Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ExpoſitioTextualis

vt vidit cogitationes eoꝝ dixit. Om̄eregnuꝫ in ſe diuiſum deſolabit̉: ſcꝫ vbiprīcipes ⁊ habitātes non concordāt: etdomus ſupra domū cadet: id ē familiavnius domꝰ deſteuit aliā ⁊ ſic regnū illd̓ꝑdet̉ ⁊ deſolabit̉ ꝑ diſcordiā inhabitātium. Si ergo vnus demō cōtrariat̉ alteri ⁊ expelleret eū: qūo poſſꝫ ſubſiſtereUn̄ ſequit̉. Si gͦ ſathanas ī ſeipō diuiſus eſt: quō ſtabit regnū eius? q. d. nonpōt ꝑſiſtere: ptꝫ ergo ꝙ nō eſt veꝝ qd̓ dicitis me eijcere demonium ī beelzebub.Poſtea excuſat ſe alio mō iudei hn̄t inter ſe aliqͦs qui ꝑ cōiurationes ⁊ ꝑ inuocationē noīs dn̄i eijciebāt demoēsʸ hocip̄i xp̄o nō attribuer̄t. vn̄ ſequit̉. Quiadicitis ī beelrebub me eijcere demoniafilij veſtri .i. exorciſte: in qͦ eijciūt? q. di.Si hoc ꝙ ip̄i faciūt attribuitꝭ deo: quare hoc attribuitis dyabolo qd̓ ego ſimile facio: vel filios vocauit apl̓os qui fuerunt iudei? ⁊ demones eijciebāt ⁊ eis n̄inuertebāt: ſed tm̄ xpo ⁊ hoc ex inuidia.Sequit̉. Ideo ip̄i iudices veſtri eruntid ē dabunt ſententiā ſuꝑ vos in futuroqꝛ ipſi ſciūt nequiciā ⁊ inuidiā veſtram.Cū fortis armatus cuſtodit atriuꝫ ſuumid eſt domū ſuam: in pace ſunt oīa q̄ poſſidet. Si aūt fortior ſuperueniēs eijcieteum vniuerſa arma eius aufert in quibꝰcōfidebat ⁊ ſpolia eius diſtribuet. q. d̓dyabolus quaſi fortis ⁊ armatus poſſedit mundū vſqꝫ nūc. Nūc aūt veni egoqui multo fortior ſum ipō ⁊ auferaꝫ ſibioīa arma ſua: id ē oēm poteſtatē ⁊ ſpoliaeius diſtribuā: id ē peccatores qͦs ſpoliatus ē: reddā gr̄e dei patris mei ⁊ hocideo faciā: qꝛ mihi eſt cōtrarius. Et ſeqͥtur. Qui nō eſt mecū contra me ē. q. d.ego volo vos offerre deo: ſathanas aūtcantrariū vult? quō ergo dicitis ꝙ egoꝑ eum eijciā demonia: cū ipē fit mihi cōtrarius Sequit̉. Et qui nō colligit mecum diſpergit: quaſi diceret. ego veni ī

mundū vt colligā diſperſos ⁊ ipē conatur diſpergere collectos. Et qꝛ ſic cōtrarius eſt mihi patet ꝙ nō per eū eijciamdemonia Sequit̉. Cum immūdus ſpiritus exit ab hoīe: ambulat per loca inaquoſa: id eſt non aquoſa: ſed arida querens requiem ⁊ non inueniēs requiem:id ē māſionē: dicit reuertar in domummeam vnde exiui: quafi diceret: quondam cuꝫ vos iudei eſſetis in egiptor obſeſſi eratis in vno demone: qꝛ adoraſtisydoluꝫ egipti: ſed ab illo liberati fuiſtisper moyſen ⁊ aaron: nūc autē reuerſuseſt ad vos cū alijs ſpiritibꝰ ſeptē peioribus? quia nunc facti eſtis peiores qͣꝫ fuiſtis. Sequitur. Et cum venerit inueniteam ſcobis mundatā .i. bonis phariſeorum traditōnibꝰ: ſcobabāt em̄ illud qd̓foris erat: ſed nō qd̓ intus. Sepe eī manus lauabāt ⁊ raro conſcīam ⁊ ml̓ta talia in traditōnibꝰ ſuis poſuerāt. ⁊ ꝓpterhoc peiora ſuſtinebāt qͣꝫ an̄ ſuſtinuerantMaiore em̄ miſeriā ſuſtinuerunt ſubtito ⁊ veſpaſiano qͣꝫ ſub pharaone. vndeſequit̉. ⁊ fiunt nouiſſima hoīs illius peiora prioribꝰ: factū eſt auteꝫ cum hec diceret: ſcꝫ hec q̄ dicta ſunt: extollēs vocēquedā mulier de turba dixit illi. beatusventer qui te portauit ⁊ vbera que ſuxi:ſti. Ita dicebat martella q̄ erat ancillamarthe: ⁊ non potuit ſuſtinere blaſphemias d̓o illatas: ſed in cōfuſionē iudeorum cōmendabat dn̄m iheſum ⁊ matrēeius. At ille dixit ei: quinimo: beati quiaudiūt verbū dei ⁊ cuſtodiūt illd̓ Criẜ.nō fuit hoc reſponſū repudiās matrem:ſed on̄s ꝙ nihil ei ꝓfuiſſet partus: niſivalde beata ⁊ fidelis fuiſſet. Deda eadēautem dei genitrix et inde quidem beaꝫta? quia verbi dei miniſtra eſt facta temporalis: Sed multo beatior: quia eiuſꝫdem ſemper amande cuſtos manebateternaliter.