¶ Actuscitationis

quando ⁊ ad quid reum citauit. Et iſtanuncij relatio eſt in act. ſcribenda. Et p̄tſic ſcribere tabellio ¶ Anno dn̄i ⁊c. dietali coram tali iudice in mei notarij pn̄tia talis nuncius retulit ſe citaſſe taleminuentū ⁊ ꝑſonalit̓ apprehenſum. vel ſinon fuit apprehenſus retulit ſe dixiſſe ꝓcuratori tali vel familie ſue ꝙ die talitali hora ꝯparerꝫ corā p̄dcō dn̄o iudicead ꝓcedendū ⁊ ad procedi vidēdum intali cauſa que vertitur inter ipſum ⁊ talēſuꝑ tali re vel ad iurandū. vel ad iurarevidendū de calūnia vel ad videndū iurare teſtes ⁊cͣ. Ille vero cui cōmittit̉ citatō faciēda ꝑ lrās ſolꝫ in cedula affixacitatione. vel in ipſa citationis carta atergo ſcribere ſub hac forma? Ego. N.plebanꝰ vl̓ rector talis eccīe talē ẜm formam pn̄tis mandati vel citationis citaui tali die vt tali die cōpareat corā taliiudice in cauſa tali per ſe vel ꝑ ꝓcuratorēiuxta pn̄tiū ſrāꝝ ꝯtinentiā ⁊ tenorē. veltcogͦſco me lrās pn̄teſ tl̓i die vl̓ tl̓i publicaſſe ⁊ intimaſſe ⁊ eē fidel̓r executū ipſum citando. prout recepi in mandatisIn cuiꝰ teſtimoniū figilluꝫ meū pn̄tibꝰeſt appenſum. Utrū aūt ordinariꝰ poſſitcitare ſubditū ſuum extra iuriſdictioneꝫſuam per nunciū vel lrās le. ⁊ no. ꝙ ſic īc. romana. §. ꝯtrahente de fo. ꝯpe. li. viQuia igit̉ citatus ſic ꝑ iudicem. ⁊ deipſius mādato debet in termino coramipſo iudice cōparere. Et hoc ſi eſt iudexordinarius ſuus iſte qui citat ſeu citaremādat. vel delegatus ⁊ hoc exprimit̉ incitatione. vt ſupra dictū eſt. Uel ſi etiānon eſt ſuus ꝓprius iudex ordinariꝰ. habet tn̄ alias iuriſdic. ordinariam. ⁊ in citatione exprimitur talis cauſa: que ſi vera eſſet deberet corā eo reſpōdere ſcꝫ qͥadicit eū contraxiſſe vel deliquiſſe in terra que eſt ſcꝫ de iuriſdictione citantis. d̓quo plene per doc. inc. ij. d̓ dila. Aliaꝯ

ſi non cōpareret contumax reputaredasSi vero citatio eſſet talis que non artatet ad veniendum. ⁊ per conſequēs noninferret cōtumatiā ſic̄ ē citatō temerariaque citatum non artat. vt in. c. bone. ij.de elec. concor. cle. paſtoralis. de re iudic̄. ver. notorium quippe. Et nonnulliſunt caſus: in quibus citatus venire nōtenetur. de quibus in glo. notabili inca. veniens de accu. ⁊ ibi per Io. and̓.ſuper ea: Et ſolꝫ de hoc tradi vna genetalis regula in ca. ij. de dila. videlicꝫ ꝙvbicunqꝫ in citatione ponit̉ aliquid iniuſtum vel inhoneſtum vel tale qd̓ certūeſt citato cōpetere exceptionē declamatoriam iudicij. Ut ſi citatur ſpoliatusqd̓ rn̄deat ſpoliatori in cā ciuili vel alit̓in cā crimīali vl̓ militi alteriꝰ negotia ꝓcurāti. ex qͦ talis error exprimit̉ in citation ire non tenetur citatus. Et idem fialias eſt notorium ẜm aliquos. de quodicendum vt ibi. Aliqui tn̄ diſtinguūtQuia aūt ipſo iure deficit iuriſdictiocitantis. ⁊ tunc citatus ſi iſtud eſt notorium venire non tenetur. nec valet proceſſus contra eum. aut ope exceptionispoteſt citatus ſe ſubtrahere a iuriſdictōne citantis. ⁊ tunc tenetur ſe ſubtrahere⁊ comparere ⁊ excipere. alias tenebit ꝓceſſus contra eum. de quo per Io. an.in addi. ſpec̄. de cita. §. i. Contumax eſtqui trinis edictis vel vno perempto. citatus non venit vel venit ſed non obedit. vel illicentiatus recedit. Ita diffinit Guil. in ſpe. d̓ contumatia. §. i. Hoſti. in ſumma diffinit ſic. Contumatia ēerga iudicem vel prelatum cōmiſſa ingbedientia. ⁊ dicit commiſſa. quia ſemꝑobediendum eſt. de quo de tempo. ordi. ad aures ī glo. ⁊ ſuper ea. Et diuerſi ſunt modi cōtumacie: de quo in. ca. ijde dolo ⁊ contu. in glo. ⁊ ſuꝑ ea. in ca.quoniam frequenter. vt li. non conteſ.

b ij