Siꝗs autē attētare preſūpſerit indignationem omnipotentis dei: ⁊ beatorum Petri ⁊ Pauli apoſtolorumeius ſe nouerit incurſurum. DatumRome ⁊cͣ.¶ Nō quid ſit dignitas ꝑſonatus ⁊officiū ⁊ eoꝝ differentiam.Uia in iſto ⁊ alijs precedentibus capitulis fit mentio d̓dignitate: vel perſonatu: velofficio: ideo ad declarationem hoꝝvocabuloꝝ ꝓut ſumunt̉ a canoniſtiſnoͣ qd̓ dicit Archi. ſuper. c. i. in. 6. deꝯſuetu. ſic: Dignitaſ eccleſiaſtica cognoſcitur pluribus modis. Primuseſt cum quis habeat adminiſtratōeꝫrerum eccleſie cum iuriſdictione. di.89. volumus. ⁊. c. diaconum. ¶ Secūdus modus eſt qn̄ habet nomen dignitatis ⁊ prelationem ſiue prerogatiuam in eccleſia ſua tam in choro qͣꝫin capitulo: ſed habet adminiſtrationem reꝝ vl̓ iuriſdictionem ſicut ī archidiaconatu parmēſi. Tertiꝰ modus eſt qn̄ ex ꝯſuetudine eccleſie habetur aliquis in dignitate: quia ſi cōſuetudo in eccleſia eſt pro dignitatedebet haberi di. 12. cōſuetudo. Perſonatus vero cognoſcitur qn̄ quis habet prerogatiuā in choro ī capituloī operatiōibus in ꝓceſſionibus ī vocꝭdandis ⁊ ſil̓ ibus plus qͣꝫ alij canonici ſui ordinis: ⁊ nō tm̄ qͣꝫtū illi ꝗ ſūt īdignitatibꝰ cōſtituti ꝗ ī predictis prerogatiuis p̄ferūt̉ eiſde: pn̄t h̓ colligiex predictis decretꝭ. d̓ elec. duduꝫ etd̓ p̄bē. de multa. Officium aūt aliqn̄ponit̉ ꝓ dignitate ⁊ ꝑſonatu: ſicut pex eo qd̓ habet̉ d̓ p̄be. ad hec Itē illiꝗ habet ptātē ſecl̓are dicūt̉ habe̓ officiū Itē hī ꝗbꝰ ꝯmiſſa ē diſpenſatio.42IItē tabelliōatꝰ IItē miniſteriū ⁊ obſequiū Itē actꝰ corrigētꝭ ⁊ alijs mltꝭmodis. Cognoſcit̉ et offm̄ qn̄ ꝗs hꝫonꝰ annexū ſine honore ⁊ p̄rogatiuahonoris ſic̄ ſindici ꝓcuratores caſtal̓di ⁊ his ſil̓ibꝰ habet̉ .i. q.z. ſaluator.vicedūs ꝗ hꝫ ep̄atuꝫ diſpone̓: diciturhabe offm̄. Si aūt hꝫ iuriſdictōeꝫ cūadminiſtratiōe ſatꝭ pōt dici ꝙ ſit dignitas vt camerariꝰ pape. 3º. cognoſcit̉ officiū ꝑ conſuetudine eccl̓ie ſic̄dictū eſt de dignitate: vn̄ qn̄ illi d̓ eocleſia habēt illud d̓ cōſuetudine proofficio ſimplici: ⁊ nō ꝓ dignitate velꝑſonatu. Dico tn̄ ꝙ ꝗcūqꝫ hꝫ dignitatē hꝫ perſonatū: ſed nō cōuertit̉. ꝑſonatꝰ v̓o dr̄ curatꝰ alicuiꝰ eccleſie parochialis ⁊ tales non ſunt in dignitate aliqua .i. q. 3. queſitū. ſecus aūt īarchip̄ſbyterꝭ p̄poſitis decanis parochialiū eccleſiaꝝ: d̓ ꝗbꝰ habet̉. 50. di.in capite Nā illos dico ī dignitatibꝰꝯſtitutos ⁊ iſtud nomē perſonatꝰ eſtẜꝫ vulgare Anglie: in ꝓuinciā dicūt̉pͥoreſ: in terrā laboris abbates. HecArchi. Quia nimis ⁊ ſi bonum ſit.Pe. de anch. ſuꝑ cle. ſi dignitatem depreben. ſic dicit: quid ſit dignitasGuil. dicit ꝙ ē q̄dā p̄eminentia quoad foꝝ cōtentioſū in eccleſia gradūtenes: q̄ͣ qn̄ꝫ perſonatꝰ ab honorificetiā ī qͣ pōit ꝑſonā: qn̄qꝫ offm̄ ab ip̄oofficio qd̓ exercet denoīat̉: exͣ d̓ ꝯſti.cū acceſſiſſent Nn̄qꝫ aſſumūt ſua ꝓpria ⁊ ſpecialia noīa: vt hoc nomē cuſtodia: ſuccentoria: decanatus: prepoſitura ⁊ ſimilia. AA noīe aūt nō debemꝰ iſta iudicare: ſed ex effectu quicolligit̉ ex actibꝰ ⁊ exercitio in ꝗbusverſat̉: ⁊ ex talibus iudicat̉: vtrū ſitdignitas: vl̓ ne: extra de verbo. ſigni.