ſpōſalia nll̓s de ꝯſanguinitate ſpōſipōt hr̄e ſponſā illā in vxorē: ⁊ ecōuerſo: ex d̓ deſpō. impu. ꝯtinebat̉ Et durat hec ꝓhibitio vſqꝫ ad quartū gradū ꝯſanguineoꝝ ſuoꝝ: exͣ de ſpō. ſpōſam. ⁊ ſi etiam ſponſalia fuiſſent nulla rōe ꝯſanguinitatis affinitatis frigiditatis ⁊ religionis: vel alia qͣcunqꝫrōne oriatur publice honeſtatis iuſticia ⁊ ē dirimēdū mr̄imoniū: ⁊ hoc niſi illa ſponſalia fuiſſent nulla ex d̓fectu ꝯſenſus: puta qꝛ vnꝰ eoꝝ vel āboerant infantes: exͣ de ſpon. c. i. li. 6. Dicit autem Pe. de pal. ꝙ cum diciturſponſalia que ſunt nll̓a ex defectu cōſenſus: non pn̄t cāre publice honeſtatis iuſticiam: intelligendū eſt de defectu ꝯſēſus apparetis vt in pueris furioſis ⁊ conditionatis ſpōſalibꝰ. Secus auteꝫ eſt de nullis propt̓ defectūꝯſenſus latentis: puta cū intendebātdeciꝑe ⁊ carnaliter copulā extorquere non ꝯͣhere: qꝛ tm̄ ſcandalū eſſet deiſto: ſicut ſi veꝝ contraxiſſet. Eccleſiaaūt inſtituens iſtd̓ impedimentū voluit vitare ſcādalū: ⁊ ꝙ ſponſalia volētis deciꝑe cauſent publice honeſtatis iuſticiam apparet: qꝛ eccleſia ꝯdēnabit ad matrimoniū ꝯͣhendū: ⁊ ꝯfeſſor etiā talē deceptorē. vnde cū eccleſia inſtituerit hoc impedimentū vid̓tur ꝙ oīa ſpōſalia que eccl̓a iudicatvera inducāt publice honeſtatis iuſticiā: hec Pe. 2º. noͣ ꝙ ſponſalibꝰ aparentibꝰ factis ꝓ filijs puberibus vl̓impuberibꝰ non orit̉ publice honeſtatis iuſticia: niſi ipſi filij conſenſerīt tācite vel expreſſe: aut ſi pn̄tes erant etnon ꝯtradixerunt: vel abſentes ⁊ poſtea ſciētes ratificauerūt tacite vl̓ exp̄ſſe. Per quēlibet .n. iſtoꝝ modorumobligant̉ filij: ⁊ orit̉ publice honeſtatis iuſticia: ex d̓ deſpo. impu. ſi infātesli. 6 IItem ſi duo infātes vel vnꝰ maior ſeptennio: ⁊ alter minor contraxerūt ſponſalia vel parentes ꝓ eis: niſifacti maiores ſeptēnio ꝑ cohabitationē mutuā: ſeu alias v̓bo vel fc̄o eoruꝫappareat ꝑdurare eos ī eadē volūtate non tenent: cū ab initio fuerint nulla: ſꝫ ſi ꝑdurant in eadē volūtate cōualeſcūt ⁊ īducūt publice honeſtatisīſticiā: exͣ d̓ d̓ſpō. impu. c. i. li. 6. 13º. noͣꝙ ſiꝗs ſponſalia pͥmo cū aliqua ꝯtraxit: ⁊ poſtea cū aliā ꝯſanguinea ipſiꝰpͥme idē fecit: dꝫ ꝯtrahere matrimōium cū pͥma: qꝛ ſponſalia cū ſecundanō tenuerūt. Sꝫ ſi ſpōſalia cū aliquaſint facta cū ꝯditiōe: ⁊ pedente ꝯditōne vir cū ꝯſanguinea ipſius ꝯͣhit perv̓ba de pn̄ti: dꝫ remanere cū ſecundaqꝛ ſponſalibꝰ ꝯditionalibꝰ ſicut ex nōhn̄tibꝰ ꝯſenſū: ⁊ īcertis non oritur publice honeſtatis iuſticia: exͣ d̓ deſpoſimpu. c. i. li. 6.De impedimento affinitatis.¶ Capi. ii.Ndecimū impedimentū eſtaffinitas que ẜm Rai. eſt ꝓximitas ꝑſonaruꝫ ex carnalicopula ꝓueniens: oī carens paretelacirca quā tria no. ¶ Et pͥmo ꝙ contrahitur affinitas non ſolum per cōpulam coniugalem ſed per cōpulaꝫfornicariam. 35. q. 3. nec eam. ⁊ extrade eo qui cognouit conſagui. vxo. ſuediſcretōꝫ. ita tamen ꝙ vir intret clauſtra pudoris ⁊ ꝑueniat ad conſūmationem operis: alias non contraheretur affinitas: exͣ de eo ꝗ co. ꝯſā. vx. ſu.fraternitati. ⁊. 35. q. 3. exͣ ordinaria. eſttn̄ diuerſitas opinionū in hoc. ꝗ̨̄dam
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten