Creſcite ⁊ multiplicamini. Alius eſtfinis per accidens .ſ. quem intendit ꝯhens: ⁊ hic eſt finis nō ꝓprie ip̄iꝰ matrimonij ſed contrahentis: ⁊ hic finisqn̄qꝫ ē bouus: qn̄qꝫ malus: ſicut finisdomus que fit ē inhabitatio finis domificantis: ⁊ forte alius vt lucrum.¶ Secunda concluſio eſt ꝙ matrimonum ſemper eſt bonum: vel nō ē maluꝫ ex primo fine non 2º. Cuius finisbonus eſt ipſum quoqꝫ bonum eſt: loquendo de fine per ſe nō per accidēsſicut ſcientie medicine ⁊ iuris ſūt ſciētie bone ꝑ ſe: qꝛ finis ꝑ ſe eſt bonuſ: vtſanitas corporis ⁊ iuſta diſtributio teporaliū: lꝫ habēteſ ſcīaꝫ poſſint eē mali abuſi eiꝰ ⁊ mala ītētiōe. ¶ Tertia cōcluſio ē ꝙ finis mr̄imonij ꝑ ſe meritorie ītendit̉: ſiue ſit finis ꝑ ſe: ⁊ pͥº. finis eiꝰ vt ē bonū ꝓlis: ſiue finis ꝑ ſe ſꝫn̄ pͥº. ſꝫ ſcd̓ario ītentꝰ: vt vitatio fornicatiōis. Nā ſola gn̓atio ꝓlis finis dipͥº. ⁊ ꝑ ſe: qꝛ iſte fuit finis in ſua primaria inſtitutione: ēt in ſtatu innocentie⁊ de iſto cōcedūt oēs ꝙ ſine peccatoīmo cū merito pōt intendi pͥncipalit̓Uitatio aūt fornicatiōis: lꝫ ſit finis ꝑſe n̄ tn̄ pͥmariꝰ: ſꝫ ſcd̓ariꝰ: qꝛ pꝰ pecm̄fuit mr̄imoniū inſtitutū: n̄ ſolū ī offm̄ſ. gn̓andi: ſꝫ et ī remediū: dicēte apl̓opͥma ad cor. 7. ꝓpt̓ fornicatōꝫ .ſ. vitandā vnuſꝗſqꝫ vxoreꝫ habeat ſuam: ⁊ ſiiſte finis ſcd̓ario intēdat̉: certū eſt ꝙadhuc meritoriū ē n̄ peccatū: qꝛ nulladeordīatio ē ī eo. Sꝫ ſi vitatio fornicatōis pͥncipalit̓ intēdat̉ adhuc n̄ eſtpeccatum mortale: qꝛ nec tali fine cognoſce̓ vxorē ē mortale: ſꝫ ad cognoſcēdū an ſit veniale diſtīguēdū videt̉qꝛ aūt ē talis ꝗ p̄t habere ꝓlē ẜꝫ ſpemcōem: ⁊ tc̄ venialit̓ peccat ꝯͣ rōis ordinē agens finē ſcd̓ariū: ꝓponens pͥmofini ⁊ pͥncipali: ſic̄ ⁊ et peccarꝫ cognoſcēs vxore ꝓpt̓ hāc cauſa n̄ curās d̓ ꝓle vbi ſe crederet poſſe gn̓are. Sꝫ qn̄ſenex eſt nec pōt gn̓are: nec eſt ſpes d̓ꝓle ſꝫ timore fornicatiōis: tūc nullumpeccatū vr̄: qꝛ alio mō nō pōt ſenex ꝯͣhere mr̄imonium ſine peccato. Ridiculū ē .n. ꝙ illi ꝗ nō ſperāt nec credūtpoſſe gn̓are ꝯͣhāt ſola vel principaliītētiōe gnͣandi: cū ſpes vel ītentio velelectio non ſit de impoſſibili. Sublato .n. fine pͥncipali: lꝫ facere de ſcd̓ariopͥncipali pluſqͣꝫ d̓ꝫ. vel 4º. vn̄ cuꝫ poſtꝓle pͥmus finis ſit vitatio fornicatōisille pōt pͥncipalit̓ attēdi vbi ꝓles ſperat̉ īpoſſibilis haberi. ¶ Quarta cōcluſio ē d̓ illis cauſis ſeu ītētionibꝰ vtreformatio pacis: acꝗſitio anicitie exparetela vl̓ diuiciaꝝ ex dote: pulchritudo ⁊ hꝰi: ⁊ reformatio quidem pacis ē honeſta cauſa ī ſe: ſꝫ n̄ in matrīonio: ſi pͥº. ⁊ ꝑ ſe intendat̉: cum matrimoniū ſit nō ad hoc ordīatū pͥncipalit̓: ſic̄ vir cognoſcēs vxorē ꝓpt̓ ſanitate peccat: ⁊ ꝗ baptizat̉ vt ſanetur: ſedſcd̓ario p̄t illud ītēdi: n̄ tn̄ eēt mortalele ſi pͥncipalit̓ illud ītende̓t̉: ſic̄ nec ſidiuitias vel pulchritudine pͥncipalit̓ītēde̓t: cū hō nolit talia niſi mō licito:et ſi al̓s n̄ eēt ꝯͣcturꝰ mr̄imoniū: ſicutetn̄ peccat mortalit̓ cognoſcēs vxorēꝓpt̓ nimiā delectatōeꝫ. jͣ. limites mr̄imonij. vr̄ tn̄ alijs ꝙ cū mr̄imoniū ſitveꝝ ſacr̄m ꝙ n̄ pōt ſine peccato mortali pͥncipalit̓ ītendi finis exͣneꝰ ī eo:⁊ ꝑ accidēs totalit̓ oī īſtitutiōi matrimonij: ſicut ſiꝗs pͥncipalit̓ baptizaretur ꝓpt̓ ſanitate vl̓ qͦſtū faciēdū n̄ curās d̓ gr̄a baptiſmali n̄ eēt hͦ ſine ꝯtēptu ⁊ iniuria ⁊ irreuerentia ⁊ abuſu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten