SermoneXXXI.

feditatis ne derelinquam te Iteꝫ tantūplacet deo mundicia ꝙ dn̄s md̓m hoīnem amicum ſuū appellat Prouerbiorum xij. Qui diligit cordis mūdiciamamicum habet regē ſcꝫ xp̄m Iteꝫ tantūplacet deo mundicia ꝙ ſolum mūdi deum videbūt Mat̉. v. Beati md̓o corde quoniam ip̄i deum videbunt. UndeHe re. xij. Sequimini ſanctimoniamid ē mundiciā ſine qua deuꝫ nemo videbit dehemus autem mundiciaꝫ acquirere duobꝰ modis. ſcꝫ per verbi dei auditionem ⁊ perpuram cōfeſſioneꝫ. De primo ſcꝫ verbo dei dicit̉ Iohānis. xiiij.Iam vos mundi eſtis ꝓpter ſermoneꝫqueꝫ audiſtis. Sepe em̄ cōtingit ꝙ peccator audit vnum verbū in ſermone dequo capit tantam contritionē ꝙ ſi haberet mille pctā mortalia dn̄s dimitteretſibi omnia Exemplū Paulus heremita vidit hoīes ītrantes eccīam inter qͦsvidit vnum nigrum ⁊ tenebroſū vt carbonem ⁊ duo demones ducebant eumcatenatū gaudentes ⁊ ſaltantes ⁊ augeli ſequebant̉ triſtes ⁊ flentes Cūqꝫ verteret ſe ad orationem ⁊ ad fletum ꝓ eoꝙ viderat eum ſic catenatum. ſurgensautem ab oratione vidit eum clarum ⁊pulchrum ⁊ ſolutum et angelos circacum letantes et demones remotos cōfuſos et flentes. et reuelatuꝫ eſt ei ab angelo ꝙ ille peccator audito verbo dei cōtritus in eccleſia mundatus erat ab omni peccato. Secundo mundamur ꝑ cōfeſſioneꝫ. Unde Dernhardus ad quādam virginem. Ama mundiciā ob quāamaris. Ama confeſſionem per quammundaris. Reuera vbi frequens confeſſio ibi pulchritudo. Iſtud figuratuꝫeit in decem leproſis: quibus dixit dominus. Ite oſtendite vos ſacerdotibꝰet factum eſt dum irent mundati ſunt?Tanta eſt virtus confeſſionis quandohomo concipit propoſitum confitendi

priuſqͣꝫ veniat ad ſacerdotem mundatur ⁊ abſoluit̉ ab omni peccato. Ita vtſi in tali propoſito moreretur omninoſaluaretur. Quid autem confeſſio mundat? patet per quoddā exemplum.Quidam ſanctus epiſcopus ſtetit et vidit multos homines intrantes eccleſiāinter quos quidaꝫ habebant ſanguinolentas facies quidam nigras? quidamſplendidas. Deinde vidit duas meretrices intrātes habentes nigerrimas facies ⁊ ſanguine mixtas toto corpore difformes Poſtmo dicum tempus viditillas reuertentes ſicut ſolem ſplēdidaset rogauit dominum vt dignaretur ſibiviſionem illam reuelare: et ecce apparuit ei angelus dicens. Iſte due mulieres multis annis meretrices publice fuerunt et intrantes eccleſiaꝫ confeſſe ſūt:et mundate ab omnibus peccatis. Quiſanguinolentas facies habebant iſti ſūtdetractores vaniloquia et riſus amantes et vanitates ſeculi. Qui autem nigras facies habentiſti ſunt falſarij traditores et vſurarij. Et recedente angelointrauit epiſcopus et retulit populo. Iſta monent nos: ꝙ omnes confiteri debemus: et cum cōfeſſi fuerimus omniūnoſtrum facies mundate ſunt Debemꝰergo libenter confiteri et audire verbumdei vt mūdemura peccatis noſtris quiahec eſt voluntas dei. Secunda volūtasdei eſt: vt ſimus miſericordes Matheixi. capitulo. Miſericordiam volo et nōſacrificium: id eſt plus volo miſericordiam qͣꝫ aliquod ſacrificium ſine miſericordia Prouerbioꝝ. xxi. facere miſericordiam plus placet deo qͣꝫ victime.Debemus autem in tribus eſſe miſericordes: in elemoſinarum largitione. inꝓximorum compaſſione: ī iniuriarū dimiſſione? De primo zacha. vij. Mīamet miſerationes facite vnuſquiſqꝫ cumproximo ſuo Prouerbioꝝ. xx. capitl̓o

e. j.