SerDomi. quarta.xxxix.
iſtis hortat̉ nos apl̓s ad caritatē que eſtmater omnium virtutū ⁊ bonorū. Unde Ambrofius. Caritas eſt mater omnium virtutū que om̄es īformat ſine quanulla eſt vera virtus. Sciendum auterꝙ caritas nobis neceſſaria eſt ꝓpter ml̓ta: quia ſine caritate nulla opera ſūt meritoria. Unde Gregorius Omne mandatum: et quicquid precipitur ī ſola caritate ſolidatur. Sicut enim ml̓ti ramiarborum ex vna radice ꝓcedunt: ſic multe virtutes ex vna caritate generantur ⁊nō habent aliquid viriditatis rami bonioperis ſi non manſerint in radice caritatis: quaſi dicerꝫ. non habet aliquid meriti bonum opus ſine caritate prīa Chorinthꝭ. xiij. Si habuero ꝓphetiam: id ēfuturorum reuelationem ſiue cognitionem: caritatem autem non habuero nihil mihi ꝓdeſt. Talis autem fuit Dalaam qui multis milibus annorum ante īcarnationem chriſti ꝓphetauerat de eaNumeri viceſimoquarto. Orietur ſtelſtella ex Iacob ⁊ tamen damnatus eſt.quia caritatem non habuit. SimiliterSaul qui legit̉ prophetaſſe primi Regum decio capitulo. Et Cayphas Iohannis vndecimo capitulo. Colleger̄tpontifices ⁊ phariſci ⁊c̄. Et ſi nouerimomnia miſteria Coloſenſes decimo terciorid eſt ſi nouerim omnia ſecreta vtriuſqꝫ teſtamenti? que humanus intellectus capere nō poteſt ſine ſpūali gratiā:ſicut apoſtoli habuerunt. Caritatem autem ſi non habuero nihil mihi prodeſtSicut iudas qͣꝫdiu fuit apoſtolꝰ: quiaeis dictum eſt Mathei decimotercio capitulo. Uobis datum ē noſſe miſteriuꝫdei: ſed quia iudas ī caritate non ꝑmanſit: nihil ſibi profuit. Ita etiam dyabolus ſecreta nouit Ezechielis. xxviij. capitulo. Omne ſecretuꝫ nō eſt abſconditum a te. Ex ſi habuero omnē ſcientiamquam humana mens pōt comp̄hendere
Caritatem āt nō habuero: nichil mihip̄deſt ſic̄ ſcribe ⁊ phariſei de quibꝰ dicit̉Luce Undecimo. Ue vobis legiſperitis qui tuliſtis clauem ſcientie: ipſi nonintroiſtis: ⁊ eos qui introibāt prohibuiſtis. Un de Auguſtinus. Cum audiſſꝫvitam Anthonij: ait heu in docti rapiūcelum: ⁊ nos cum ſciētia noſtra in infernum dimergimur. Si enim ſcientia aliquem beatum faceret: multi demōēs beat eſſent Et ſi habuero omnem fideꝫ .i.perfectam de omnibus que oportet credere: fidem dico ita firmam ⁊ perfectaꝫvt montes tranſferā id eſt traſferri a d̓oimpetrem. Mathꝭ. xxi. Si fideꝫ habuero ⁊ n̄ heſitauero: ⁊ ſi dixero mōti huictolle te ⁊ mitte te in mare ita fiet Caritatem ſi non habeam nihil ſum .i. nihilmihi prodeſt ad vitam eternam acquirendam? Sic fuit alexander magnꝰ quihabuit tantam fidem ad deum. cum vellet includere iudeos inter mōtes caſpios: rogauit dominuꝫ celi. vt montes ſeeleuarent ⁊ ſe innicem ꝯiungerent. itavt fieret locus īmeabilis. ſicut dicit Ioſepus in hiſtorijs tamen nichil profuitſibi quin ſit damnatus. quia caritatemnon habuit. Uel ſecundum aliam glo.per montes intelliguntur demones. ⁊eſt ſenſus Si habuero tantaꝫ fidem. vtdemones de obſeſſis corporibus eijciaꝫcaritatem auteꝫ non habuero nichil mihi prodeſt Sic fuerunt exorciſte iudeorum: qui propter quaſdam cōiuratioēseiecerant demoēs. De quibus diciturLuce vndecimo Si ego eijcio in Deelzebub demonia: filij veſtri ī quo eijciūtEt ſi diſtribuero omnes facultates meas in cibos pauperum: quod eſt maxīabenignitas ⁊ liberalitas. charitatem nōhabuero nichil mihi ꝓdeſt Sicut multi philoſophi? qui adeo benigni et liberales fuerūt ꝙ nullū egentē videre poterāt. qui eis m̄tibꝰ ſuis ſubuener̄t Sicut