gnͣal̓r nec ſpal̓r cū aliqͦ: qꝛ in mr̄imonio reꝗͥrit̉ ꝯſenſus maxime liber: reſpectu ꝑpetue obligationis que ibi ꝯͣhitur: exͣ de ſpon. reꝗſiui. Parēteſ ātnon temē iurant ꝓpter hͦ mr̄imoniafilioꝝ: qꝛ ex naͣ ipſiꝰ ꝯͣctus intelligit̉ipſa ꝯditio .ſ. ſi ipſi liberī ꝯſenſerint: ⁊ipſi ꝑentes obligant̉ ad inducenduꝫeos: Pe Itꝭ ſi mulier q̄ allegat mētūſtetit ꝑ ānū ⁊ dimidiū cū marito autet minori tꝑe: dū tn̄ tm̄ ſit ꝙ iuxta arbitriū boni viri p̄ſumendū ſit ꝓ ꝯſenſu non dꝫ poſtea audiri: extra de ſpōſa. c. ad id. Guil.¶ De impedimento ordinis.¶ Capi. 8.Ctauū impedimentū ē ordoſ. ſacer: vt ſubdiaconatus ⁊. sͣvbi nota tres concluſiones.¶ Prima ē nullus ex mīoribꝰ ordībꝰimpedit matrimoniū ꝯͣhendū: nec dirimit ꝯͣctum: nec impedit vſus ipſiusmr̄imonij ſi talis ꝯͣhat: lꝫ tn̄ ꝯͣhens cūvnicā virgine clericꝰ in minoribꝰ retineat pͥuilegiū ſi veſte ⁊ conſuram de.ferat clericalē: exͣ de cle. cōiu. c. li. 6.non retinet beneficiū eccleſiaſticum:nec reciꝑe pōt. Clerici igr̄ in minoribꝰ ꝯſtituti bene pn̄t ꝯͣhere niſi ſint religioſi ⁊ ꝓfeſſi tacite vel expreſſe.¶ Scd̓a ꝯcluſio eſt ꝙ ordo ſacer hꝫimplicitum votū ſolenne ex ꝯſtitutōeeccleſie: ⁊ ideo exiſtens in ſacris ſiꝯͣhit mr̄imoniū nullum eſt: di. 32. ſiꝗs⁊. c. erubeſcant. Adeo hoc veꝝ eſt: vtnec ēt greco cui licitū eſt vti cōtractoſit licitum in ſacris conſtituto cōtrahere ẜm Io. an. in nouel. ⁊ Ricar. in4. ⁊ pl̓es alios Un̄ iſta ē dr̄ia int̓cōſtitutos in ſacris eccleſie occidentaliſ⁊ ꝯſtitutos in ſacris eccl̓ie orientalis.nā pͥmis non lꝫ vti ꝯtracto ante ſuſceptū ordīeꝫ: ſꝫ ſcd̓iſ licꝫ vti ꝯtracto an̄ordinē ſacrū ſuſceptum. z. di. nicena.QQui ꝯtrahit in ſacris eſt excōicatus.Qui et dicit ꝙ cuꝫ continentia ſit annexā ordini ſacro ex ſtatuto eccl̓e: iōqꝛ ordinat̉ ad ipſū lꝫ non intendat cōtinere: nec ſe ad continentiam obligare: nihilominus obligat̉ ad continentiam et in foro ꝯſciētie: qꝛ eccleſia bn̄pōt īhabilitare ad mr̄imoniū ignorante ⁊ inuitū: ſicut ⁊ ſeruū frigiduꝫ⁊ hꝰi ⁊ ꝑ eandē rōnē. Siꝗs ante ānoſdiſcretionis ordinet̉ in ſacris ad ꝯtinentiā obligat: et ſi in cunis ordinetp̄ſuppoſito ꝙ recipiat charactere: qꝛobligat̉ ex ſtatuto eccleſie non ex voto ſuo. vn̄ ſi talis ꝯͣhit non tenet mr̄imoniū: ſꝫ ordo dirimit ipſū. hec Pe.¶ Tertia ꝯcluſio ē ꝙ qͣꝫuis ordo ſacer p̄cedens ꝯͣctū mr̄imoniū dirimatillud: ſi tn̄ ordo ſeqͣt̉ mr̄imoniū ꝯͣctūnon dirimit ipſū: vt in exͣua. Io. 22. ⁊ſi ſciente vxore ⁊ aſſentiente ordinat̉in ſacris tenet̉ ad ꝯtinentiā vt̓qꝫ: itaꝙ pꝰ mortē viri non pōt ꝯͣhere. intelligit̉ .n. tacite cū viro ꝓfeſſa ꝯtinentiam Si āt ordinatus inuita vxor eſt:vel ſciente ſc̄m ⁊ ius ignorāte: ipſo tn̄ſciente ius dꝫ cogi ꝑ iudicē ad ingreſſū religiōis ſi nondū ꝯſūmatū ē mr̄imoniū cū ſic illa poſſit cū alio cōtrahere: ſi ad hoc non pōt: vel ēt ſi cōſūmatum ē mr̄imoniū: dꝫ exutꝰ beneficio clericali reſtitui vxori: et ſi eēt ep̄sīmo ⁊ papa ẜm glo. decre. Et hoc ſimulier ſic petit: ipſe tn̄ exigere n̄ pōtdebitum: ſed redde̓ tenetur. Tho. etPetrus in 4.¶ De impedimento ligaminis.¶ Capi. 9.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten