Appellatioab interlocū.

iudex hmōi exceptione legitima ſpreta⁊ neglecta ipſam ſaltē tacite repellēdoin ipſa cauſa ad talem vel ad alium actūexceptioni mee cōtrarium proceſſiſtis.vel eandem exceptionem per veſtrā quātu liſtis interlocutoriam ꝓnunciādo ſicvel ſic minus iuſte repuliſtis. vel al̓s incauſa hmōi per talem veſtram cōminationem ſiue actum vel preceptū tale. meindebite grauaſtis. Unde ad interlocutoria huiuſmodi iniqua ⁊ iniuſta ſeu expredicta exceptione nō admiſſa. vel ſaltem tacita repulſione vel a tali veſtra cōminatione ſeu precepto tali. tanqͣꝫ iniqͦgrauamine in his ſcriptis ad reuerēduꝫin chriſto patrem ⁊ dn̄m ep̄m talem.vel ad ſanctam ſedē apoſtolicam. ⁊ ſanctiſſimū in chriſto patrem ⁊ dn̄m nr̄mdn̄m paulum diuina ꝓuidentia papaꝫſecundū prouoco ⁊ appello. Et apl̓osprimo. ſecūdo. tercio. ⁊ cum debita inſtantia mihi dari peto ſubijciens predictum. Al. reum cum adherentibus ſuis.protectioni dn̄i ep̄i vel dn̄i pape ⁊ ſedisapoſto lice ſpāli. Et ꝓteſtor ꝙ appel lacionem hmōi poſſim corrigere emendare⁊ innouare. ac eam intimare volo ⁊ ꝓſequi prout videbitur expedire. Dicit̉primo in forma. Coraꝫ vobis ⁊cͣ. quiacoram iudice ⁊ eius preſentia eſt appellandum. vt. ij. q. vi. bidunꝫ. de app. iuggeſtum. ſi eius preſentia poteſt haberi.vel niſi iuſtus metus excuſet. tunc debꝫproteſtari in pn̄tia bonoꝝ virorū volēsappellare iuxta formam. c. vlt. eo. n. Etſi plures ſunt iudices quoꝝ pn̄ta ſimulhaberi non poteſt. tunc fiat ſcd̓m qd̓ habet̉ in cle. i. e. ti. qꝛ tunc p̄t corā ipſis vl̓corā maiori parte eorū appellari ⁊ apl̓ipeti poſſunt ſeparatim vt ibi. Aliqui inappellationibꝰ ſolent premittere. cumappellationibus remediuꝫ ad re leuamēoppreſſoꝝ a iure ſit inuentum. de appel.

cum ſpeciali. §. porro. ⁊ in. l. prefecti pretorio. ff. d̓ mino. cum ſimilibus. Sedde hoc non eſt curandum. quia iſta ſuntverba iur̄: quoꝝ non eſt neceſſaria ꝓpoſitio ſed verba facti ſunt ꝓponenda. d̓ qͦin. c. ſi quis iuſte. d̓ elec. li. vi. Item dicitur ordinario vel delegato quia debetexprimi iudic̄. qualitas que cōfiderādaeſt. maxime quando ſuper appel. māda.ap. impetratur. de excep. dilecte. d̓ ap.ex inſinuatōe. Poſtea ſit mentio in appellatione de proceſſu cauſe ⁊ de grauamine ſeu interlocutoria. ⁊ cauſa iniquitatis grauaminis ſeu interlocutorie exprimatur. quia hoc eſt neceſſe: quandoante ſententiam appellatur vt dictuꝫ eſtſupra. Nam non ſufficit dicere appelloa tali interlocutoria tanqͣꝫ iniqua ⁊ iniuſta: qd̓ tamen ſufficeret a diffinitiua.de quo no. in. c. penul. de no. ope. nūci.Item dicitur in forma appellatiōis: ꝙiudex non admiſit exceptionem. ſed eaſpreta proceſſit. vel ꝙ ipſam interlocutoriam repulerit Nam duobus modisiudex repellit exceptōnem videlꝫ tacite⁊ expreſſe. Tacite quando exceptiōe neglecta: iudex procedit ad ea que ſe noncompatiunt̉ cum exceptōne propoſita.vt de app. ex parte. ⁊ no. eo. a. dilecto.Et in ſpe. d̓ excep. §. ij. ꝟ. ⁊ nota ſcd̓mvbertum. Nl. no. etiā per Io. mo. in. c.i. de app. li. vi. Et tunc poterit appellatehoc expreſſo in appellatiōe. ꝙ proceſſitiudex exceptione nō admiſſa. Expreſſerepellit. puta quando per interlocutoriam pronunciat contra exceptōꝫ. Quidautem faciendum ſit quando iudex nōrepellit expreſſe nec euem tacite. putaprocedendo vt dictum eſt. Nec euā admitat ſed ſemper eſt in deliberādo fortevt excipiens faugatus ⁊ vexatus laboribus ⁊ expeſis ex diuerſis terminis: qͦsiudex ad audiendā deliberatōꝫ aſſignat

f i