Druckschrift 
De censuris
Seite
64v
Einzelbild herunterladen
 

tn̄ Io. āt cal. dic̄ ſibi place̓ dc̄m Ho. ſpe .ſ. ſi tal̓ ſe ingerat diuīs audiēdo ex quadā ſimplici deuotōe ꝯtēnendo ē irregularis: ſic ꝓcedit dictū Inn. Sꝫ ſi fac̄ ꝯtēnendo faciēdo celebrari diuīa ſiue aucͣtē p̄bēdoſiue cooꝑādo: tc̄ irregularitate īcurrit IItꝭ laici violātes int̓dc̄m ſi īcurrāt irregularitatē grauit̓ tn̄ peccāt vt dc̄m ē ẜm Inn. vt vr̄ mortl̓rſi ſciēt̓ faciūt: qꝛ ꝯͣ obediētiā eccl̓eagūt. 8i. di. ſiꝗ. Sed exercētes officia non ſt̓ alicꝰ ordīs tꝑe īterdc̄i: vt aduocando docēdo hꝰ i peccat. Itē ꝓhibent̉ laici tꝑe int̓dc̄i dice̓ letāias vel laudes ſuas: vt faciunt fratrarie Itꝭ ꝓhibent̉ orare ī eccl̓ia exͣtꝑa celebratōis diuinoꝝ ẜm Guil. etMon̄. Itꝭ ſi ſacerdos ꝓbabl̓r credit aliꝗ int̓dc̄i ſt̓ in eccl̓a ẜm Guil. dꝫmone in gnͣali exeāt: al̓s non tenetur vitare eos maxime publice: doecꝯſtet de ſn̄ia Itē ſi ſacerdos recipiatſcienter hoīem int̓dc̄m: lꝫ ipſe peccet penas īcurrat: vt.. dc̄m eſt: alij tn̄non tenent̉ exire ẜm Guil. nec peccant audiēdo diuīa Itē in diuīs officijs ſt̓ vitandi oēs illi ꝓpͥo noīe velalia certa circūlocutōe ſn̄iam deſignant̉ int̓dcī dicunt̉ noīatī inierdicti Itꝭ vitādi ſt̓ tanqͣꝫ noīatim int̓dicti oēs illi de ꝗbus ꝯſtat interdicti ſt̓: vt ſi ciuitas vel caſtrū interdr̄.Si vero īterdicant̉ fautores ſiue ꝑticiꝑantes ī crīe dicūt̉ noīatiꝫ īterdicti ſꝫ tm̄ in gnͣe. vn̄ tales tenet̉ ꝗs vitare qͦuſqꝫ iudicē ſpecificent̉nuncient̉: niſi forte eoꝝ ꝑticipatio eſſet multū notoria: ita inficiatōiſit locꝰ: exͣ de coha. cle. mu. tua nos.Inn. Hoſti. Ber. De forma ſeu modo ponendi int̓dictum. Capi. 9i.Ltimo videndū ē de forma fert̉ int̓dc̄m: quo et relaxet̉: vbi ſciendū ẜꝫ Io. cal. ab hoīe ꝓfert̉ ꝓpt̓ ꝯtumaciāē neceſſaria mōitio p̄cedens forma tradit̉: de ſē. ex. c. i. li. 6. Et ſic intelligit̉ ēt illud. c. de ap. reprehenſibilis.Sed ſi ꝓpter delictū fert̉ ē neceſſaria moītio. 5. q. 4. in loco. ſic intell̓enoͣta Inno. alios: de app. ad hoc. v̓o a iure ꝓfert̉ ꝓpter exceſſū: ſiue delictū ſine mōitōe ſit: ſiue ſit ſpale int̓dc̄m .ſ. ꝯͣ eccl̓am vel ꝯͣ ꝑſonā ſingularē: qd̓ ſuꝑiꝰ dc̄m ē īterdcm̄ ſingulare: ſiue ſit int̓dc̄m gn̓ale loci .ſ. vtciuitatis caſtri vel ville vel vniuerſitatis ppl̓i: qd̓lꝫ .n. hoꝝ dr̄ gnͣale. Subhac at forma v̓boꝝ ꝓfert: nos ꝓpt̓tale cām eccl̓am vel terrā talē ſupponimꝰ interdicto: exͣ de. ſi. in ꝑtibꝰ addit̉ et coīter eccl̓aſtico ad dr̄iaꝫinterdcī legalis. Pōt et ſn̄ia interdcīad voluntate iudicis determinari: puta vt īterdicat miſſa cantu: vel horas vel ſepulturas hꝰ i. Poteſt etiaꝫiudex ab interdicto exciꝑe ſubirequos vult qn̄ vult: puta qn̄ dn̄s terre eſt ibi preſens hꝰi: extra de ſpon.non eſt vobis. Ad hoc autem vt obliget ſnia interdicti: ſufficit eam publice ꝓmulgari: nec poſtea neceſſe ē eaſingulorum auribus inculcare: di. 16.qd̓ dicitis. Sufficit etiam quis ſcitnuncios ſuos maxime metropolitanam eccleſiam recepiſſe ſententiamconſeruare: extra de poſtu. c. Itemnota ẜm Inno.. Hoſti. quādo locus vel eccleſia interdicitur talis ſetetia ſuſpendi poteſt: cum ſuſpenſa ē