Druckschrift 
De censuris
Seite
44r
Einzelbild herunterladen
 

ad cautelā. pōit oēs p̄dictos caſus⁊ addit etiā iſtos quatuor Primꝰ cūꝗs excōicat̉ a delegato ꝯͣ delegantisintētionē. d̓ prebe. c. vlt Secundus ſiferat̉ a violāte interdictū hoīs: exͣ d̓ex. pre. tanta ¶Tertius vbicūqꝫ p̄latuſſubditū ſuū excōicat ꝯͣ tenorem priuilegij ſui d̓ priui. cū capella Quartusſi ferat̉ a delegato impetrato ab excōicato ī caſu nō permiſſo. li. 6. d̓ offi. iu. or. pleriqꝫ. Iſti tn̄ cāus additi vident̉ ꝯprehedi ſub pͥmo. Dicit etiaꝫPe. d̓ pal̓. in. 4. ꝙ qn̄ ſapientibus notū ē ſn̄iam eſſe nullā: qͣꝫuis apud vulgus neſciat̉: pōt hō non ſeruare eamin occulto ſꝫ in publico. Debet et ſeruae quouſqꝫ ſcādalū rōnabilit̓ ſedauerit: vt ſicut aliꝗs publice excōicat̉⁊ publice denūciatur: ita ex aduerſoip̄e publicꝫ cauſā qͣre ſnīa n̄ valꝫ: puta appellatione: vl̓ alias iuſtā cauſaꝫqͦ facto amplius n̄ ē ſcādalum puſilloꝝ ſꝫ phaiſeoꝝ: ⁊ ideo ē ꝯtenenduꝫ. De cā formali: ſiue d̓ mō faciēdiexcōicationem. Ca. 76.Orma aūt excōis: ſeu modꝰfꝗs ſit tenēduſ. Si d̓ ſnīa carnonis querit̉ hic. ẜm Hoſti.hec ꝓfert̉ eo ipſo ꝙ aliꝗs in factumdānatū ꝑ canones ſub pc̄a excōis īcidit. De ſnīa excōis q̄ ꝓfert̉ ab hoīein ſūma cōfeſſoꝝ. li. 3. e. ti. q. 68. dr̄ ꝙcōſueuit fieri ſic ſnīa excōis: Propt̓talē vel talē cauſā excōico te: vl̓ talēvl̓ excōicamꝰ ī ſcriptꝭ huiuſmodi:iſtis v̓bis vl̓ eꝗpollētibꝰ dꝫ vti excōīcās: ar. ad h. 2. q. 6. §. diffinitiua. Un̄Rai. dicit n̄ approbo ſnīaꝫ quorūdāſimpliciū ſacerdotū dicentiū: Denūciamus talē excōicatū: ⁊ tamē nūqͣꝫ44excōicauerunt eum: ⁊ licet talis euitandos ſit ab illis quibus fit denunciatio: quia ipſorum non eſt iudicāevtruꝫ ſit excōmunicatus: nec ne. Tamen ſi d̓ hoc agatur extra formā iudicij nō reputabit̉ excōicatus ꝑ hiꝰv̓ba: niſi alias ꝓbet̉ excōicatꝰ. Et hocſatis tradit̉: ex d̓ ſen. ex. cū medicinalis li. 6. Nō ꝙ eſt alius modus excōicatiōis: qn̄ .ſ. perſona ignoratur q̄furtū vel aliud maleficiū fecit: ⁊ tūcfit excōicato in gnͣali ſub hac formaQuicūqꝫ fecerit furtū niſi reſtituat:vl̓ ꝗ aliquid ſcit niſi reuelat. jͣ. talemterminū ꝓ pͥmo 2º. ⁊ 3º. edicto datꝭ.ipſo facto ſit excōicatus: vl̓ aliquidſimile: extra. e. a nobis Et nota ꝙaliquid ſcit de mater iā ꝓpter quamlata eſt ſnīa excōis modo p̄dicto ẜmHoſti. n̄ tenet̉ reuelare dānū paſſoſꝫ prelato eccleſie. 35. q. 6. ep̄ūs in ſynodo. Sed nec ipſi prelato debet reuelare publice ſi ſolus reuelator ſcit⁊ probare n̄ pōt. 2. q. 7. plerūqꝫ. Sedſecrete cum prelatus habeat corrigere criminoſos. ar. 22. q. 5. hoc videt̉.Primo igitur ſciendum ꝙ cum ſententia excōicationis aliquādo ſit lata a iure: aliqn̄ a iudice: ſiue ab hoīevt dictuꝫ eſt ſupra. Dicit Guil. ſnīaꝫeſſe vel fieri a iure cuꝫ ab eo qui pōtꝯſtitutionē face̓: vl̓ gnͣale: vt papa: vl̓particulare: vt legatꝰ archieps ep̄s vl̓cōciliū ꝓuinciale aīo iuris ſtatuendiconſtituitur aliquid in perpetuuꝫ: ⁊generaliter in omnes ſubditos ſuos⁊ ſtatutum illud roboratur per ſententiā excōicatiōis ī futuros tnͣſgreſſores illius ſtatuti .ſ. verbi gratiā: Excōicamus oēs hereticos: ⁊ ꝗ exercebūt vſuras: vel tale aliquid cōmittet