loquebaris. De foro veniens quid attuliſti Non amicum habere poſſumus non ſodalem: alterius amoremſui odium ſuſpicatur SSi doctiſſimuſpreceptor in qualibet vrbium ferturnec vxorem relinquere: nec cum ſarcina ire poſſumus: paupere alere diſficile eſt: diuītem ferre tormentum.Adde ꝙ nulla eſt vxoris electio: ſedqualiſcunqꝫ venerit habenda: ſi iracūda: ſi fatua: ſi deformis: ſi ſuperba: ſifeſtida: quodcūqꝫ eſt poſt nuptias diſcimus. Equus aſinus bos canis ⁊ viliſſima mancipiā probantur prius: ⁊ſic emuntur: ſola vxor non oſtenditur: ne ante diſpliceat qͣꝫ ducatur. Sidomum totam ei cōmiſeris ſeruiendum eſt ei: ſiquid tuo arbitrio reſeruaueris: fidem ſibi non adhiberi putabit ⁊ in odium vertetur ⁊ iurgīa: ⁊niſi cito conſuleris anus venena parabit Aurifices ⁊ inſtitores gemmarum ſericarūqꝫ veſtium ſi intromiſeris periculū pudicitie eſt: ſi prohibueris ſuſpicionis iniuria Ueruꝫ quidprodeſt diligens cuſtodia: cum vxorimpudica ſeruari non poſſit: pudicanon debeat. Infida enim cuſtos caſtitatis eſt neceſſitas. Et illa pudica vere eſt dicenda: cui licuit peccare: ſednoluit. Pulchra cito adamatur: fedafacile ꝯcupiſcit: difficile eſt cuſtodireqd̓ plures amant: moleſtū eſt poſſide̓qd̓ nemo dignat̉ habere: minori tn̄miſeria deformis habetur: qͣꝫ foͣmoſaſeruetur. Nihil enim tutum eſt ī quototius populi vota ſuſpirant. ¶Ꝙ ſiꝓpter diſpeſatōne domuſ ⁊ lāguorisſolatia ⁊ fugam ſolitudinis ducanturvxores: multo melius ſeruus fidelisdiſpenſat: auctoritati dn̄i obediens: ⁊9 2eius diſpenſationi obtēperās: qͣꝫ vxorque in eo ſe eſtimat dn̄am ſi cōtra viri faciat voluntatem .i. qd̓ eī placꝫ: nōqd̓ iubetur. Aſſidere auteꝫ egrotantimagis poſſunt amici ⁊ vernacule bn̄ficijs obligati: qͣꝫ illa que nobis imputat lachrymas ſuas: ⁊ hereditatis ſpevendat illum: inde ⁊ ſolicitudinem iactans languentis animū deſperatiōeconturbet. Ꝙ ſi ipſa languerit egrotanduꝫ eſt: ⁊ nunqͣꝫ ex eius lectulo recedendum: aut ſi bona fuerit vxor ⁊ſuauis: q̄ tuꝫ raraeſt: cū perturiēte oꝫgemi: ⁊ cū periclitate torqueri. ſapiēsaūt nūqͣꝫ ſolus eſſe poteſt: habet ſecūomnes qui ſunt: quicūqꝫ fuerūt boni⁊ animū libeꝝ quocūqꝫ vult trāſfertQuodqꝫ corpore nō pōt: cogitationeꝯplectit̉. Et ſi hominū copiā defueitloꝗtur cū deo: nunqͣꝫ minus erit ſolꝰqͣꝫ cum ſolus fuerit. PPorro liberoruꝫca vxorem ducere: vt vel nomen noſtrum non intereat: vel vt habeamuspreſidia ſenectutis: ⁊ vt cetis vtamurheredibus ſtolidiſſimuꝫ eſt. Quid eīad nos recedētes ē mundo ꝑtinet: ſinomine noſtro alius non vocet̉: cum⁊ filijs ſtatim vocabulum patris nonreferat: ⁊ īnumerabiles ſint ꝗ eodemnomine nuncupent̉. Aut que auxiliaſunt ſenectutis: nutrire domī illum ꝙaut prior te forte moriatur: aut ꝑuerſiſſimis moribus ſit inſtructꝰ: aut certe cum ad maturam etatem ꝑuenerittarde ei mori videaris. Et concluditHieronymus. Hec ⁊ hꝰi Theofraſtꝰdiſſerens quem chriſtianorum nō ſuffundat quoruꝫ conerſatio eſt in celisQQd̓ auteꝫ dictum eſt .ſ. ꝙ non ducat̉vxor a ſapiente ꝓpt̓ predictas cauſasintelligendum eſt ſi caſte viuat. Naꝫm Z