Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Textualisexpoſitio

Omnia peccata ſua ſcripta habeo ī libromeo. Tunc dn̄s ſuus qui habuit eū ſuſpectum de adulterio cum vxore ſua: duxit eum ad illum demoniacum. Cum āteſſet in via egit penitentiā: dolens ſe pecaſſe. Et cum non poſſet hr̄e cōfeſſoremconfitebatur layco Et veniētes ad d̓monem queſiuit prīceps de illo milite Cūqꝫ ille libꝝ ſuuꝫ aperiret clamauit Heuheu? omnia deleta ſunt. vnum peccatuꝫnon inuenio illius militis. heriōnia ſciui. Secundo pn̄ia ſententiā ꝯͣ pctōremlatam mutat. Hiere. xviij. Si pn̄iam ēgerit gēs illa a malo ſuo: quod locutusſum aduerſus eam non agam. ⁊ ego penitentiā ſuper malo quod cogitaui vt facerem eis recipiam. Exemplū in niniuius contra quos dederat dn̄s ſententiaꝫper os Ione ꝓphete dicēs Adhuc quadragīta dies ⁊ niniue ſubuertet̉. Et ſurrexit rex de ſolio ⁊ indutus ē ſacco: ⁊ ſedit in cinere ⁊ clamauit: dicens Homines ⁊ iumenta nō guſtent quicqͣꝫ nec paſcantur: ⁊ cōuertatur vir a via ſua malaQuis ſcit ſi conuertatur ⁊ ignoſcat deꝰ⁊ reuertat̉ a furore ire ſue ⁊ nō ꝑibimusEt vidit deus oꝑa eoruꝫ qꝛ cōuerſi ſunt⁊ miſertus eſt deus ſuꝑ malicia quam locutus ē vt faceret eis ⁊ nō fecit Nota hyſtoriam Ione iij. Tercio per pn̄iam bona ꝑdita reſtaurātur. vn̄ legitur Geneẜxl. Tres adhuc ſunt dies ꝑ qͦs recordabitur pharao mīſterij tui. ⁊ reſtituet te īgradum priſtinū. Tres dies ſunt tres ꝑtes pn̄ie .ſ. ꝯtritio: cōfeſſio: ⁊ ſatiſfactioPer hos r̄ſtituet rex pharao .i. xp̄s ī gradum priſtinū ip̄m hominē hͦ eſt qͦd dixitpr̄ ad ẜuos: hoc ē xp̄s ad āgelos de filioꝓdigo penitenti Cito ꝓferte ſtolam primam ⁊ induite illū .i. r̄ſtituite ei innocētiam ⁊ ſtatum priſtinum: ⁊ date annulūin manu eius. id eſt bona oꝑa q̄ perdi derat: tddite ei. Nota ꝑabolā Lu. xv Pernar. Mirabilis boītas dei q̄ ſic ignoſcit

reo ꝙ nec penitentem dānat vlciſcendonec confundit improperādo. nec minusdiligit imputādo. Quarto per penitentiā hō regnum celoꝝ acquirit Math. iijPenitentiam agite ⁊ appropiquabit regnum celoꝝ. Si rex faceret clamare ꝙ qͥcunqꝫ pariſius veniret mille marcas acciperēt: certe multi illuc ardenter currerent. Sed rex celeſtis clamat regnū dare pro pn̄ia. ſed pauci curāt: nec currūt.Sed quidam ſunt ſicut ſymea. que guſtata ſuperioris nucis cortice: ſtatim nucem proijcit: quia ad dulcedineꝫ nucleinō ꝑuenit. Sic pctōr pn̄iam ſuā ꝓpter aliquā difficultatē ꝓijcit: qꝛ ad dulcedinem ſpūalis cōſolationis nō ꝑuēit Grego. Si multū appetis qͦd te mulcet: prius bibito qͦd dolet. Exemplū. Iouinianus habuit ī palacio ſuo duo dolia viniin vno fuit dulce vinū: ⁊ in alio amarūQuicunqꝫ voluit bibere dulce vinuꝫ: oportebat prius guſtare amaꝝ. Sic quicunqꝫ vult bibere in regno celoꝝ de fonte eterne claritatis ⁊ iocūditatis oporteteum primo bibere ⁊ guſtare de amaritudine pn̄ic Nā xp̄s ſic ꝑſonaliter veīt adregnum celoꝝ qui grauē penitentiā fecitomnibus diebꝰ vite ſue non ꝓ ſuis: ſꝫ ꝓnr̄is peccatis. Ber. Age pn̄iam hoc tibip̄dicat ſtabulū. hoc tibi preſepe clamat.hoc tibi membra infantilia loquuntur.hoc lachrime ⁊ vagitus euāgeliſant Luce vl. Oportebat xp̄m pau ⁊ ita intrarein gloriam ſuam. quāto magꝭ nos pctōres Rogemus Textualis expoſitioUctus ē iheſus in deſertū vt tēptaret̉ adyabolo Ad lr̄am deſertū ēillud ſpaciū inter hieruſalē ⁊ hierico vbi ille īcidit in latrones. illuc duxit eumſpūſſanctus ſtatim qn̄ fuit baptiſatus: ⁊cū ieiunaſſet xl. diebꝰ ⁊ xl. noctbꝰ poſtea