Druckschrift 
De censuris
Seite
132v
Einzelbild herunterladen
 

enim tale votum factum ab v̓no fine expreſſo cōſenſu alterius poteſt alter irritare: ſi irritat non tenetur īplere Si autem audito voto conſortis protunc tacꝫ diſſumulat: nec ratificat: ſi poſtea contradicat irritatſimiliter non tenetur implere. Hancopi. dicit Io. nea. in quolibe. 8. eſſebabiliorem. Addens ſi talis vouit ſine licentia alterius exigeret etiācum peccato mortali: puta preſuppoſita veritate alterius opinionis contrarie tenet̉ exactus debituꝫ reddereal̓s peccaret. Alij auteꝫ dicunt p̄tfieri tale votum .ſ. de exigendo debitum. eſt qꝛ hoc eſt voluntatꝭ .ſ.petere debitum: ē perfectionis nonpetere: de his eſt votū. Et dic̄ Ric.in. hanc opinionem eſſe cōioremtutiorem. Et ad hanc videtur declinare Pe. de pal. dicens tamen hoceſſet alicui conſulenduꝫ: maxime ſipter hoc mr̄imonium redderet̉ oneroſum alteri: puta vxori ſuſpecte velverecunde in petendo debitum Et lꝫtalis peccet vouendo non petere: ſi tamen vouit tenet̉ ſeruare inqͣꝫtuꝫ pōtſine reddat̉ mr̄imoniuꝫ oneroſūputa reddēdo ſolū exigēti exp̄ſſeſꝫ ēt īterpretatine. Ad tollēdū igit̉dubiū bonum eſſet petere ſuꝑ hꝰi diſpenſationem: poſſꝫ in hꝰ ī ep̄s diſpeſare: vt aperte trahi poteſt ex his quedicit Io. an. in nouella. Rurſus extra cle. vel vo. Quantū ad ſecūdummodū: .ſ. vnus vouet continētiā delicentia alterius: loquēdo de voto ſolēni religionis. Dicit Pe. pal. circahoc eſt duplex opinio Quidamdicūt lꝫ ī intrado religioneꝫ iſtuddebeat obſeruari: ſi ille cuiꝰ ln̄iaalter intrat religionem eſt ſenexperſona ſuſpecta de incōtinētia pōt īſeculo remanere vouēdo ꝯtinētiā: ſꝫſi eſt iuuenis vl̓ ꝑſona ſuſpecta p̄tremanere in ſeculo: ſꝫ ītrare religiōꝫvt habet̉: exͣ de conuer. cōiu. c. cuꝫ ſis. c. vxoratus. Alij dicunt ſicut viro cōſentiente vxori in voto abſtinentie: ideꝫ vir poteſt reuocare poſtea: lꝫpeccat reuocādo ſine iuſta: illa tn̄tenet̉ obedire: ita in voto caſtitatisquo ad vtrūqꝫ: qꝛ .ſ. viro vouente decōtinētia de licētia alterius. Et ſubditidem Pet. poſſet ſic diſtingui. autqꝛ licētiās ad religionē ē perſonaſuſpecta de quā timeat̉ de incōtinentia: vult ſil̓r ꝯtinere vouere: tūclꝫ re integra .i. an̄qͣꝫ ꝯiunx eiꝰ profiteatur poſſit reuocare licentiam: ſicutmaritatū re adhuc integra reuocarepoteſt: tn̄ poſt votū ſolēne emiſſum alicentiato non poteſt reuocare ipſumEt ſic intelligitur. c. agatoſa. 27. q. 2.33. q. 5. qui vxorem. Aut licentiās ꝑſona eſt ſuſpecta de cuius incontinētiatimetur: talis que poterat ln̄iarede intrādo: tūc lꝫ peccet reuocandopoſt votum ſolēne: tn̄ qꝛ illud fuerattemere emiſſū: tenet̉ licētiatꝰ reddereHec Pe. dicit tamē hāc cōcluſionemdubiā. Et eādē diſtinctiōem facit idēPe. de voto ſimplici emiſſo de ln̄ia alterius .ſ. poſſet reuocari a ꝑſona licetiante: ſi eſt ſuſpecta de incōtinētia: ar. ad hoc ſumit a fortiori.. c. i. decōuer. ꝯiu. Sed doc. multi precipueTho. in. Io. neapo. in quolibe. 8dicunt votū continētie emiſſum abvno cōiugū de licētia alteriꝰ: ſeu ſinelicētia: ſꝫ poſtea ratificat licētianspoteſt euꝫ reuocare Un̄ ſi ille qui ſic