¶ Libellusde ſpoliatōe
vt in c. vlti. de li. ob. Et quia ponitur inlibellis ſaluo iure addendi ⁊c̄. vt in forma. Sciendū ꝙ aliud ē mutare. ⁊ alid̓emēdare li. Et cōiter d̓r ꝙ mutare ē cūſublata veteri actione ꝓponitur nouaquaſi ꝓprie mutare ſit ſubſtantia remota in locum eius aliam ſurrogare Emēdare ē addere vel detrahere quātitati petite. vt in ſpe. de li. concep. §. nūc oſtendamus. Tamen alij dicunt ꝙ emendare ē defectū in forma ſuppleri? Qn̄ ergovel vſqꝫ ad qd̓ tꝑs lit. poſſit mutari velemendari libellus. Poteſt dici ꝙ ſi actor vult mutare hodie non p̄t qꝛ nccē hꝫꝑſiſtere oblato libello. Si vult emēdare eo modo qꝛ petijt plus. modo vult petere minus p̄t vſqꝫ ad ſententiam. Sialio modo vt quia petijt minꝰ. mō vultpetere maius. p̄t vſqꝫ ad lit. conteſt. poſtea nō ſine nouo libello. De quo tn̄ plenius no. de li. ob. c. ij. Et in ſpe. de lit. cōteſt. §. nunc oſtendamꝰ. ⁊ ibi ꝑ Io. an.in addi. Et libellus primꝰ in actione reali ꝯceptus eſt in petitorio. Un̄ qꝛ aliudeſt iudicium poſſeſſoriū ſeu poſſeſ. ⁊ iudicium ꝓprietatꝭ ſeu petitoriū. vt de cāpoſſeſ. ⁊ ꝓprie. ꝑ to. Et intentatur qn̄qꝫſolū poſſeſſoriū. qn̄qꝫ ſolū peutoriumqn̄qꝫ vtrūqꝫ ſimul Euam in eodē libro⁊ ab eadem parte ⁊ qn̄ poſſibilis ſit concurſus petitorij ⁊ poſſeſſorij in eodeꝫ lino. in c. paſtoralis. ⁊. c. cum dilectꝰ. decā. poſ. ⁊ ꝓprie. Poſſeſſoriū eſt triplexſeu poſſeſſorij ſunt tres ſpēs ſcꝫ adipiſcende. retinende. recuꝑande De qͦ pled̓ cau. poſ. paſtoralis. in glo. No. ad intelligentiam. ⁊ ſuper eo in ſpe. de cau.poſ. In interdicto recuꝑande qd̓ ꝯpetitſpoliato ꝯͣ ſpoliatorem ſic format̉ libellꝰLibellus qn̄ agit̉ in cā ſpoliationis.AA1 15 MO⁊c. ꝙ licet tꝑe ſpoliatōis infra
ſcripte. ⁊ per plura tꝑa ante memoratꝰticiꝰ fuit in poſſeſſione talis domꝰ. ⁊ p̄dij in tali loco. cuius ꝯfines ⁊c̄. Prefatus tn̄ ſeyus eū de poſſeſſiōe huiōi. Annō tali. menſe tali. violent̓ expulit ⁊ eiecit. ⁊ temere poſſeſſionē domꝰ vel p̄dijeiuſdē ſpoliauit qͣꝫqͣꝫ domū idē. Seiꝰ abeo ſpoliatōis tꝑe detinuit ⁊ occupauit⁊ detinet occupatā. Uel ſic ꝙ licꝫ ⁊c̄. in̄idē Teyꝰ eundē ticiū poſſeſſiōe domꝰ vl̓p̄dij huiōi per talē ſpoliari fecit. ⁊ eū depoſſeſſione ipſa eijci mādauit ⁊ expelliUel ſic ꝙ lꝫ talis ſemproniꝰ noīe. ⁊ ꝯtēplatōe ſey ſupͣdcī. p̄dictū ticiū poſſeſſione ipſiꝰ domꝰ ⁊cͣ. ſpoliauit. Ipſeqꝫ ſeyꝰeandē. eo modo ⁊ noīe ſuo factā ratā ⁊gratā habuit ⁊ hꝫ ſe d̓ domꝰ vel p̄dij ſupͣdcī poſſeſſiōe ītromittēdo. Uel ſic ꝙ licet ⁊c̄. Tn̄ cum idē ticiꝰ eſſꝫ poſſeſſor domus p̄dcē ꝑ ſemproniū violēter ſpoliatus. ⁊ de ipſa poſſeſſione eiectus memoratus ſeyꝰ domū huiōi ab eodē deiectore r̄cepit. ſciēs p̄dictū Ticiū. poſſeſſiōeipſiꝰ ꝑ eundē ſemproniū vt premittiturſpoliatū. Quare agit ⁊ petit ꝓcur. predictus. noīe qͦ ſupͣ. quatnꝰ ꝯgnito qͣntūſufficit de p̄miſſis. ꝓnūcietis. d̓cernatꝭ⁊ declarets poſſeſſionē domꝰ predcē ſeupredij ⁊cͣ. mihi violent̓ ablatā fuiſſe. ⁊eſſe reſtituendā. cū fructibꝰ exīde a tꝑeſpoliatōis predcē citra perceptis. ⁊ quipercipi potuerūt ac dānis ⁊ ītereſſe: qͦsfructꝰ ⁊ ſingulis ānis ad tot maldra frumenti erfordēſis mēſure. Dāna ꝟo ⁊ intereſſe ae tot libras vel marcas ⁊c̄. eſtimat ſpoliatus ſupradeūs. vr̄a iudicialiſalua eſtimatōe. p̄dictūqꝫ ſeyū ad p̄miſſa eidē ticio ꝯdēnandū. ac ꝯpellendū fore. ac ꝯdēnets ⁊ ꝯpellatis ꝑ vt̄am ſententiam diffinitiuā ⁊cͣ. vt ī alijs formisIn iſto libello. Primo narrat̉ qūoticiꝰ ſpoliatꝰ eſt ꝑ ſe yu. poſſeſſiōe domꝰvel predij. Et ita cōpent ſpoliato ticio.