TextualisExpoſitio

qui obturat aurem ſuam ad clamorempauperis: ipſe clamabit ⁊ non exaudietur. Exemplum de diuite ēpulone Lu.xvi. capitulo Gregorius. Qui micampanis lazaro non dedit in mundo? miſericordiam queſiuit in inferno: nec obtinuit. De ſecundo ſcilicet cordis compaſſione dicitur in Iob: qui omnia ſuaperdiderat ⁊ non habebat vnde pauperiſubueniret: habebat comꝑaſſionem ſecum ⁊ flebat Iob. xxx. capitulo. Flebāquondam ſuper eum qui afflictus erat:et compatiebatur ei anima mea. De qͦcōmendauit dominus Iob ſecūdo ca.dicens. Nunquid conſideraſti ſeruummeum Iob: ꝙ non ſit ſimilis ei in terra Gregorius. Plus eſt compaſſio qͣꝫdonum datum nunqͣꝫ vere compatitur:qui quod neceſſariū conſpexerit ꝓximonegat: qui enim de corde compatit̉ pauperi de ſeipſo dat ⁊ non de ſuis bonis.Unde Grego. Qui exteriora largiturrem extra ſeip̄m preber. Qui autem fletum aut compaſſioneꝫ tribuit proximoſuo aliquid de ſeipo dat. De tercio: ſcꝫde iniuriarū dimiſſione dicitur Luce ſexto. Dimittite ⁊ dimittemini Eccleſi.xxviij. Relinque ꝓximo nocenti te ⁊ deprecanti tibi peccata ſoluent̉. Unde auguſtinus. Sl̓ta ſunt genera elemo ſinarum: que cum facimus iuuant vt peccata nobis dimittant̉: ſed īter ea nihil eomaius qͣꝫ cum ex corde dimittimus qd̓in nos quiſqꝫ peccauit. Quare non dimittat quis fratri ſuo paruꝫ vt eī dimittat dominus totū: quantū autem diſplicet deo non dimittere patet in ſeruo nequā Mathei. xviij. quantū vero placetdimittere: patet in quodam exemplo.Duo milites erāt fratres carnales quorum vnus luſit cuꝫ ſeruo ſuo in ſcacarioet iactabāt inuicem verba iocoſa vt moris eſt: tandeꝫ ſeruus amiſſo ludo ex iracum dn̄o ſuo ꝯtēdere cepit ⁊ eū interfe-

fecit: clamqꝫ receſſit. Tandē penitentiaductus papā adijt ſcelus illud cōfitebatur cui cum papa penitentiā iniunxiſſetammonuit eum vt ſi fieri poſſet ꝙ frēmocciſi placaret. Abijt ille ⁊ iniunctaꝫ penitentiam ꝓ poſſe ꝑegit. Poſt longumtempus venit ad locuꝫ iſtuꝫ vbi fraterocciſi morabat̉ ⁊ a nemine eſt agnitus.In die autē ꝑaſceues accedēs ad eum:ꝓcidens antē pedes eius dicens. Egoſum ſeruus ille qui fratrē tuum occidit:parce mihi ꝓpter illum qui hodie ꝓ nobis eſt occiſus. Cunqꝫ ſerui velllent eūoccidere: ipſe miles eleuans ſeruum deterra oſculabat̉ eum ⁊ delictū ſibi dimifit. Cunqꝫ miles ille eccleſiā intraret: ⁊crucifixum ſicut moris eſt illa die adorare vellet. Crux illi aſſurrexit ⁊ accedēsblande amplexabat̉ et oſculabatur eumdiceus: qui hodie ꝓpter me: illi qui ī tedeliquerat dimiſiſti. ego dimitto tibi:quicquid in me vnqͣꝫ deliquiſti ⁊ vitameternā dabo tibi. Rogemus dn̄m ⁊c̄.¶ Textualis expoſitio.Uni Ihuseſſet annorum duodecim aſcendentibus parentibꝰ eiꝰſcilicet Maria ⁊ ioſeph patre putatiuoin Iheruſalem ẜm conſuetudinem dieifeſti ſcilicet paſche. Ter in anno conſuerunt omnes in iheruſalem venire ſcilicꝫin Paſcha? Penthecoſten: et Scenophegia qd̓ eſt loīfrote Cōſūmatiſqꝫ diebus ſeptem quibus percelebratur iſtudfeſtum: cum redirent: Maria ⁊ ioſephremanſit puer Iheſus in iheruſalē nonpropter negligentiam ſed per diuinamprouidentiam. et non cognouerunt parentes eius: id eſt non aduerterunt: ꝙmaneret. Cōſuetudo em̄ fuit ſicut dicitDeda? ꝙ cum iudei ibant in Iheruſalem ad feſta: ibant em̄ viri in vna turba