Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermonelxxxiiii.

Guſtus ille nihil aliud ē qͣꝫ irritamētuꝫdeſiderij ⁊ incentiuū amoris: ſicut ſcripptum eſt Qui edunt me adhuc eſuriēt:⁊ quibibunt me adhuc ſitient Os meūaperio ad te dn̄e ⁊ attraho ſpiritum ⁊ nōnunqͣꝫ oculis clauſis ad te inhiāti mittꝭmihi in os cordis qͦd non licet mihi loqui quid ſit Sapore quidē ſentio ⁊ dulcedinem adeo ꝯfortātem vt ſi perficeretur in me nihil vltra quererem Auguſt.Quoniā de torrente voluptatis cuius vna gutta maior ē occeano: qui ſemel qn̄tum poſſibile eſt perfecte guſtauerit: reſtat vt in eo oīs ſitꝭ ſecularis extinguat̉Dern̄. Si vna gutta eterne dulcedinis tantum inebriat ꝙ homo vbi ſit neſciat: quid erit in regno celorum vbi bbemus de fonte dulcedinis totius influentie ſine fine Et ſic patet de primo Secundo conſolabitur dominus in futurogaudio eternali Iohannis xvi. Iteruꝫvidebo vos ⁊ gaudebit cor veſtrum. Illud gaudiū commendabile eſt a tribus.Primo quia plenum fine defectu. Secundo quia purum nulla triſticia ꝑmixtum Tercio quia perpetuuꝫ ⁊ nunqͣꝫ terminandum De plenitudine dicit̉ Deūtrono. viij. Omnium rerum abundanua perfrueris Iudicum xiiij. Tradet vobis deus locuꝫ vbi nullius rei erit penuria. Gregorius Que lingua dicere autquis ītellectꝰ capece ſufficit? quāta finiilla ſuperne felicatis gaudia AnſelmusIbi erunt gaudia corporis ⁊ anime qualia nec oculus vidit nec auris audiuit:nec cor hominis cogitauit. ſecundū omnem ſenſum erit ſufficientia competentium commodorum ſine omni indigētiaIdem Greg. Quid per multa vagarꝭo homo querendo bona anime tue ⁊ cordis tui Ama vnum bonum in quo ſuntomnia bona ⁊ ſufficit. Quid eniꝫ amascaro mea. quid deſideras anima mea.

Ibi enim eſt quicquid amas: quicquiddeſideras Si delectat pulchritudo: ſulgebunt iuſti ſicut ſol Si ſana ⁊ſ alubrisvita Ibi eſt ſana eternitas ⁊ eterna ſanitas? quia iuſti in perpetuum viuent. Simelodia Ibi angeloruꝫ chori conſonātfine fine Si voluptas: de torrente voluptatis ſue potabit eos deus Si ſapiētiaIpſa dei ſapientia oſtendit ſeipſam eisSi amicicia: diligent deuꝫ pluſqͣꝫ ſeipſos ⁊ inuicem tāqͣꝫ ſeipſos ⁊ deus illospluſqͣꝫ ipſi ſeipſos Si concordia: om̄ibus erit vna voluntas: quia nulla illiserit niſi dei ſola voluntas Si omnipotētia? omnipotentes erunt ſue voluntatꝭvt deus ſue. Nam ſicut deus poterit qͦdvult per ſeipſum: Ita poterūt illi qͦd volunt per illum Si diuitie ⁊ honores: deus ſuos ẜuoſ ſupra eos cōſtituet: imo filij ⁊ dij vocabuntur ⁊ erūt Si ſecuritascerti erunt ꝙ nunqͣꝫ ⁊ nullatenus illudbonum deerit in futurum. Secundo cōmendabile eſt regnum celoꝝꝝ: quia puꝝ⁊ non permixtū aliqua triſticia ſicut preſens gaudium mundi: qꝛ hic riſus dolore miſcebitur. ſic non erit ibi Apoca. vijAbſterget deus omnem lacrimā ⁊c̄. yſaie lxv. Obliuioni tradite ſunt anguſtiepriores Dern̄. Ibi erit requies a laboribus. pax ab hoſtibꝰ. amenitas de nouitate. ſecuritas de eternitate. ſuauitas atqꝫ dulcedo de eterna dei viſione. Etquis non illic vehementer habitare defideret propter pacem ꝓpter amenitatē⁊ eternitatem propter dei viſioneꝫ Auguſtinus Exit ciuitatis illius vna in ōnibus ⁊ inſeparabilis in ſingulis volūtaslibera. ab omni malo liberata ⁊ omni bonō impleta. fruens indefinenter eternorum iocunditate gaudioꝝ. oblita culparum. nec ideo tamen ſue liberatōis oblita: vt liberatori ſuo ſit ingrata Quātuꝫautem attinet ad ſcientiam rationalem