De aſce. domi.Ser. xci
donum dei in remuneratione credentiuꝫquod oculus non vidit: nec auris audiuit: nec cor hominis cogitare poterit qͦdnobis donet qui fine fine viuit ⁊ regnat¶ De aſcenſione dn̄i Ser. xci.Cce aſcenditquaſi aquila ⁊ exꝑādit alasſuas ſuper boſta Hiere. xlixIn verbis iſtis tangunt̉ duo Primuꝫeſt aſcenſio dn̄i quādo dicitur Aſcenditquaſi aquila Secūduꝫ eſt ſpirituſſanctimiſſio cuꝫ ſubiungitur. ⁊ expandit alasſuas ſuper boſra Doſra enim interpretatur anguſtia: ⁊ ſignat diſcipulos chriſtiqui erant in anguſtia ⁊ turbati de abſenta ipſius Suꝑ illos exꝑādit alas ſuasquando ſpiritumſanctum eis miſit Circa primum ſciendū ꝙ xp̄s cōparat̉ aquile ꝓpter multas proprietates aqͥle Prima eſt liberalitas. Adeo em̄ liberalis eſtaquila ꝙ ſuum cibum cum omnibꝰ auibus diuidit ⁊ eas paſcit. Sic facit iſtanobilis aquila: id ē xp̄s qui ſua liberalitate paſcit totum mundum. Uidemusenim ꝙ deus omnia ad noſtrum victuꝫ⁊ ad noſtram vtilitatem ⁊ voluntatē creauit Uolucres celi ⁊ piſces maris ⁊ī beſtias terre: diuerſa genera fructuuꝫ ⁊ ſeminum: qui fructus terre ſingulis annis ꝓcedunt. ⁊ in hoc non ſufficit ſibi: quin ꝓpriuꝫ corpus dedit nobis in cibū: ⁊ ſanguinem ſuum in potum. Un̄ accepit panē. fregit. benedixit. ⁊ dedit diſcipul̓ ſuis dicēs Accipite ⁊ comedite hoc ē corpus meum Similiter ⁊ calicem poſtqͣꝫcenauit dicens ⁊cͣ. Sicut tunc cibauiteos ſuo corpore: ſic adhuc cibat qͦtidieom̄s qui digni ſunt. Secūdo īuenimꝰin aquila ꝙ altius volat qͣꝫ alie aues. ⁊altius nidificat Sic chriſtus hodie alti
us volauit in humanitate qͣꝫ aliquis homo vnqͣꝫ fecit: quia ſuper omnes chorosangelorum aſcendit. De iſto volatū dicitur Iob xxxix. Ad preceptum tuū eleuabitur aquila: ⁊ in abdius ⁊ arduis ponet nidum ſuum. Aquila iſta chriſtus ēqui ad preceptum patris ſui celeſtis decelo ad terram deſcendit. Et hodie ſuꝑomnes choros angelorum reaſcendit. ⁊ibi poſuit nidum ſuum ⁊ habitationē ſuam in arduis ſcilicet ad dexteram dei patris ſui cui regnat coequalis. Et quareita alte nidum ſuum poſuit? Certe hͦ fecit ideo: vt noſtrum poſt ſe traheret affectum ⁊ deſiderium. Deutrono. triceſimoſecundo. Sicut aquila ad volandūprouocat pullos ſuos ⁊ ſuper eos volitans. Sic chriſtus ante nos aſcēdit ⁊ alas ſuas ſuper nos exꝑādit. vt nos quiſumus pulli eius poſt eum volemus.Due enim ale quibus nos volare debemus poſt ipſum ſunt duplex charitas.ſcilicet dei ⁊ proximi: ſine quibus ad eumnullus venire poteſt. De iſtis al̓ Apocalipſis duodecimo: vbi dicit̉. Qinter cetera mirabilia oſtenſa eſt Iohanni mulier parturiens: ⁊ draco magnushabens ſeptem capita: expectauit fructūmulieris. vt poſtqͣꝫ peperiſſet deuoraretTunc mulieri date ſunt due ale aquile⁊ euolauit. Mulier iſta parturiēs ſignificat quamlibet fidelem animam ſanctāque parturit: cum fructum boni operꝭ facit. Sed draco cum ſeptem capitibus:id eſt dyabolus cuꝫ ſeptem capitalibuspeccatis nititur fructum boni operis impedire ⁊ annihilare Si autem vultamma eius euadere inſidiantes eius om̄sdebet aſſumere duas alas aquile id ē duplicem charitatem dei ⁊ proximi: tnonon poteſt dyabolus fructum eius ſuffocare. ⁊ hijs duabus alis poteſt anima volare ad chriſtum in celum. Augꝰ.