TextualisExpoſitio
eſt vt te a captiuitate liberaret dyaboliꝑ te ligatus ē vt te a pctōꝝ vinculis abſolueret: ꝓ te flagell̓ ceſus vt te ab eternis flagellis erueret: ꝓ te iudicatus eſtvt te ab eterno iudicō et̓ne dānationisliberaret: ꝓ te ſpinea coroā coronatꝰ eſtvt te eternal̓r coronaret ī celis: ꝓ te vulneratꝰ vt vulnera tua ſanaret: ꝓ te mortuus ē vt te ab et̓na morte ſuſcitarꝫ: furrexit vt a peccatis ſurgas? aſcēdit vt pꝰeū aſcēdas. Tercio dedit vitā ſuā ꝓ nobis in monimentū recordatōis vt nūqͣꝫobliuiſcamur ſui Ecc̄i. xxix. Grām fideiuſſoris tui ne obliuiſcaris. Dedit eniꝫꝓ te aīaꝫ ſuā .i. vitā Fideiuſſor iſte ē xp̄stotus mūdus ꝑ ſententiā pr̄is dānatusfuit ad eternā mortē ꝑ peccatū prīoꝝ parentū. Et cū nullus eſſet in mūdo qui eiſubueīre poſſet: cōpatiēs ei filius dei venit in mundū: fid eiuſſit pro eo. Pōt tn̄hic hō ꝑ tam magna re fideiubere ꝙ oꝑtet eū qn̄qꝫ relinq̄re domū: qn̄qꝫ hereditatē: qn̄qꝫ vitā ſuaꝫ: ſic ⁊ xp̄s fid eiuſſornoſter fecit Ihere. xij. Reliqui domummeā: dimiſi hereditateꝫ meā: dedi dilectam aīaꝫ meā in maībꝰ inimicoꝝ meoꝝDomus eſt celū. hereditas eſt ſynagoga. Iſta oīa reliqͥt ꝓ nobis: inſuꝑ vitāexpoſuit. Iſtius fideiuſſoris nunqͣꝫ obliuiſci debemus. Exempluꝫ de puella q̄fuit exhereditata Requi. ſuꝑ in ẜ. Sumēt filij yſrahel ī vltīo mēbro Quartodedit ꝓ nobis vitā ſuā in exemplū imitationis pri. Iohꝭ. iij. Ille pro nobisanimā ſuā poſuit ⁊ nos debemus ꝓ frat̓bus aīas ponere? fi aīmas debemus profratribꝰ ponere: multo magis res Gre.Qui tꝑe trāquillitatis nō dat tunicamproximo ſuo qūo in perſecutōne daturus eſt animā ſuā. Non ſolū autem profratribꝰ: immo plus debemus vitaꝫ noſtram ponere pro xpo qui pro nobis ſuāvitā poſuit: ſicut Petrus qui dixit Iohānis. xiij. Animā meam pono pro te.
Qui licet deū poſtea negauerat: tamengallo cantāte lleuit ⁊ penituit. O quotſunt qui deū quotidie negant: ſi nō oretamē opere Tytū. i. Confitent̉ ſe noſſedeum factis corde tamen negāt: ⁊ nonter ficut Petrus: immo centies vl̓ millefies aliqui peccando negant chriſtumet nō bis: immo multotiēs gallum cantare audiunt ⁊ tamē cum petro nō flentneqꝫ penitent. Gallus eſt p̄dicator iobtriceſimo. Quis dabit gallo intelligētiam: quaſi diceret. Nōne chriſtꝰ deusnoſter mittens diſcipulos ad predicandum dixit. Nō enim vos eſtis qui loqͥ?mini: ſed ſpiritus patrꝭ veſtri qui loquitur in vobisTextualis expoſitio.Rat Iheſuseijciēs demoniū ⁊ illd̓ eratmutū Luce. xi. dicit̉ ꝙ eratcecus ⁊ ſic erat mutus ⁊ cecus ⁊ demorniacus homo ille. Et cuꝫ eieciſſet demonium locutus eſt mutus viſum auditūqꝫ recepit: ⁊ ammirate ſunt turbe. Quidam autem ex eis dixerūt: ſcꝫ phariſei⁊ ſcribe hoſtes xp̄i ex inuidia. In beelebub prīcipe demoniorū eijcit demonia?Deelebub erat deus acharon qd̓ īterpretat̉ vir vel domꝰ muſcaꝝ. Nā ī tēploeius īmolabant̉ multa pecora ⁊ ꝓpt̓ ſanguinē fuer̄t ibi ml̓te muſce ī tēplo eius:ideo iudei ī deriſionē gētiliū vocabant̉eū brelzebub .i. deū muſcaꝝ Et alij temptantes eū ſignū q̄rebant ab eo de celoqꝛ iſtis fignis ꝯͣdicere nō poterāt qꝛ manifeſta erāt Rogabāt eū vt on̄deret eisaliqd̓ ſignū de celo ſic̄ helyas qͥ fecit ſignū? ſcꝫ ignē ⁊ ſamuel qͥ petiuit voces decelo ⁊ pluuiā. i. Re. xij. Si tl̓ia ihūs feciſſet volebāt eū calūniaſſe ⁊ dixiſſe: ꝙex naturalibꝰ cauẜ accidiſſet nō ex ſua potētia: ideo nō dedit eis ſignū. Ipē autē