiōi ſolutionem vi precarie aut clam ¶ Iteꝫ nemo alienū factum ꝓmittens ob ligaturvnde qui promittit pro alio. non tenet̉ad aliud niſi ꝙ det operā quā pōt ꝙ illefaciat qd̓ promittit per. l. ſtipulatio iſteff. de ver. obli. niſi quis ꝓmittat ſe effecturum curatuꝝ ve vt promiſſum fiat īſtitu. de inuti. ſtipu. §. ſi quis alium daturum. Item ſi quis promiſit inſulam facere ad certū tempus ſub certa pena ⁊ tātum tempus iam trāſiuit ꝙ modo infratempus ſtatutū fieri non poterit licet totum tempus non tranſierit poſſum tamen agere contra talem per inde ac ſi co
tum tempus tranſieret per. l. hoc iure. ff.de verbo. obli. Item ſi aliquis ſpromittit generaliter hoc modo quodcunqꝫ poſtulaueris dabo. in tali excipiuntur omnia illicita ⁊ preiudicialia ⁊ etiaꝫ ea quein generali contractu nō veniunt .ſ. quequis ſpecialiter nominata non dediſſetCaſus in. l. i. C. qui tes pignori obliga. poſſ. vel non.Efenſionumleu beneficioꝝ. quedā in fauo-rem. quedam in odiuꝫ introducte ſuntvnde contingit ꝙ perſone pro quibus īuente ſunt ꝑ eas iuuātur ne teneant̉ deobligationibus quas fecerūt. Et licꝫ verum ſit regulariter licitū eſſe his pro ſeintroducus renunciari. Sunt ex eis tn̄quedā beneficia quibus renunciare nonpoſſumus. ⁊ renunciatiōe facta non impedit quo minus huiōi beneficia ⁊ defēſiones opponi poſſunt. Alique tam̄ ſuntquibus quis renunciare pōt ⁊ renunciatione facta tenet. ⁊ illa perſona que āterenunciationem per ipſa beneficia iuuabatur renunciatione facta amplius noniuuatur. Alique ſunt de fenſiones quibꝰquo ad quid quis renunciare poteſt. ⁊quo ad quid non. Igitur de ſingulis ēvidēdum ⁊ primo de illis quibus renūgiare non poteſt.Eneficiuꝫ maIcedonianum ſenatuſconſulti ꝯpetit filioſamilias qui pecuniam accepitmutuo ſine voluntate tacita vel expreſſapr̄is. Et nota licꝫ appellatōe pecunie largo mō ſumpte ꝯtineat̉ quicquid numero pondere vel menſura conuineatur. capitur tamen hic ſtricte ſolum pro pecunia filiofamilias mutuata. vt dictū eſt.