¶ Cōparitiorel

lutionem: debet abſolui recepta cautōeꝙ iuri pereat. vt in. ca. qua fronte deapp. ⁊ adhuc eſt pars citanda pro qualata fuerit ſententia excōicatōnis. datotn̄ ꝙ nō vocetur: tenet abſolutio d̓ quoibi no. ⁊ de iudi. c. i. ⁊ in ſpe. de ꝯtumacia. §. fi. ver. ſed pone. dicunt tn̄ pe. ab.⁊ egidiꝰ ꝙ ꝑs ex hoc grauatur: ⁊ poteritappellare: ⁊ hͦ p̄cipue qn̄ excōicatꝰ eratpro manifeſta culpa qꝛ tūc debuiſſet ꝓcedere ſatiſfactio: ⁊ recurratur in materiam ad glo. ante penul. in. c. ex lr̄is. deoffi. dele. ⁊ de ſymo. ad aures. de ver.ſig. ex ꝑte. vt lit. nō ꝯteſt. qm̄. §. in alijscum ꝯcor. Sciēdum eſt ꝙ ſi excōicatꝰſtaret ꝑ ānum ꝑtinaciter in excōicatiōeex hoc ſurgeret ꝯtra eum ſuſpitio ꝙ male ſentiret de articulis fidei Et iſta ꝑtinacia ānualis ꝑſeuerāti inducit ſuſpitōehereſis. ⁊ pro tali ſuſpitione. q̄ eſt ꝓbabilis poſſit excōicari. ⁊ ſi tunc iteꝝ in tali excōicatione lata pro ſuſpitōe huiōi ꝑſeuerauarit ꝑ annū iudicabit̉ he reticusde qͦ de purga. c. int̓. de pe. grauē. xi. q.iij. rurſus. ⁊. c. qͥcūqꝫ Si āt citatꝰ ꝓpterinfirmitatē vel aliam iuſtā cām īpedit̉.ꝙ venire non p̄t ad mādatū iudicis ⁊ cāeſt ardua in qua nō tenet̉ ꝯſtituere ꝓcuratorem. debet mittere excuſatōeꝫ. ſi īpedimentū eſt tꝑale. ⁊ ipſe eſt tal̓ qui iniudicio ꝑ ſe ſtare p̄t. de qͦ in. c. querelaꝫde procu. ibi plene de hoc Si cā eſt mōdica dꝫ mittere procutatorē. Si āt ipēcitatꝰ mittit ſeu miſit ⁊ detētus fuit ipſevel ꝓcurator in via ſeu alias īpeditus. ſiex fcō alicuiꝰ hoc ꝯtingit. hꝫ actioneꝫ cōtra doloſe detinentē ſeu īpedientē. ſi eſtſoluēdo. ſi non eſt ſoluendo reſtituit̉ exclau. generali ff. d̓ ex qͦ. cau. ma. in integrū r̄ſti. l. ſꝫ ⁊ ſi. §. vl. De qͦ in. c. ex lrīsde reſti. in īte. ⁊ in c. cum bertoldus. dere iudi. ⁊ ꝑ Inno. in. c. quodē¶ Comparitio rei.

Eus ergo ſicoparet tunc lꝫ ſuꝑbꝰ. huīliter. ⁊ſꝫ melācolicꝰ hilariter dꝫ ſe iudici pn̄tare ⁊ ne iudicē exaſꝑet. ⁊ dꝫ ꝯꝑere ī locoed quē citatꝰ ē Uel vbi ꝑ iudicē ius reddi ꝯſueuit. ⁊ ſi eſt iudex delegatꝰ. vel alias nō eſt ꝓpriꝰ ordinariꝰ ipſius. nō ſtatīin eū vel iuriſdictōem ſuā ꝯſentiat. ſꝫ p̄mittat ꝓteſtatōem ꝙ talē ꝯparitōeꝫ velactū faciēdum corā eo nō velit in ipſuꝫtanqͣꝫ in ſuū iudicē cōpetentē aūt in ip̄iꝰiuriſdictōem cōſentire. niſi inquantumtenat̉ de iure. de qͦ in ſpe. de cōparitioneꝟ. hoc qͦꝫ. Et aduertat ille qͥ ꝓteſtatōeꝫfacit. ꝙ iſtā clau. vl̓ adiectōem viꝫ Niſiſquantū d̓ iure teneor. nō obmittat. vn̄d̓t notabil̓r īno. in. c. cumana. d̓ elec. ꝙfatuꝰ eſt. qͥ cōparens corā iudice ordinario vel delegato ⁊ non proteſtat̉ ꝙ noncōſentit in eiꝰ iuriſdictōem. qꝛ p̄t iudexeū ex hoc ꝓnūciare cōtumacē. d̓ iudi c.i. de ꝟ. ſi. ex ꝑte. i. ¶ Qd̓ noluit ſtariiuri ⁊ ſic poterit excōicari Secꝰ ſi additin proteſtatiōe. niſi īquantū de iure debeo ẜm eū Et ſi reꝰ cōparet ꝑ procuratorem. petat actor ꝙ doceat procurator d̓mādato procuratorio. qd̓ on̄dere dꝫ ꝓcurator rei nō occultate de app. ſepe. inprī. Et ſi ꝓcurator ꝓduc̄ mādatū petatcopiā. ecinducias deliberādi ſuꝑ eo. ⁊idē ſi actor ꝑ procuratorē cōpareret. reꝰvel procurator eiꝰ petat copiā ipſiꝰ. ⁊terminū ad īpugnādū ſi videbit̉ ſibi expedire Reꝰ ec̄ vel procurator ipſius. ſiiudex ē delegatꝰ. petat copiam ſibi fieriſui iuriſdictōis d̓ offi. dele. cum in iurePetat igit̉ originale reſcriptū ſibi exhiberi. vt ibi no. Et ſil̓r dari terminumad dicēdū ⁊ opponendū ſi voluerit contra reſcrp̄tum. ⁊ iudex hꝫ illa decernerealias eēt locꝰ appellādi ꝓut ſpe. traditde hoc formas in tractatu d̓ li. cōcep.