abſolui recepta ab eo idonea cautōeꝙ ſatiſfaciat ſi ad pinguiore fortunāꝑuenerit: ⁊ dr̄ idonea pignoraticia alfideiuſſoriā: ex de ſolu. odo ardꝰ. Et illā ſi p̄ſtare non pōt ſaltē preſtet iuratoriā. Abſolutio aūt neganda non ē.26. q. 6. ſi preſbyter. Talis quoqꝫ adpetitione aduerſarij tenet̉ cedere bonis: vt dicit Guil. veꝝ ⁊ ſi iſtd̓ 2ᵐ nōſeruetur tꝫ tn̄ abſolutio: ſꝫ peccat quiſic abſoluit ẜm Guil̓. Tertiuꝫ quodſeruari dꝫ ē vt abſoluatur ꝑ eū ꝗ tulit ſn̄iam vel ſuꝑiore ſuū vel aliū cuicōmiſerit cū pſalmo or̄one ⁊ v̓beribꝰp̄ſ.ſ. Miſerere. vel alio pn̄iali ẜꝫ gͣuil.or̄one: vꝫ. Deus cui ꝓpriū ē miſereri⁊cͣ. Et vbi in ipſa or̄one dici cōſueuit:Que delictoꝝ catena conſtringit. loco hꝰi dicitur. Et hunc quem catenaexcōicationis ꝯſtringit. Premittituraūt poſt pſalmuꝫ cū Gloria. kyriel̓.xp̄el̓. kyriel̓. Pater nr̄. v̓. Et ne. v̓. Sꝫlibera. v̓. Saluum fac. v̓. Nihil ꝓfici.v̓. Eſto. e. v̓. Domīe exaudi. Dn̄s vo.⁊cͣ. Poſt autem ipſā or̄one predictaꝫDeus cui ꝓprium. dicenduꝫ eſt: Auctoritate oīpotentis dei ⁊ beatorumapoſtolorum Petri ⁊ Pauli ⁊ eccl̓eſue ſancte ⁊ nr̄a vl̓ mihi ꝯmiſſa abſoluo te a tali ſn̄ia: vel ab excōicationequā incurriſti ꝓpter talem ⁊ talē cāꝫ⁊ reſtituo te cōioni ⁊ ꝑticipationi eccleſie: ⁊ oīuꝫ fideliū ⁊ eccleſiaſticis ſacramentis: exͣ. e. a nobis. Uerberabitautē abſoluens excōicatum v̓gis velcorrigijs nudas hn̄tem ſcapulas: duꝫdicit oīa predicta iſta fient. Iſta tn̄ ſt̓ab bene eſſe ⁊ non de ſb̓a abſolōnis.Quartū ē vt poſtmodū abſoluēs faciat illa mandata iuſta ⁊ rōnabiliaalias appellare poſſet: exͣ de pac. c. fi.FIErit āt mandatū rōnabile ei fc̄um ſiipſo excōicato iniungit̉ pͥncipl̓r ꝙ ꝯͣillū canonē nunqͣꝫ veniat: vt incediario ꝙ non incedat: percutienti cl̓icūꝙ non ꝑcutiat ⁊ ſil̓ia. 23. q. vlti. peſſimā. Aliqn̄ ēt requirit̉ cautio ꝙ d̓cetero talia nunqͣꝫ faciat: exͣ de ſen. exc.grauē. Si āt apparet ſn̄ia īiuſta nullū mādatum facit abſoluto Et noͣ ꝙꝓpter violentā manuū iniectionē īclericū religioſū ſolet fieri ſatiſſactiopecuniaria q̄ applicat̉ mōaſterio ſiꝑcuſſus ē religioſus: ſꝫ ſi c cl̓icꝰ ſecl̓aris ſibi applicaret̉: niſi ī ꝯtumeliā eccleſie eēt ꝑcuſſus: qꝛ tūc eccl̓e cū ipſapoſſit age actiōe iniuriaꝝ ẜm ꝙ gof.⁊ Hoſti. dicūt Defūctus āt excōicaiꝰ⁊ ſepultꝰ in loco ſacro cū abſoluit̉ n̄exhumat̉: ſꝫ ſepulchrū eiꝰ v̓berat̉: vtſit circa viros: exͣ de ſen. exc. a nobis.Regularis āt cū v̓berat regulare: vl̓al̓s incidit in ſn̄iam excōis a iure ꝓlatā: nec apo. ſe. reſeruatā abſoluetura ſuo p̄lato ſi tn̄ ꝑcuſſiſſet regularemalteriꝰ religiōis: tunc abbas vel p̄lat̉ꝑcuſſi v̓berabit ipſū abſoluēdum qd̓erit loco ſatiſfactionis: ſꝫ iuramētū recipiet ⁊ abſoluet ꝓpriꝰ abbas: cōuēientiꝰ tn̄ fit totū ꝑ vnum ex ꝯmſſionealteriꝰ: exͣ de offi. or. c. fi. Si āt ꝑcuſſitclericū ſeculare abſoluet̉ ꝑ ep̄m: exͣ d̓ſen. ex. religioſo. li. 6. in caſu āt ꝙ rl̓aris excōicatꝰ non hr̄et p̄latū ꝗ eēt ſacerdos: vel ſi eēt defunctus ipſe p̄latꝰvel excōicatꝰ ad dioceſanū ē recurrēdū ẜm hoſti. qd̓ guil. intelligit tā d̓ excptis qͣꝫ d̓ n̄ exēptꝭ. Et noͣ ꝙ qͣꝫuis abſol̓o ab excōicatōe rl̓arit̓ debeat fieri cū p̄dicto mō declarato in ſuꝑiori§. qn̄ commode pōt: tn̄ ⁊ ſi non ſeruetur predicta forma etiā ſine cauſa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten