Si autē dicat iudex: excōico te ſi habes res furtiuas tꝫ excōicatō ſi haberes res illas nec ſuſpenditur per appellationem. Si tn̄ occultū eſt furtū:eccleſia non te vitabit: qꝛ nō iudicatd̓ occultis. 32. di. erubeſcāt. ¶ Tertieſt qn̄ continet intolerabilē erroremextra. e. per tuas. ⁊ in hoc ⁊ in precedenti caſu ille qui eos proponit: etiāſi nō petāt abſolutionem debet audiri: vt in. d. c. per tuas. Sꝫ ſi ad cautelā petat abſolutionē non debet denegari: quāuis aduerſarius vl̓ excōicator ſe opponat: niſi dicat eū excōicatum pro manifeſta offenſa: quia tūcdabitur ſic dicenti terminus. 8. dieꝝ⁊ ſi probauerit n̄ abſoluetur niſi preſtet emēdam: vel det cautioneꝫ d̓ parendo iuri. Si offenſa dubia ꝓponatur: ſed tn̄ pendente probatione pͥmaſ. illius qui ſic fuerit excōicatus debꝫeuitari ī illis omnibuſ: que vt actor īiudicijs attētaue̓it: extra iudiciū v̓o īofficijſ poſtulatiōibꝰ electiōibꝰ ⁊ alijslegitimis actibꝰ dꝫ admitti: exͣ eo. lꝫ. li.6. ꝙ ſi appellatione ſuꝑ hͦ. n̄ fuerit ꝓſecutꝰ: vt debuit. jͣ. tp̄s ſtatutuꝫ a iurevl̓ a iudice ⁊ ip̄e fuerit excōicatꝰ noīatī ⁊ exp̄ſſe elapſo dc̄o tꝑe dꝫ denūciari: ⁊ tā ī iudicialibꝰ qͣꝫ ex iudicialibusactibꝰ remoueri: donec ip̄iꝰ ſn̄ie docucuerit nullitate: exͣ. e. lꝫ. li. 6. ¶ Quartꝰcaſus eſt quando aliquis excōmunicaret illos ꝗ excōicatis participaretnō in crīe: ſꝫ in locutōe: ⁊ alijs caſibꝰꝗbus incurrit̉ minor excōicatō. Nātaliſ ſn̄ia nō valet: niſi premiſſa trinaadmonitiōe: vel vna ꝓ tribus: vl̓ niſiexpͥmant̉ noīatī ipſi admonendi: exͣeo. ſtatutū. ⁊. c. cōſtitutionē. libº 6º.¶ Qintus ē qn̄ prelati īterdicerent ſuis ſb̓ditꝭ: ne exponat ſuis ſuperioribꝰaūt legatꝭ ſe. ap. aut inꝗſitoribꝰ ſtatuꝫecclefiaꝝ ſuaꝝ: ſiue moaſterioꝝ: ⁊ d̓hͦ. ferrent ſniam excōis: exͣ d̓ offi. iu.or. qꝛ pleriqꝫ. li. 6. ⁊ noͣ qͣꝫtū ad tertiūcaſū ꝙ ītolerabilis error ē ẜm Rai.cū ſic dic̄ iudex: excōico te: qꝛ credisī deū: vl̓ qꝛ n̄ fornicarꝭ: vl̓ qꝛ obedisplatis tuis ⁊ hiꝰ. 2. q. 3. ſi is ꝗ preeſtIde Pe. Goff. ⁊ Ho. ī ſū. ꝗ addūt etꝙ ītolerabilis error dici p̄t qd̓lꝫ peccatū mortale. Ideꝫ cū exp̄ſſe ꝯͣ ius ꝓnūciat̉: vt. 2. q. 6. §. di ffinitiua. Idemtn̄ Hoſti. in glo. ſuꝑ. c. ꝑ tuas. dicit ꝙſn̄ia nihilominus tꝫ qn̄ ꝓnūciat̉ ꝯtraius: niſi ille error in ſn̄ia expͥmat̉ vl̓n̄ fuerit appellatiōe ſuſpeſa. Sꝫ ſi exror ē ī fc̄o: vt cū dicit: excōico te ꝓpt̓tale peccatū cōmiſſū: ꝙ tꝫ ſn̄ia. Guil.ēt dicit ꝙ ſi p̄latꝰ dicat excōico te: ꝗafeciſti furtū: cū tn̄ n̄ feceris: tꝫ ſnia: vt2. q. 3. c. i. qꝛ n̄ ē error ītolerabilis expreſſus: nam talis cā ſi falſa ſit: eſt tn̄poſſibilis. ⁊ qͣꝫuis quo ad deum nonſit ligatus: ſꝫ quo ad eccleſiā: peccāetmortalit̓ ſi cōteneret: ex. eo. per tuasEt iō cōſulēdū ē tali ẜꝫ Rai. vt ſuſtineat excōicatione patiēter humilit̓:⁊ deuote .ſ. ſe nō ingerendo diuinis:aut cōioni fideliū: offerēs ſe ad canonicā ſatiſfactionē: ſi ī aliquo offēderit: ⁊ inſtāter petat abſolutionē. IdēTho. Inno. ⁊ Ber. Item dicit Pe.d̓ peruſio ꝙ ſi ſuperior p̄cipit mihialiquid iniuſtū: non tn̄ mortale: putaꝙ dem ſibi librū meuꝫ non teneor illi parere. Si tamē excōmunicet ligoconſulēs tamen mihi vt illiuſ iniuſtomandato nō pareā: nō ligatur: quianō participat in crimine. Io. an. exͣde ſen. ex. preſenti li. 6. ſuper verbo.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten