diffiniti.¶ Setētia

equipollens iubent ꝯcludendo Tamenibi tenent docto. ꝙ omnis interlocutoria mutari ⁊ reuocari poteſt ex cauſa. ſine cauſa nō. maxime poſt. x dies ſine voluntate partis ꝓ qua eſt lata. Unde ſi iudex ſine cauſa iuſta interlocutoriā reuocettoterit appellari.Ormas autemdiuerſas reuocatioīs interlocutorie ponit Gui l. in ſpe. de exceptionibꝰ. §. viſoQuia poteſt ſic dicere iudex Nos talisiudex ⁊c. quia in tali cauſa. ⁊cͣ. pridemſuper tali exceptōe per taleꝫ reum oppoſita. pronunciamus interloquendo eandem exceptiōem non eſſe admittendaꝫvel qꝛ contra talem ſic ꝓceſſimꝰ ⁊cͣ. Habito poſtmodū conſilio ꝑitorū. inueniꝰnos ip̄ꝫ grauaſſe vel īdebite ꝯͣ eū ꝓceſſiſſe Idcirco vſi conſilio ſaniori interlocutoriam ipſam vel proceſſum huiōiexpreſſe reuocamus. Quidā tamen iudices erubeſcētes factū ſuum reuocareſic dicunt. Nos talis iudex ⁊cͣ. ſi te taleꝫin aliquo grauauimꝰ illud reuocamꝰ ⁊cͣSed talis reuocatio dubia eſt conditōnalis ⁊ incerta: ⁊ ideo non admittendaUnde appellans non obſtante tali reuocatione. nihi lominus inſiſtere poteſt ꝓſecutioni ſue appellatioīs. ſi pure non fiat reuocatio. Quidam etiam iudicesſic dicunt. Frater ſi te grauauimus ī aliquo: ꝑati ſumus illud reuocare de conſilio ſapientū. Et prefigimus tibi taleꝫterminū ad comꝑendum infra quem volumus plenius deliberare. Et dicit G.vbi ſupra. ꝙ hec forma habet̉ in ca. apoſtolice. de re iudi. li. vi. ver. exatqꝫ paratus. glo. in ca. cum ceſſante. de appelladat aliam reuocationē huiuſmodi int̓locutorie vel grauaminis formam videlicet vt ſic dicat iudex. non credo te grauaſſe. ſed ſi grauaui te in aliquo illud re

uoco. Sed iſta forma que duo mēbracontinet quo ad vtrumqꝫ non eſt ſana.quia in primo docet mētiri. ʸ nam poteſteſſe ꝙ iudex contrarium credit ⁊ contratales cautelas vel doctrinas videndumeſt quod no. Guil. in ſpe. de exceptione§. penul. ⁊ vl. colum. Quo ad ſecundūmembꝝ eſt conditionalis incerta vt dixi ſupra Unde hoſt. dat talem formā videlicet vt ſic dicat iudex ad eum contraquē eſt lata interlocutoria. Tu dicis tegrauatum per talem interſocutoriaꝫ qd̓non confiteor. Ego tamen reuoco: tueſatiſfaciens voluntati ne de me ſalteꝫ defacto conqueri poſſes. Et ſimilis cautela traditur in ca. niſi ſpecialis de vſu pallij. Et ꝙ dicit iudex in reuocatōe quodnon confiteor. caute dicit. quia per hocnon ſequitur ꝙ neget ſe grauaſſe Et aliqui iudices conſueuerunt ſtatuere terminū appellanti ad docendum de grauamine. ſed ad hoc ipſe appellans non tenetur de quo in c. ſi a iudice. de appel. libro ſexto.Unc ergo videamus de tercia parte ordīsiudiciarij .ſ. de ſententia ⁊ que illā ſequūtur. Et Guil. in ſpe. de ſenten. prolati.in princi. diffiniendo ſic dicit. Sententia eſt iudicialis diffiniuo controuerſiefinem imponens ꝯdemnationem vel abſolutionem continēs. Dicit̉ em̄ ſententia iudicialis diffinitio ꝯtrouerſie fineꝫimponēs. vt in. l. i. ff. de re iudi. ⁊ dꝫ ꝯtinere abſolutiōeꝫ vl̓ ꝯdenatiōeꝫ de accuilla p̄poſitorum. ⁊ ibi de hoc in vl. glo.vel aliqͥd qd̓ tm̄ valeat. de verbo. fig. inhis. Utrum autem ſententia diffinitiua ſit de acus cauſe ita vt contineatur īter acta tractat Pbhanan. in additi. ſpe.de ſenten. prola. in principio. ⁊ ibi poſtar. pro et contra. videtur tenere ꝙ ſic.