Expoſitio.Tertualis
Socrates phūs et ceteri: nihil tamenꝓfuit eis ad vitā eternā: qꝛ caritatē ꝑfectam nō habuer̄t. Et ſi tradi dero corpꝰmeū: nō tm̄ mea bona ita vt ardeā. q. d̓Et ſi caſtigauero corpus meū tm̄ vt memetip̄ꝫ occiderē: caritatē aūt n̄ habeā nihil mihi ꝓdeſt: ſicut aliqui pagani quiſemetipōs occidūt putātes ſic placeredijs ſuis. Et ſaraceī qͥ corpꝰ ſuū miſerabiliter affligūt: ieiunijs: virgis: flagell̓Et phariſei qui alligabāt ſpīas ad fimbrias q̄ eas pungerēt: nihil tū ip̄is ꝓfuit: qꝛ caritatē nō habuerūt. Itē dicit apoſtolus. i. Chorꝭ. xiij. Si linguis hoīꝫloquar ⁊ angeloꝝ: caritateꝫ nō habeā factus ſum ficut es ſonans ⁊ cimbalū tinniens. In hoc videt̉ tangere p̄dicatores: id ē doctores fine caritate exiſtētesqui alijs ꝓſūt ⁊ ſibijp̄is nihil. q. d. Sifuero ita facūdus ⁊ eloquēs ꝙ loquar līguis hoīm: id eſt ſeculariū: et angelorūid ē ſpūalium caritatē nō habeā ſimilisſum eri ſonāti: qd̓ alijs ſonat ⁊ ſeipſumcōſumit ⁊ cimbalo tinniēti qd̓ alios delectare facit ex ſua dulcedīe ⁊ ſe pad cōſumit. Sic qui p̄dicat alijs vtilia ⁊ loqͥtur deleccabilia ⁊ dulcia abſqꝫ caritate:ſibi nihil valꝫ ad eternā vitā Augꝭ. Siin te inteat ſapīa ſolomoīs: fortitudo ſāſonis: pulchritudo abſolonis: agilitasazaelis: diuitie creſi: ptās octauiani: inuicta gl̓ia alexādri: diuturnitas enoch:et ſi caritatē nō habueris nihil ꝓficies.Si fueris pauꝑ ⁊ lāguidus oībꝰ diebꝰvite tue ſicut Lazarus qui iacebat ad ianuaꝫ diuitis vlceribꝰ plenus cupiēs ſaturari de micis q̄ cadebāt de menſa diuitis: caritatē aūt non habueris nihil tibiꝓdeſt. Iob legit̉ habuiſſe ſepteꝫ miliaouiū: tria milia camelorum: quingentaiuga boū̄? quīgentos azinos ⁊ multā faīliā nimis q̄ oīa ꝑdidit: inſuꝑ plagatꝰ fuit ī corꝑe ꝙ a plāta pedis vſqꝫ ad verticēnō erat ī eo ſaītas: et ſedēs ī ſterqͥlinijs
teſta ſaniē radebat: hͦ totū ſine caritateſibi nō ꝓfuiſſet Un̄ Augꝭ. Sine caritate hec pn̄t hr̄i: ſed n̄ ſine caritate ꝓdeſſe¶ Expoſitio textualis.:Imile eſt regnum celoꝝ hoī qui ſeminauit ſemen bonū in agro ſuoMat̉. xiij. Hō iſte deus eſt: ager mū dieſt: ſemē ſunt ſancti hoīes. Cū autē dormirent hoīes: id ē cū apl̓i dormitionemacceperāt: et eccleſiaꝝ p̄lati negligenteragerēt venit inimicus hō: id ē dyabolꝰet ſuꝑſemīauit zizaniā .i. hereticos ⁊ falſos doctores: in medio tritici? ⁊ abijt ⁊abſcōdit ſe. Un̄ pͣs. Inſidiat̉ in abſcondito quaſi leo ī ſpelūca ſua. Cū autē creuiſſet herba .i. ſemē qd̓ ſeminauerat apparuit herba ⁊ zizania. Per herbam intelligit̉ ſciētia ſiue ſacra ſcriptura. Und̓pͣs. Qui dat herbā: id eſt ſcīam ſeruituti hominū .i. ſeruis ſuis hoībꝰ. q. d. Cūcreuiſſet ſacra ſcīa ꝑ doctores ⁊ p̄dicatores: tuc apparuit zizania: id ē hereticorūfalſa doctrina. Accedētes autē ſerui patriſfamilias: id ē angeli dei: dixerunt einōne ſemen bonum ſeminaſti ī agro tuoid eſt in eccleſia: id eſt ī apoſtolos ⁊ chriſtianos. Unde ergo habetzizaniam: ideſt hereticos: ⁊ eſt querendū vnde maliſic orti ſunt: ⁊ ait illi dominus: inimicuſhominis: id eſt dyabolus fecit hoc quieſt inimicus humaī generis. Serui autem patriſfamilias ideſt angeli dei dixerunt ei. vis:īmus ⁊ colligimus ea? Etreſpondit non Datur em̄ locus penitentie. quia fieri poteſt ꝙ ille qui hodie malus eſt in breui ꝑ grauam dei poteſt fieribonus ne forte colligentes zizaīa. eradicetis triticum id eſt aliquē malum qui īfuturo poteſt fieri bonus ſiml̓ occidats