De eodemSermo. xc
ꝙ non poſſumus contra hominē in temptatione preualere: vuluerat ⁊ ſuperatnos Illum amittimus in breui in ꝯfeſſionis hora: quem habuimus in nr̄a poteſtate multis ānis. Quintum eſt ꝙ a pena corporali liberamur ⁊ ſanamur mediante confeſſione. ſepe enim immittit dominus homini īfirmitates ⁊ plagas corporales propter peccata ſua donec īiquitatem ſuam cōfiteatur Leuit. xxvi Propter peccata ſua ⁊ ſuoꝝ patrum affligentur donec confiteantur iniquitates ſuasUnde legitur cum dominus ſanaſſet infirmum: dixit ei Uade ⁊ amplius nolipeccare ne deterius tibi aliquid ꝯtingatUnde conſulenduꝫ eſt infirmis āte omnem medicinam vt confiteantur peccata ſua Exemplum Quedā domina muta ad confeſſionem venit: ⁊ cum confiteri non poſſet: dixit ei ſacerdos. Quarenon loqueris At illa innuebat ei manibus ꝙ loqui non poſſet Et ait ille. Exqͦloqui non potes ore: ſalteꝫ corde loquaris intra teipſam ⁊ dolens de peccatis tuis Quod cum feciſſꝫ vna rana maximaexore eius ſalijt ⁊ vltra non cōparuit: ⁊tunc illa cepit loqui ⁊ confiteri. Sextuꝫeſt ꝙ per confeſſionem regnū celoꝝ ītroimus Pſalmiſta Introite portas eiusin confeſſione Eccleſiaſtici nij. Non cōfundaris pro anima tua dicere veruꝫ: ideſt dicere verum in confeſſione ⁊ confiteri Eſt enim confeſſio adducens gloriaꝫid ē vitam eternam Exempluꝫ Quidālatro vidit quoſdam viros religioſos p̄tereuntes filuam in qua latitabat: ⁊ cotritus cucurrit poſt eos clamās ⁊ rogāsvt confeſſionem eius audirent. Et illi timentes ꝙ eos occidere vellet: fugerūt⁊ ipſe ſequens eos fortiter cecidit de rupe. ⁊ fracto collo expirauit Tunc demones venerunt ⁊ voluerūt animam eiusrapere. ſed beata virgo veniens eum liberauit: dicens. hec eſt ſentencia filij mei.
Talem te iudico qualem te inuenio Involuntate enim confitendi fuit ⁊ id̓o veſter non erit. et ſic ad celum eum ꝑduxitAd quod nos perducat¶ De eodem Sermo xc.Etite ⁊ dabitur vobis Math. vij. In ꝟbis propofitis ꝓuocat nosdn̄s ad petendū ⁊ ꝓmittit petitionis noſtre effectū. Sed circa petitōeꝫ tria ſuntattendēda .ſ. noſtra neceſſitas. petitioīsꝯgruitas: ⁊ diuina largitas Circa pͥmūnota ꝙ neceſſe hēmus orare ꝓpter duoPrimo ꝓpter nr̄oꝝ hoſtiū id ē demonūimpugnatōeꝫ qui nos ōni tꝑe īpugnāt.Un̄ patet Iudithix. vbi legit̉ ꝙ cū holofernes qui īpugnabat filios iſrahel obſediſſꝫ bethuliā: ꝑ totā noctē in eccleſiādei inierūt ⁊ orauer̄t petētes auxilium adn̄o Tot em̄ ſunt īimici ⁊ tot modis impugnāt ꝙ ſine adiutorio dei eiſ reſiſterenon poſſumus Ideo neceſſe eſt vt eis ꝑor̄onem reſiſtamus. Un̄ dicitur Exodixvij. Cūqꝫ eleuabat moyſes manus vīcebat iſrahel? quando remiſit vincebatamelech. Nota hiſto. Un̄ Iudith nij.Uemores eſtote ſerui dei moyſi qͥ amelech non ferro pugnando ſed precibusdeuicit. Secundo ꝓpter iudicis ſeuiſſimam vel grauiſſimam offenſionem Un̄ſicut iam aliquis ſuſpendēdus ſtans coram iudice cū magna cōſtantia ⁊ inſtantia veniā petit Ita tu cum magna inſtantia veniaꝫ anime petere debes Pſal̓. Uitam petijt a te ⁊ tribuiſti ei longitudinēdierum in ſeculum ſeculi. vitam vūiqꝫſpiritualem ⁊ eternalem. Sed attendequod ait beatus Gregorius. Eternamvitam ſi ore petimus nec corde deſideramus clamantes tacemus Mathei ſeptimo Nō omnis qui dicit mihi dn̄e dn̄e