tn̄ Io. āt cal. dic̄ ſibi place̓ dc̄m Ho.⁊ ſpe .ſ. ꝙ ſi tal̓ ſe ingerat diuīs audiēdo ex quadā ſimplici deuotōe n̄ ꝯtēnendo n̄ ē irregularis: ⁊ ſic ꝓcedit dictū Inn. Sꝫ ſi hͦ fac̄ ꝯtēnendo ⁊ faciēdo celebrari diuīa ſiue aucͣtē p̄bēdoſiue cooꝑādo: tc̄ irregularitate īcurrit IItꝭ laici violātes int̓dc̄m ⁊ ſi n̄ īcurrāt irregularitatē grauit̓ tn̄ peccāt vt dc̄m ē ẜm Inn. ⁊ vt vr̄ mortl̓rſi ſciēt̓ hͦ faciūt: qꝛ ꝯͣ obediētiā eccl̓eagūt. 8i. di. ſiꝗ. Sed exercētes officiaq̄ non ſt̓ alicꝰ ordīs tꝑe īterdc̄i: vt aduocando docēdo ⁊ hꝰ i n̄ peccat. Itēn̄ ꝓhibent̉ laici tꝑe int̓dc̄i dice̓ letāias vel laudes ſuas: vt faciunt fratrarie Itꝭ nō ꝓhibent̉ orare ī eccl̓ia exͣtꝑa celebratōis diuinoꝝ ẜm Guil. etMon̄. Itꝭ ſi ſacerdos ꝓbabl̓r creditꝙ aliꝗ int̓dc̄i ſt̓ in eccl̓a ẜm Guil. dꝫmone in gnͣali ꝙ exeāt: al̓s non tenetur vitare eos maxime publice: doecꝯſtet de ſn̄ia Itē ſi ſacerdos recipiatſcienter hoīem int̓dc̄m: lꝫ ipſe peccet⁊ penas īcurrat: vt. sͣ. dc̄m eſt: alij tn̄non tenent̉ exire ẜm Guil. nec peccant audiēdo diuīa Itē in diuīs officijs ſt̓ vitandi oēs illi ꝗ ꝓpͥo noīe velalia certa circūlocutōe ꝑ ſn̄iam deſignant̉ int̓dcī ꝗ ⁊ dicunt̉ noīatī inierdicti Itꝭ vitādi ſt̓ tanqͣꝫ noīatim int̓dicti oēs illi de ꝗbus ꝯſtat ꝙ interdicti ſt̓: vt ſi ciuitas vel caſtrū interdr̄.Si vero īterdicant̉ fautores ſiue ꝑticiꝑantes ī crīe n̄ dicūt̉ noīatiꝫ īterdicti ſꝫ tm̄ in gnͣe. vn̄ tales n̄ tenet̉ ꝗs vitare qͦuſqꝫ ꝑ iudicē ſpecificent̉ ⁊ dēnuncient̉: niſi forte eoꝝ ꝑticipatio eſſet multū notoria: ita ꝙ inficiatōi nōſit locꝰ: exͣ de coha. cle. ⁊ mu. tua nos.Inn. ⁊ Hoſti. ⁊ Ber.¶ De forma ſeu modo ponendi int̓dictum.¶ Capi. 9i.Ltimo videndū ē de formaqͣ fert̉ int̓dc̄m: ⁊ quo et relaxet̉: vbi ſciendū ẜꝫ Io. cal.ꝙ cū ab hoīe ꝓfert̉ ⁊ ꝓpt̓ ꝯtumaciāē neceſſaria mōitio p̄cedens ⁊ formaqͣ tradit̉: de ſē. ex. c. i. li. 6. Et ſic intelligit̉ ēt illud. c. de ap. reprehenſibilis.Sed ſi ꝓpter delictū fert̉ n̄ ē neceſſaria moītio. 5. q. 4. in loco. ſic intell̓enoͣta ꝑ Inno. ⁊ alios: de app. ad hoc.Cū v̓o a iure ꝓfert̉ ꝓpter exceſſū: ſiue delictū ſine mōitōe ſit: ſiue ſit ſpale int̓dc̄m .ſ. ꝯͣ eccl̓am vel ꝯͣ ꝑſonā ſingularē: qd̓ ſuꝑiꝰ dc̄m ē īterdcm̄ ſingulare: ſiue ſit int̓dc̄m gn̓ale loci .ſ. vtciuitatis caſtri vel ville vel vniuerſitatis ppl̓i: qd̓lꝫ .n. hoꝝ dr̄ gnͣale. Subhac at forma v̓boꝝ ꝓfert: nos ꝓpt̓tale cām eccl̓am vel terrā talē ſupponimꝰ interdicto: exͣ de v̓. ſi. cū in ꝑtibꝰ⁊ addit̉ et coīter eccl̓aſtico ad dr̄iaꝫinterdcī legalis. Pōt et ſn̄ia interdcīad voluntate iudicis determinari: puta vt īterdicat miſſa cū cantu: vel horas vel ſepulturas ⁊ hꝰ i. Poteſt etiaꝫiudex ab interdicto exciꝑe ⁊ ſubirequos vult ⁊ qn̄ vult: puta qn̄ dn̄s terre eſt ibi preſens ⁊ hꝰi: extra de ſpon.non eſt vobis. Ad hoc autem vt obliget ſnia interdicti: ſufficit eam publice ꝓmulgari: nec poſtea neceſſe ē eaſingulorum auribus inculcare: di. 16.qd̓ dicitis. Sufficit etiam cū quis ſcitnuncios ſuos maxime metropolitanam eccleſiam recepiſſe ſententiam ⁊conſeruare: extra de poſtu. c. Itemnota ẜm Inno. ⁊. Hoſti. ꝙ quādo locus vel eccleſia interdicitur talis ſetetia ſuſpendi poteſt: ⁊ cum ſuſpenſa ē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten