Druckschrift 
De censuris
Seite
118v
Einzelbild herunterladen
 

Creſcite multiplicamini. Alius eſtfinis per accidens .ſ. quem intendithens: hic eſt finis ꝓprie ip̄iꝰ matrimonij ſed contrahentis: hic finisqn̄qꝫ ē bouus: qn̄qꝫ malus: ſicut finisdomus que fit ē inhabitatio finis domificantis: forte alius vt lucrum. Secunda concluſio eſt matrimonum ſemper eſt bonum: vel ē maluꝫ ex primo fine non. Cuius finisbonus eſt ipſum quoqꝫ bonum eſt: loquendo de fine per ſe per accidēsſicut ſcientie medicine iuris ſūt ſciētie bone ſe: qꝛ finis ſe eſt bonuſ: vtſanitas corporis iuſta diſtributio teporaliū: lꝫ habēteſ ſcīaꝫ poſſint mali abuſi eiꝰ mala ītētiōe. Tertiacluſio ē finis mr̄imonij ſe meritorie ītendit̉: ſiue ſit finis ſe: pͥº. finis eiꝰ vt ē bonū ꝓlis: ſiue finis ſe ſꝫ pͥº. ſꝫ ſcd̓ario ītentꝰ: vt vitatio fornicatiōis. ſola gn̓atio ꝓlis finis dipͥº. ſe: qꝛ iſte fuit finis in ſua primaria inſtitutione: ēt in ſtatu innocentie de iſto cōcedūt oēs ſine peccatoīmo merito pōt intendi pͥncipalit̓Uitatio aūt fornicatiōis: lꝫ ſit finisſe tn̄ pͥmariꝰ: ſꝫ ſcd̓ariꝰ: qꝛ pꝰ pecm̄fuit mr̄imoniū inſtitutū: ſolū ī offm̄ſ. gn̓andi: ſꝫ et ī remediū: dicēte apl̓opͥma ad cor. 7. ꝓpt̓ fornicatōꝫ .ſ. vitan vnuſꝗſqꝫ vxoreꝫ habeat ſuam: ſiiſte finis ſcd̓ario intēdat̉: certū eſtadhuc meritoriū ē peccatū: qꝛ nulladeordīatio ē ī eo. Sꝫ ſi vitatio fornicatōis pͥncipalit̓ intēdat̉ adhuc eſtpeccatum mortale: qꝛ nec tali fine cognoſce̓ vxorē ē mortale: ſꝫ ad cognoſcēdū an ſit veniale diſtīguēdū videt̉qꝛ aūt ē talis p̄t habere ꝓlē ẜꝫ ſpemcōem: tc̄ venialit̓ peccat ꝯͣ rōis ordi agens finē ſcd̓ariū: ꝓponens pͥmofini pͥncipali: ſic̄ et peccarꝫ cognoſcēs vxore ꝓpt̓ hāc cauſa curāsle vbi ſe crederet poſſe gn̓are. Sꝫ qn̄ſenex eſt nec pōt gn̓are: nec eſt ſpesꝓle ſꝫ timore fornicatiōis: tūc nullumpeccatū vr̄: qꝛ alio pōt ſenex ꝯͣhere mr̄imonium ſine peccato. Ridiculū ē .n. illi ſperāt nec credūtpoſſe gn̓are ꝯͣhāt ſola vel principaliītētiōe gnͣandi: ſpes vel ītentio velelectio non ſit de impoſſibili. Sublato .n. fine pͥncipali: lꝫ facere de ſcd̓ariopͥncipali pluſqͣꝫ d̓ꝫ. vel. vn̄ cuꝫ poſtꝓle pͥmus finis ſit vitatio fornicatōisille pōt pͥncipalit̓ attēdi vbi ꝓles ſperat̉ īpoſſibilis haberi. Quartacluſio ē illis cauſis ſeu ītētionibꝰ vtreformatio pacis: acꝗſitio anicitie exparetela vl̓ diuiciaꝝ ex dote: pulchritudo hꝰi: reformatio quidem pacis ē honeſta cauſa ī ſe: ſꝫ in matrīonio: ſi pͥº. ſe intendat̉: cum matrimoniū ſit ad hoc ordīatū pͥncipalit̓: ſic̄ vir cognoſcēs vxorē ꝓpt̓ ſanitate peccat: baptizat̉ vt ſanetur: ſedſcd̓ario p̄t illud ītēdi: tn̄ eēt mortalele ſi pͥncipalit̓ illud ītende̓t̉: ſic̄ nec ſidiuitias vel pulchritudine pͥncipalit̓ītēde̓t: nolit talia niſi licito:et ſi al̓s eēt ꝯͣcturꝰ mr̄imoniū: ſicutetn̄ peccat mortalit̓ cognoſcēs vxorēꝓpt̓ nimiā delectatōeꝫ.. limites mr̄imonij. vr̄ tn̄ alijs mr̄imoniū ſitveꝝ ſacr̄m pōt ſine peccato mortali pͥncipalit̓ ītendi finis exͣneꝰ ī eo: accidēs totalit̓ īſtitutiōi matrimonij: ſicut ſiꝗs pͥncipalit̓ baptizaretur ꝓpt̓ ſanitate vl̓ qͦſtū faciēdū curās gr̄a baptiſmali eēt ſine ꝯtēptu iniuria irreuerentia abuſu