diffiniti.¶ Setētia
tiones ⁊ alia acta cauſe ⁊cͣ. vt tradit G.in ſpe. d̓ requiſitione cōſilij. Et iō d̓r inſn̄ia deliberatiōe prehabita ⁊ habito cōſilio cum peritis. Item ſubdit̉ in ſentētia partibꝰ ꝓpter hoc in noſtra preſentiaꝯſtitutis ⁊ ſentētiam ferri poſtulantibꝰ.⁊cͣ. De iſto ponit guil. in ſpe. rubricamſpecialē .ſ. de petitōe ſentēue ⁊ eius cautela ibi de hoc. Item qn̄ altera partiumeſt abſens ꝑ ꝯtumaciā ſolet dici in ſn̄ia.Cuius abſentia dei preſentia repleat̉ dequo in c. de manifeſta. ij. q. i. in ca. veritatis de do. ⁊ contuma. Itē in forma ſētentie ponit̉ ꝓ tribunali ſeden. ⁊ habentes pre oculis ſolū deum d̓ hoc in ca. cūeterni. de re iudi. li. vi. Unde ſedendodebet iudex proferre ſententiā non ſtādoalias non valeret vt inc. vlt. de re iudi.li. vi. ⁊ que ſit ratio ibi no. nec debet ꝑgr̄am vel ſordes iudicare contra iuſticiā⁊ ꝯtra conſcīam alias ſuſtinebit penasde quibus in dicto ca. cum eterni. Iteꝫillis verbis vtatur iudex in ſententia vl̓paribus pronunciamus d̓cernimus nōtamen retert an ſic dicat iudex. an dicatprecipio vel ſtatuo vel ordino. vt in capi. cum his. de ver. ſig. Nam qͣꝫuis lexdicat non valere ſententiā que condemnationē vel abſolutionē non continꝫ vtin. l. preſes. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iudi. ⁊ tactū eſt etiam ſupra. ſufficit tamēſi contineat condemnatiōem ſeu abſolutionem vel equipollens: d̓ quo etiam inſpe. de ſen. ꝓla. §. vt autē. ver. ⁊ nota. ⁊non eſt vis nec refert etiam an ſentētiaferatur ſub verbis prime vel tercie ꝑſoue de quo etiam in ſpe. e. ti. §. iuxta. ver.n̄ valet. de quo etiā dicendum ē vt ibi.Item dicitur in ſententia ſentētiandoeu ſentētialiter in his ſcriptis ⁊cͣ. hͦ id̓oquia ſn̄ia diftinitiua debet ferri in ſcriptis. debꝫ etiā in ſcripus recitari ⁊ ꝓferri⁊ per ipſum iudicem non per alium legi
alias eſt nulla. de quo in ca. vl. de re iudi. li. vi. Non tamen eſt neceſſariū exprimi in ſententia in his ſcriptis dummodo alias in ſcriptis feratur. Licet ſitcautum de quo in ſpe. in. §. iuxta in ver.non valet etiā ſuperius alle. ⁊ in dictoca. vl. de re iudi. li. vi. Et ꝙ ſequit̉ in ſētentia ſcꝫ fundum predictū ad prefatuꝫNl. actorē pertinuiſſe ⁊cͣ. hoc patꝫ declaratum circa petitōem in libello contentam ſcd̓m quā vt dictum eſt ſn̄ia ferri d̓bet. Item cōdemnet iudex victū in expēſis ipſi victori qd̓ fieri debꝫ. vt in. l. euꝫquē temere. ff. de iudi. ⁊ in ca. calūniaꝫ.de penis niſi ipſe victus habuiſſet ꝓbabilem cauſā litigandi que eum excuſarꝫvt no. in dicto c. calumniā. ⁊ in dicto c.finem. de do. ⁊ contu. in glo. magna ⁊ ſuper ea. Et tunc quādo obmittit iudex ꝯdemnatōem expenſarum debet cauſā exprimere in ſentētia ꝓpter quam victumin expēſis victori non condēnat. vt no.ibi. ⁊ ꝓbatur in aut̓. de iudi. §. oportet.col. vi. Et iſte eſt vnus caſus qui in ſententia debꝫ exprimi ſcꝫ cauſa illa. vij. alij caſus noͣ. in capitu. ſicut nobis. de ſēten. ⁊ re iud̓. alias regulariter in ſententijs non dꝫ exprimi cauſa vt ibi. immofatuū eēt exprimere qꝛ faciliter poſſꝫ mala cā exprimi ⁊ bona ſubticeri. ⁊ ita nonvaleret ln̄ia. de quo in c. ex ꝑte. de con.prebē. de reſti. in inte. cū ex lr̄is. ꝟ. nosigit̉. ⁊ hoc etiam obtinet in interlocutorijs. Si tn̄ iudex exprimit aliquas cauſas tūc poſt ſpēalia ſubmittat claſulā generaleꝫ vicꝫ ex his ⁊ alijs mouentibꝰ ⁊cͣEt ſic ſub tali generalitate ꝯp̄hendit ſētentiā ſeu deciſionē cauſe iuſtificantē vtno. de re iud̓. abbate li. vi.Sn̄ia in actōe ꝑſonali p̄t ſic formariIn noīe dn̄i amen. ⁊cͣ. vt in p̄cedēti forma vſqꝫ ibi ꝯanuando. ꝓnunciamꝰ decerniꝰ ⁊ d̓claraꝰ p̄dictū N. reū mēorato