pōt celebrari: exͣ d̓ prīui. vt prīuilegiaSꝫ ſi ē interdicta ꝑſona ſiue ſuſpēſaqn̄ hͦ ē ſcm̄ ꝓ culpā ipſius ſuſpēſi velīterdicti non poſſet de ln̄ia alicuiꝰ. celebrare: nec interdcm̄ vel ſuſpēſio ſuſpendi. Sꝫ cū hoc ē ſcm̄ ꝓpter culpāalteriꝰ: tunc pōt dici ſicut ⁊ de interdicto loci .ſ. ꝙ talis ſn̄ia poteſt ſuſpendi ꝑ ep̄m ſicut ⁊ tolli Iteꝫ appellaripōt infra tp̄s ſuſpenſionis interdictia ſuſpenſa ſn̄ia ſicut ⁊ a ꝯditiōali: exͣ d̓de appel. preterea. ⁊ idē de ſen. ſuſpe.ſecus in ſn̄ia excōie Item ſn̄ia interdicti ⁊ ſuſpēſionis nullo verbo ſuſpedunt̉ vel totaliter relaxant̉ cū iuramento tn̄: exͣ. e. alma. li. 6 Iteꝫ poſtqͣꝫſn̄ia interdicti ꝑ aliquos īferiores p̄latos rōnabiliter ē lata: maiores nōdebent eā relaxare ſine ꝯgruā ſatiſfactione: ⁊ cū ꝯſcīa illiꝰ qui tulit: exͣ d̓ offi. or. cum ab eccleſiaꝝ. Si vero irrōabiliter ſit latā: dꝫ qui tulit ſine difficl̓tate relaxare: ſeu ſuꝑior ad quem recurrit̉: exͣ. e. cuꝫ medicinalis. li. 6 Itearchiep̄s non pōt relaxare interdc̄mvel excōicationē vl̓ ſuſpenſionē latasab officialibꝰ archidiaconoꝝ: ſeu aliis iuriſdictionē hn̄tibus ſubditis ſuffraganeoꝝ ipſis qui tulerunt omiſſisexͣ. e. romana. li. ¶ Item cū quis īterdicto vel excōicatione aſtrictiꝰ offertſe ad iuſticiā eoꝝ ꝓ quibus ſn̄iam accepit: iudex eum ne ſic decedat abſoluere poterit ēt ſi aduerſa ꝑs appellꝫne abſoluatur: dꝫ tn̄ ante abſolutionerecipi ab eo ſufficiens cautio ꝙ in p̄ſentia romani pontificis apud quemappellatur ſi voluerit appellator: velcorā iudice cui cām delegauerit iuriꝑebit. Et idē de his ꝗ dicunt ſe īiuſteinterdictos. Itē ẜm Io. an̄. tꝑe gnͣal̓6 5interdicti ſi is ꝓpter cuiꝰ culpā latuꝫē interdictū ſatiſfacere vult tollet̉ int̓dictuꝫ. Si vero culpabilis fuit tanqͣꝫꝯſiliariꝰ vel auxiliariꝰ lꝫ accipiat̉ cautio ⁊ iniūgat̉ pn̄ia n̄ relaxabit̉ interdictū. Ꝙ ſi ꝓpter eiꝰ culpā latū ē ijſe ꝗdē punit̉: ſꝫ eiꝰ ſatiſfactio n̄ reꝗritur Itꝭ noͣ ꝙ ea q̄ dc̄a ſt̓ ī p̄cedētibꝰ d̓ma īterdcī qͦ .ſ. ad obſeruandū īterdictū ne ꝯͣfaciendo īcurrat̉ peccatuꝫ ⁊irregularitas: locū hn̄t ⁊ vera ſūt ẜmꝙ hetur in corpore iuris: ſed ꝑ extrauagantē Martini ꝗnti: q̄ incipit Inſuꝑ ad euitandū. non tenet̉ quis obſeruare int̓dcm̄ eccl̓aſticū a iure velab hoīe gn̓aliter ꝓmulgatū: niſi talisſn̄ia fuerit ꝯͣ ꝑſonam collegium vn̄ īuerſitate eccleſiā cōitate vel locū certū a iudice publicata vel denunciataſpaliter ⁊ exp̄ſſe: ⁊ ipſa extrauagateꝫhēs. sͣ. in fi. decle. ex. mi. c. vlti.¶ De priuilegijs fr̄m p̄dicatoꝝ ⁊ minorum quo ad interdictum.Ratres ordinis predicatoꝝS⁊ minores tꝑe generalis interdicti terre poſſunt vbiqꝫ īomnibus eccleſijs ſuis vel aliēis clauſis ianuis interdictis ⁊ excommunicatis excluſis non pulſatis campanis⁊ ſb̓miſſa voce celebrare diuina ⁊ reciꝑe eccleſiaſtica ſacra exceptis tribꝰcaſibus. Primus eſt ſi cauſam dederunt interdicto. Secundus ſi contingat eos ſpecialiter interdici Tertiuseſt ſi eccleſia illa vbi volunt celebrar̄eſt interdicta. Bonifa. Uirtute. QQd̓tꝑe interdicti poſſunt ad diuinā recipere pueros ſuis ſeruitijs deputatos⁊ negocioruꝫ ſuorum ꝓcuratores et