enim ꝙ tale votum factum ab v̓no fine expreſſo cōſenſu alterius poteſt alter irritare: ⁊ ſi irritat non tenetur īplere Si autem audito voto conſortis protunc tacꝫ ⁊ diſſumulat: nec ratificat: ſi poſtea contradicat ⁊ irritatſimiliter non tenetur implere. Hancopi. dicit Io. nea. in quolibe. 8. eſſe ꝓbabiliorem. Addens ꝙ ſi talis ꝗ vouit ſine licentia alterius exigeret etiācum peccato mortali: puta preſuppoſita veritate alterius opinionis contrarie tenet̉ exactus debituꝫ reddereal̓s peccaret. Alij auteꝫ dicunt ꝙ p̄tfieri tale votum .ſ. de nō exigendo debitum. Rō eſt qꝛ hoc eſt voluntatꝭ .ſ.petere debitum: ⁊ ē perfectionis nonpetere: ⁊ de his eſt votū. Et dic̄ Ric.in 4º. hanc opinionem eſſe cōiorem ⁊tutiorem. Et ad hanc videtur declinare Pe. de pal. dicens tamen ꝙ hoc n̄eſſet alicui conſulenduꝫ: maxime ſi ꝓpter hoc mr̄imonium redderet̉ oneroſum alteri: puta vxori ſuſpecte velverecunde in petendo debitum Et lꝫtalis peccet vouendo non petere: ſi tamen vouit tenet̉ ſeruare inqͣꝫtuꝫ pōtſine hͦ ꝙ reddat̉ mr̄imoniuꝫ oneroſūputa reddēdo nō ſolū exigēti exp̄ſſeſꝫ ēt īterpretatine. Ad tollēdū igit̉ oēdubiū bonum eſſet petere ſuꝑ hꝰi diſpenſationem: ⁊ poſſꝫ in hꝰ ī ep̄s diſpeſare: vt aperte trahi poteſt ex his quedicit Io. an. in nouella. Rurſus extraꝗ cle. vel vo. ¶ Quantū ad ſecūdummodū: cū .ſ. vnus vouet continētiā delicentia alterius: loquēdo de voto ſolēni religionis. Dicit Pe. d̓ pal. circahoc ꝙ eſt duplex opinio Quidam eīdicūt ꝙ lꝫ ī intrado religioneꝫ iſtuddebeat obſeruari: ꝙ ſi ille d̓ cuiꝰ ln̄iaalter intrat religionem eſt ſenex ⁊ nōperſona ſuſpecta de incōtinētia pōt īſeculo remanere vouēdo ꝯtinētiā: ſꝫſi eſt iuuenis vl̓ ꝑſona ſuſpecta nō p̄tremanere in ſeculo: ſꝫ ītrare religiōꝫvt habet̉: exͣ de conuer. cōiu. c. cuꝫ ſis⁊. c. vxoratus. Alij dicunt ꝙ ſicut viro cōſentiente vxori in voto abſtinentie: ideꝫ vir poteſt reuocare poſtea: lꝫpeccat reuocādo ſine iuſta cā: illa tn̄tenet̉ obedire: ita ⁊ in voto caſtitatisquo ad vtrūqꝫ: qꝛ .ſ. viro vouente decōtinētia de licētia alterius. Et ſubditidem Pet. ꝙ poſſet ſic diſtingui. autqꝛ licētiās ad religionē nō ē perſonaſuſpecta de quā timeat̉ de incōtinentia: ⁊ vult ſil̓r ꝯtinere ⁊ vouere: ⁊ tūclꝫ re integra .i. an̄qͣꝫ ꝯiunx eiꝰ profiteatur poſſit reuocare licentiam: ſicut ⁊maritatū re adhuc integra reuocarepoteſt: tn̄ poſt votū ſolēne emiſſum alicentiato non poteſt reuocare ipſumEt ſic intelligitur. c. agatoſa. 27. q. 2. ⁊33. q. 5. qui vxorem. Aut licentiās ꝑſona eſt ſuſpecta de cuius incontinētiatimetur: ⁊ talis que nō poterat ln̄iarede intrādo: ⁊ tūc lꝫ peccet reuocandopoſt votum ſolēne: tn̄ qꝛ illud fuerattemere emiſſū: tenet̉ licētiatꝰ reddereHec Pe. dicit tamē hāc cōcluſionemdubiā. Et eādē diſtinctiōem facit idēPe. de voto ſimplici emiſſo de ln̄ia alterius .ſ. ꝙ poſſet reuocari a ꝑſona licetiante: ſi eſt ſuſpecta de incōtinētia:⁊ ar. ad hoc ſumit a fortiori. ꝑ. c. i. decōuer. ꝯiu. Sed doc. multi ⁊ precipueTho. in 4º. ⁊ Io. neapo. in quolibe. 8dicunt ꝙ votū continētie emiſſum abvno cōiugū de licētia alteriꝰ: ſeu ſinelicētia: ſꝫ poſtea ratificat licētians nōpoteſt euꝫ reuocare Un̄ ſi ille qui ſic
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten