vouit peteret debitum non ſolum licentians non tenetur reddere: immonec debet exigere: alias peccaret mortaliter ẜm Io. nea. quia cooperat̉ eiin crimine mortali: ar. ad hoc. 33. q. 5.continentie. nec cōiter tenet̉ quod dictuꝫ eſt. sͣ. a quibuſdam ꝙ ita reuocari poſſit votum continentie ſemel cōceſſum ab altero ſicut votum abſtinetie. Omnes tn̄ in hoc cocor. ꝙ ex hocꝙ vnꝰ vouit ſimpliciter de licentiā alterius non prohibetur quin ipſe poſſit ad placitum exigere debitum a vouente: dum ipſe ſimiliter non voueritDe voto autem ſoleni per ſuſceptionem ordinis ſacri dicit Pe. ꝙ ſi ſciente vxore ⁊ cognoſcente ſe teneri ad cōtinentiam ex ordinatione viri ip̄a cōſentiat ipſum ordinari: qͣꝫuis non debuiſſet vir eius ordinari ſi erat ſuſpecta: niſi ipſa intraret religionem: tam̄ſi non intrauit: ſed remanſit in ſeculoſic ſuſpecta: non propterea poterit reuocare votum viri ordinati: nec tenetur ipſe propter hoc reddere debituꝫpetenti: nec ipſo mortuo poterit cumalio ꝯͣhe̓. al̓s mrimoiuꝫ eēt nullū. necnec ē ſil̓e d̓ profeſſione ⁊ ordinationequia prohibitio eccleſie poteſt facereprofeſſionem nullam non auteꝫ ordinem: Hec Pe. Sed ſi inſcia vxore vl̓ſciente ⁊ contradicente recepit vir ordinem ſacrum: ipſe quidem deponet̉⁊ reſtituet̉ vxori: ſi vxor hoc petierit⁊ ſic reddere tenet̉ d̓bitū: ſed nō pōtexigere: nec poſt morte vxoris cū aliacōtrahere: al̓s nullū erit matrimoniūcōtractū. ¶ Quātū ad tertiū moduꝫcū .ſ. vterqꝫ pari conſenſu vouet continētiā nullus eoꝝ pōt exige̓ vel redde̓debitū niſi cū peccato mortali ẜꝫ Io.33neapo. ⁊ alios. Et ſi vnus eoꝝ frāge̓tvotū: puta aliā cognoſcendo alter nihilominus tenetur ſeruare: ar. 33. q. 5.qd̓ deo. Sed vbi eſſet periculū incontinētie: qꝛ perſone ſuſpecte: cē̓te bonūeēt diſpeſatione q̄rere ſuꝑ tali voto.⁊ ẜm Guil. videtur ꝙ ep̄s poſſꝫ diſpeſare. Item ẜm Pe. qn̄ alter coniuguꝫintrat religione ⁊ ꝓfitet̉ altero īuitopoteſt reuocari ad petitione ipſius: ⁊reuocatus tenet̉ redde̓ debitū: ſꝫ nonpōt exige rōne voti: mortuo eo ꝗ reuocauerat: is ꝗ ꝓfeſſus fue̓at inducedus eſt vt redeat ad monaſteriuꝫ nōtn̄ cōgendus: cuius rō eſt qꝛ profeſſioeius non tenuit: exquo nō intrauit delicentia cōiugis ſui. Et qͣꝫuis nō poſſitpoſt mortem reuocātis ꝯͣhere cū aliotn̄ ſi ꝯͣxit tenebit matrimoniū: ſed exigere nō poterit Ite cū vnus cōiuguꝫd̓ ln̄ia alteriꝰ intrat religioneꝫ: ſꝫ an̄qͣꝫꝓfiteat̉ reuocat̉ ab eo mortuo reuocāte poterit et cū alia perſona ꝯͣherenec tenet̉ redire ad monaſteriū: necꝓhibet̉ exigere. Et hoc totū verū eſtniſi aliud obſiſtat: puta ſi votū emiſiſſet Qui aūt d̓ ln̄ia ꝯiugis ꝓfitetur nōpōt d̓ iure redire ad vxorē: ꝙ ſi d̓ facto ad vxore reducit̉ cogēdus ē nonſolū ip̄a moͣtua: ſꝫ ēt viuēte redire admonaſteriū. Et ſic videt̉ loqui illud.c. ex parte abbatis. de conuer. coniū.Et ſi mortua vxore ꝯͣhe̓t cū alia mr̄imoniū nulluꝫ eſſet: Hec Pe.¶ De dote ⁊ donatiōibꝰ q̄ dant̉ abvxore.¶ Ca. 36.Os que dat̉ viro a muliereꝓ onere qd̓ ꝓ mr̄iº. ſuſtinetUnde tādiu durat: qͣꝫdiueſtmr̄imoniū: ſꝫ eo ſoluto ſoluit̉: qꝛ ſineeo eſſe non poteſt. ff. de iur̄. dotꝭ. l. 3.r 3