In rogatiōibusSermo. lxxxix
nollet ſurgere de cōmo do ſuo. eo ꝙ amicus eiꝰ eſſet. ſi tn̄ ille ꝑſeueraret in pulſando ⁊ petendo. ad vltimum ille tediovictus ꝓpter importunitatem ⁊ perſeuerātiam eius. ſurgeret et daret ſibi: ſic deus vult nobis dare fi perſeueranter petierimus. Exemplum. Legit̉ in legēdabeate Elizabeth. cū vir quidā manu contractus ſepulchrum beate elizabeth viſitaſſet bis ⁊ non eſſꝫ curatus. et tercio cūvxore ſua perrexiſſet illic occurrit eis venerandus ſenex dicēs Cuꝫ illic perueneris manum tuam profunde ſub lapideſepulchri mitte: et perſeueranter ora etrecipies ſanitatem Stulti eniꝫ ſunt quiabiectis oblationibꝰ ſtatim recedunt: cūſanctis placeat ꝙ cum perſeuerantia patrocinia eoruꝫ īplorentur Moxqꝫ ſenexdiſparuit ⁊ reuelatū eſt ei ꝙ ſanctus nicolaus fuiſſet. Cūqꝫ ille illuc veniſſet etin oratiōe ꝑſeueraſſet. ſtatī ſanitatem recepit. quā ſanitatem anime nobis cōcedat qui ſine fine viuit et regnat Amen.¶ In rogationibꝰ Ser. lxxxixOnfiteminialterutrum peccata veſtra:et orare pro inuicem? et ſaluemini. Iacobi. v. In verbis iſtis prouocat nos apoſtolus iacobus ad cōfeſſionē ſine qua nemo poteſt ſaluus fieri dūmodo habeat copiam confitendi Proxxviij. Qui abſcondit ſcelera ſua nō dirigetur in terra. qui autem confeſſus fuerit ⁊ reliquerit ea miſericordiam conſeq̄tur. Sciendum ꝙ multa ſunt que nospoſſunt prouocare ad penitētiam fiue cōfeſſionem. Primum eſt conſideratio ꝑiculi in quo ſumus qͣꝫdiu incōfeſſi manemus. Eſt enim pctōr in poteſtate dyaboli? ⁊ poſſet eum dyabolus ducere in profundum inferni? ſi non diuina mīa eumconſeruaret. Trenor. iij. Miſericordiedn̄i qꝛ non ſumus cōſumpti qꝛ non defe
cerunt miſeratiōes eiꝰ Per. Miſera tiotua dn̄e ſuꝑ me que non poterit explicari ẜmone qͣꝫ benigna. qͣꝫ liberalis. qͣꝫ gratuita fuerit. ego peccaui et tu diſſil̓abasprolongabā multo tꝑe iniquitatē meāet tu dn̄e prolongaſti pietatē tuā. nō cōtinebā ego a ſceleribꝰ ⁊ tu ꝯtinebas a flagellationibꝰ Scd̓m eſt qꝛ per confeſſioneꝫ ab oībꝰ pctīs et culpis liberamur .i.Iohan. i. Si confiteamur pctā noſtrafidelis ⁊ iuſtus eſt deus: vt remittat nobis ea ⁊ nos mūdet ab oī iniquitate Oqͣꝫ ſtultus eēt leproſus qui ſe proprijs ꝟbis curare poſſet et non faceret. Et certepeccator leproſus eſt corā deo ⁊ angeliseius qui per ꝓpriā confeſſionem mūdatur. et quādoqꝫ ſola voluntate cōfitendiLu. vij. Leproſi anteqͣꝫ venirent ad ſacerdotem mundati ſunt. Tercium eſt ꝙ ꝑconfeſſionem ab eterna pena liberamurPſal. Ne tradas dn̄e beſtijs animas cōfitentium tibi. Si non vis tradi beſtijsinfernalibꝰ .i. dyabolis? pctā tua confitearis Augꝰ. Pctā ſiue ꝑua ſiue magnaſint īpuīta eē nō poſſunt. vel em̄ hoīe penitēte vel deo iudicāte plectūtur Ceſſataūt diuina vindcā ſi cōfeſſio precurrathūana Quartū eſt qꝛ ꝑ cōfeſſiōem a tēptatiōe dyaboli liberamur. Au. Neqꝫ em̄facilius ab īimico .ſ. dyabolo deijcimurqͣꝫ cū eū ſuꝑbe imitamur: nec vehemētius ꝓſternimꝰ qͣꝫ cū in hūilitate dn̄m ſeqͥmur Nec acriores ei dolores īfligimꝰ qͣꝫcū plagas pctōꝝ nr̄oꝝ cōfitendo et penitendo ſanamꝰ Exemplū de quodā ſcō viro noīe voilhelmus in oratiōe pernoctāte: cui occurrit dyabolus in ſpecie hoīsquē vir dei in ſpū cognoſcēs ait Adiurote ꝑ deū vt dicas mihi qͥd tibi ſit maiꝰipedimentū ī aīabꝰ Rn̄dit ille licet dicaꝫinuite non poſſum tibi celare. noui enimꝙ ſanctus homo ſis. Frequens inquitet pura confeſſio. Nam talis confeſſiome: et omnes ſocios meos debilitat: