Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EodemDe

Peccatū fuit cauſa crucifixi oīs chriſti ⁊quo dāmo do xp̄m crucifigit. vn̄ quicūꝫiterat pctm̄ quodāmō xp̄m rurſum crucifigitdū iterat cām ſue crucifixiōis. detalibꝰ cōquerit̉ dn̄s ꝑ ꝓphetā dauid dicens Suꝑ dolore vulnerū meoꝝ addidetūt. Iob. xvi Conſcidit me vulnereſuꝑ vulnus. vn̄ Hugo d̓ ſcō victore .ſ.īꝑſona criſti dicit. O xp̄iane ſerua tibiſalutem tuā: ego ꝓ illa mortuus ſum: fiillā amiſeris iteꝝ mori nō poſſum: ſꝫ noli mihi iniuriā facere. Quia fi ſalutē tuam morte mea reſtituta volūtarie peccādo amiſeris: quantū in te eſt iteꝝ me crucifigis: iteꝝ me mori cōpellis. ExēpluꝫAdoleſcēs quidā ſiluā intrabat vbi meretrices habitabāt: volēs peccare: ⁊ occurrit ei xp̄s in ſpecie monachi capa īdutus ⁊ dixit. O fili mi reuertere malā voluntatē cōcepiſti: dilecte fili reuertere.Ac ille: quō vocatis me filius cū nō ſumfilius veſter? Cui dn̄s: immo filius meꝰes tu: qꝛ ego redemi te ſanguine mēo ⁊eleuata capa ſua on̄t corpus ſuū ꝑ totūſanguine cruentatū. Et dixit dn̄s. Memēto quāta ꝓ te paſſus ſum ⁊ ne me peccatis tuis iteꝝ crucifigas Tūc ille ad pedes eius cecidit ⁊ veniaꝫ poſtulauit. Etait illi dn̄s Uade ⁊ amplius noli peccare ⁊ dimiſſa ſunt tibi oīa peccata tua Tercium eſt ꝙ qn̄ peccator pctm̄ reiterat peior fit qͣꝫ an̄ fuerat ⁊ magis indurat̉. ij.Pet̓. ij. Si refugiētes coinquinatōesmundi in cognitōne chriſti. hijs rurſusimplicati ſuperant̉: fiunt eis poſterioraprioribꝰ peiora: quia tūc grauior erit adreſurgendū ⁊ ꝓnior ad peccandū. Iſtd̓figuratū eſt in vxore loth: que reſpiciēsretro verſa eſt in lapidē ſalis: ⁊ beſtie ſilue lambunt eam. Nlota hyſtoriam Geneſis decīonono. Uxor loth vadens dezo doma ad mōtem: ſignificat animamcōuerſam a peccaus ad deum? ſi reſpexerit retro ad peccata preterita ⁊ reiterat:

vertetur ī lapidem. Sicut lapis grauiseſt ⁊ immobilis: ſed paratus ad cadendum non īpeditus deorſuꝫ: ſic peccatorerit grauis ad operandū bonū ⁊ grauisad reſurgendum ⁊ paratus ad cadendūGregorius. Peccatū quod ꝑ penitentiam nō diluitur: mox ſuo pondere ad aliud trahit. Item fit immobilis ad bonum faciendū. Pſalmiſta. Fiat immobilis quafi lapis: ⁊ tuc venient beſtie filue ⁊ lambunt eum: id eſt demones īferni temptabunt eum amplius qͣꝫ ante.Quia vbi ſpiritus malignus eiectꝰ fuerit d̓ anima ꝑ penitentiā ſi reuertitur: ꝑrecidiuationē ducit alios ſeptem ſecuꝫvt habitent ibi ⁊ fiunt nouiſſima homnis illius peiora prioribus: ſicut dicit̉Mathei. xij. capitulo. Cum immūdusſpiritus exierit ab homine. ExemplumConuerſus quidam apoſtatauerat ordinem ciſtercienſium ⁊ factus eſt latro: ⁊peius facere audebat qͣꝫ aliquis ſociorūſuorum: ⁊ tandem capitur ad iudiciumducitur ⁊ queſituꝫ fuit cur tanta ſceleraauſus perpetrare fuerit. Qui reſponditPoſtqͣꝫ iacere cepi in peccatis ita delectabar in peccando: ita ꝙ omnis armonia huius mundi non videbatur mihi adeo dulcis: ſicut ſonus ille quem faciebant homines gutture ſuo quando eosſtrangulaui vel cultro mactaui. Quartum eſt ꝙ deus per iterationem peccatorum difficilior fit ad placandum: quiavulnus iteratum tardius ſanatur Und̓dominus dicit de talibus Ihere. ſecundo. O qͣꝫ vilis facta es nimis iterās vias tuas. Iſtud figuratū eſt iudicum vūdecimo. vbi dictiur. ꝙ filij iſrahel eiecerunt īepte de terra ſua: poſtea neceſſitate cōpulſi venerunt ⁊ ē ius auxiliū poſiūlauerunt. Ipē aūt exprobrauit eis ⁊ dixit. Nōne vos eſtis qui odiſtis me ⁊ eleciſtis me de domo patris mei ⁊ nunc venitis ad meneceſſitate cōpulſi ⁊ grauiꝰ