EodemDe
vitam eternam Cui dn̄s. Uade ⁊ vēdeomnia que habes ⁊ da pauperibꝰ ⁊ ſe q̄re meDe eodem Sermo lxxxnijRiſticla curin gruveſtra ꝟtedium Io. xvi Hic cōſolat̉dn̄s amicos ſuos qui tribulationes ſuſtinent ꝓpter euꝫ: promittēseis gaudiū eternū Sciendū ꝙ duplexeſt gaudium qͦ ſuos cōſolatur dn̄s. ſcilicet ſpūale ⁊ eternale. ſpūali in pn̄ti: eternali in futuro Gaudiū ſpūale ꝓuenit extribus Primo ex ſecuritate cōſciētie ꝓuerbi. xv Secura mens quaſi iuge ꝯuīuiuꝫ Richardus de ſancto victore Dona conſcientia nihil eſt iocundius. nihilſecurius. premat corpus. trahat mūdꝰterreat dyabolus ⁊ illa erit ſecura. ſecura cum corpus moriet̉. ſecura cū aīa coram deo preſentabit̉. ſecura cum vtrunqꝫ in die iudicij ante tribunal iuſti iudicis ſtatuetur Bern̄. Cōſcientiam bonaꝫfaciunt in nobis duo. penitētia ⁊ cōtinētia .ſ. qn̄ per penitētiam peccata cōmiſſapunimus ⁊ ꝑ continentiaꝫ deinceps punienda non cōmittimus Iſid̓. Nulla pena grauior mala cōſcientia. Uis autemnunqͣꝫ triſtis eſſe: bn̄ viue Bern̄. Cōſcientia aut bona ⁊ nō trāquilla: ⁊ alia tranquilla ⁊ non bona. alia bona ⁊ trāquilla.alia nec bona nec tranquilla Dona ⁊ nōtrāquilla eſt eoꝝ qui iam cōuerſi ad dominum cogitāt ānos ſuos in amaritudine Tranquilla ⁊ nō bona eſt eoꝝ qui ī ſpepeccant ⁊ dicūt in corde eoꝝ Deus iſtanon requiret. iſta maxime ē adoleſcētuꝫDona ⁊ tranquilla ē eoꝝ qui carnē ſpiritui ſubdiderunt: ⁊ cum hijs qui oder̄tpaceꝫ ſunt pacifici. hec ē requies animein hac requiem capit anima. Nec bonanec tranquilla ē eoꝝ qui in multitudinepeccatorum deſperant Secūdo ꝓuenit
gaudium ſpirituale ex premiorum cōfideratione. Mat. v. Gaudete ⁊ exultate: quia merces veſtra multa eſt in celisGrego. Merces que nobis promittit̉magna eſt ⁊ p̄cioſa ⁊ diutina. adeo magna ꝙ nequit nūerari: adeo precioſa ꝙnequit ꝯparari. ad̓o diutina ꝙ neqͥtterminari Augꝰ. Illud quod preꝑauit ſediligentibus: fide non capitur: ſpenonattingit̉: charitate nō comprehedit̉: defideria ⁊ vota trāſgreditur: acquiri pōt:eſtimari non poteſt Anſelmus Meditetur mens mea illud: loquatur līgua meaamet cor meū: eſuriat illud anima mea:ſitiat illud caro mea: deſideret tota ſubſtantia mea: donec intrem in gaudiū demini mei Augꝰ Feſti nemus ingredi ī illam ciuitatem vbi nihil effluit. nihil intus quod faſtidiatur. nihil foris qͦd appetatur. vbi rex veritas: lex charitas: poſſeſſio eternitas Ibi erit omnis pulchritudo obiecta viſui: omnis dulcedo īfluens guſtui: omnis ſuauitas ſubiecta tactui: omnis armonia reſonās auditui.Conſideratio iſtoꝝ generat leticiam cordis. Tercio prouenit gaudium ſpūaleex diuinitatis meditatiōe Pſal. In meditatione mea exardeſcet ignis: ſcilicetcharitatis ⁊ ſpiritualis gaudij. Hugdicit in perſona anime. Quid eſt illuddulce quod in dei recordatione aliquando me tangere ſolet: ⁊ tam vehementer⁊ tam ſuauiter afficere vt iam tota alienor ⁊ neſcio quo abſtrahi incipiaꝫ. ſubito enim innouor ⁊ bene mihi eſſe īcipitvltra qͣꝫ dicere ſufficiam Exultat animꝰcor illuminatur: deſideria iocundanturIn memoriam venit omnium preteritorum dolorum perpeſſio ⁊ neſcio vbi ſuꝫAuguſtinus Aliquando introducis medomine in affectum multum mnuſitatuꝫintrorſus: neſcio in quam dulcedinem:que ſi perficiatur in me: neſcio quid eritvita eterna ſi iſta non eſt. Deinhardus