Intelligentia cū ibi notatis: ⁊ ſuffic̄ad hoc ꝙ ſit cenſenda dignitas etiaꝫſi in modicis cauſis iuriſdictionemhabeat: ſicut habet ī pictaueſi eccl̓iaarchipreſbyte̓i. Nam excōicāt ſuſpedunt ⁊ abſoluunt. Et ſic ꝓpter talemgradum dicuntur habere dignitate:⁊ ſic ſunt excluſi a pena capituli: licꝫcanon. de elec. c. ſtatuimus. libº. 6º. ?autem nullam iuriſdictionem habetſed tantum viſitant: ⁊ poſtea ipſi referunt epiſcopo ſicut teſtes ſynodales: de quibuſ. 35. q. 6. epiſcopꝰ. Tunccenſentur habere ſimplex officiuꝫ ⁊non dignitatem ẜm Guil. ⁊ Lau.Sciendum ꝙ his diebuſ reuocata aquibuſdam diuulgata fuit quedamexͣuagans que dicit̉ emanaſſe a Io.22º. in qua erat lata ſententiā excōisin mulieres capillos alienos deferetes: cuius abſolutio pape reſeruabatur: q̄ queſita in regiſtro inueniri nōpotuit: ⁊ ſi reperta fuiſſet: puto ipſaꝫnon ligaſſe: quia habuerant mulieres iuſtaꝫ cauſaꝫ ignorantie: cum notificata huic generationi non fuerit:Fluxerunt autē cetū anni: vl̓ circa atꝑe p̄dicti Io. nec huiuſmodi quoqꝫpoſitiua doce nō p̄t rō naͣlis. Sꝫ etiāEugenius quartus ꝗ nūc regit eccleſiā voluit ⁊ declarauit n̄ tene̓ illā ſententiam: ⁊ bene qꝛ hoc eſſet laqueuminijce̓ nō ꝓuidere ſaluti animaꝝ quein periculum eaꝝ verteret̉ ẜm Io. ⁊Tho. 27. q. i. Uiduas.¶ De cauſa materiali excommunicationis.¶ Ca. 35.Uia de ſingulis excommunicationibus que habentur īiure hucuſqꝫ tractatuꝫ eſt ſatis prolixe reſpectu operis. Ideo reſiduū hꝰ materie .ſ. d̓ excōicatiōe: breuiſſime expediā: ⁊ qꝛ p̄dicta pertinetad cauſā qͣſi materialē excōis: iō adipſā qͣſi cauſā malē ꝑtinētia ponam.Et exinde d̓ cā formali: ⁊ d̓ efficienti⁊ finali: ⁊ cū his d̓ ꝗbuſdā ad p̄dictaſequētibꝰ. NNō ꝙ excōicatio maiorfie i n̄ dꝫ ab hoīe niſi ꝓ pctō mortaliẜꝫ Tho. ⁊ Pe. ī. 4. di. 19. Et qꝛ ī danificādo alique et corporalit̓: ſiue ī rebus tꝑalibꝰ aliꝗs mortalit̓ peccat. Iōꝓ dāno tꝑali et pōt ꝗs excōicari: ſꝫqꝛ excōicatō ē grauiſſima penaꝝ: iōn̄ dꝫ īfligi et ꝓ motali: niſi cū fueit cōtumax: Tho. Hec aūt ꝯtumacia ẜmRai. triplex īuenit̉. Prīa ī n̄ veniendo ad iudiciū poſtqͣꝫ fuerit vocatꝰ vl̓admōitꝰ ꝑ iudice tribꝰ edictꝭ: vel vnoꝑ oībꝰ: qꝛ ꝯtenit: vel veniendo ſꝫ malicioſe ſe occultādo: vel īpediēdo: nepoſſit ad eū citatio ꝑuenire: exͣ vt litꝭ nō ꝯteſ. qm̄ Secūda ē qn̄ citatꝰ adiudiciū venit: ſꝫ n̄ vult ſtare iuri: velal̓s an̄ finitā cauſe examīatōꝫ ꝯtūaciter ⁊ illūiatꝭ r̄cedit. 2. q. 3. certū Tertia ē qn̄ offēſa eiꝰ ē manifeſta: vt iuſſus a iudice n̄ vult emēdare: exͣ d̓ v̓b.ſig. ex parte. Idē Goff. Et nō ꝙ Pe.d̓ pal̓. in. 4. di. 18. ꝙ cū excōicatio nōſit infligenda: niſi pro mortali: ꝗa ille ſolus iudicio eccleſie eſt precidendus qui iudicio dei credit̉ preciſuscum ſententiā iuris non ſit iniuſta:poteſt homo formare conſcientiamſuam ꝙ vbi nō peccat mortaliter: nūqͣꝫ incurrit ſententiam iuris. Et quiainiuria dicitur eſſe quod nō iure fitIdeo non debet vbi iura naſcunturinde naſci iniurie occaſio. C. Unde vi. l. meminerint.