noſtris. Chariſſimi ſi deꝰ di exitnos et nos debemꝰ alterutrū diligere. Deū nemo vidit vnquamSi diligamꝰ inuicē deꝰ in nobismanet et charitas eiꝰ in nobisperfecta eſt. In hoc intelligimuſquoniā ī eo manemꝰ et ipſe ī nobis quoniā de ſpūſācto dedit nobis. Et nos vidimus et teſtificamur quoniā pater miſit filiū ſuuſaluatore mūdi. Quiſquis cōfeſſus fuerit quoniā ieſus eſt filiusdei. deꝰ in eo manet et ipſe ī deoEt noſ cognouimꝰ et credidimꝰcharitati quā habet deꝰ in nobiſDeꝰ charitas eſt. et qui manet īcharitate ī deo manet et deꝰ ī eoIn hoc perfecta eſt charitas deinobiſcū vt fiduciā habeamuſ indie iudicij. qꝛ ſicut ille eſt et nosſumꝰ in hoc mūdo. timor nō eſtin charitate. ſꝫ perfecta charitaſforas mittit timore. quoniam timor pena habet. Qui aūt timetnō eſt perfectꝰ ī charitate. Nosergo diligamꝰ deū. quoniā deusprior dilexit nos Si quis dixeritquoniā diligo deū et fratre ſuuꝫoderit medax eſt. Qui enī nō diligit fratre ſuū quē vidꝫ. deū quenō videt quo poteſt diligere. Ethoc mandatū habemuſ a deo vtqui diligit deū diligat et freꝫ ſuū¶ Poſtilla.Eus charitaseſt. In hoc apparuit ⁊cͣ. An̄initiū illiꝰ epl̓e ſcribit ſanctꝰIohānes dicens. Ipſi de mundo ſunt ⁊ideo de mundo loquunt̉ ⁊ mundus eoſaudit. Nos ex deo ſumꝰ chariſſimi diligamꝰ inuicē. qꝛ charitas ex deo eſt. Tūcſequit̉ epl̓a hodierna Deꝰ charitas ēUbi ſanctꝰ Iohānes apoſtolꝰ ⁊ euāge-liſta quē chriſtꝰ pre ceteris dilexit. maxime cōmendat nobis charitatē dei ⁊ ꝓximi. Sic ſimiliter in euāgelio hodiernoſanctus Lucas dicit nobis de quodā diuite q̇ nec circa deū nec circa ꝓximū ſcilicet pauperē lazaꝝ aliqͣ dilectōe mouebatur. ſꝫ induebat̉ purpura ⁊ biſſo ⁊ epulabat̉ qͦtidie ſplēdide. iō ſepultꝰ ē in īferno.Et ſi volumꝰ hoc malū euadere tunc debemꝰ deū ⁊ ꝓximū diligere qꝛ deuſ charitas ē ly.īcreata ſic̄ ē bonitas ⁊ ſapiētiaī hoc velut ī certiſſimo ſigno apparuit charitas dei ī nobiſ li. on̄ſa ē erga noſquiā filiū ſuū vnigenitū nō ſeruū miſit .ſ. deꝰ paterꝭin mūdū .ſ. in hūanitate aſſūptat vt viuamꝰ ꝑ eū Vin. ⁊ nō iudicemur ꝑ eū in hoc .i. in hac miſſioneeſt charitas maīfeſta. nō qͣſi nos dilexerimꝰ deū. ſꝫ quiā ip̄e pͥor dilexit nos .ſ ideſtinādo. vocādo. iuſtificādo/ ⁊ miſitfiliū ſuū ꝓpiciatōeꝫ vin. Et deꝰ nobiſ ꝓpiciet̉ ꝑ ip̄m ꝓ peccatis noſtris .ſ. tollēdis Chariſſimi ſi deꝰ dilexit nos ⁊ nosdebemus alterutꝝ .ſ. exēplo chriſti inuicē diligere Uin. Si deꝰ diligit noſ tuodebemꝰ diligere id qḋ deꝰ diligit. ſꝫ deuſdiligit oēm hoīeꝫ. ergo ⁊ nos quēlibꝫ hominē d̓bemꝰ diligere Deū nemo viduvnqꝫ Uin. in p̄ſenti deꝰ nō p̄t videri ſic̄eſt. ſꝫ ſolū in futura vita. Vn̄ augͥ. dicit ꝙꝯceſſū fuit paulo ⁊ moyſi videre diuinaeſſentiā. ſꝫ hoc fuit ī raptū ⁊ trāſitorie ⁊n̄manſiue. qꝛ tūc fuerūt rapti extra ſenſuſcorꝑis Si diligamus inuicē .ſ. ex ſincera charitate/ deꝰ in nobis manet ꝑ gratiā inhabitantē/ ⁊ charitas eiꝰ in nobisꝑfecta eſt Tūc enī charitas dei ꝑfecta ēī nobis. qū euꝫ diligimꝰ. nō ſolū in ſe. ſedetiā ī ſua imagine .i. in hoīe ī hoc intelligimꝰ l.i. cognoſcimꝰ (quiā in eo manemus ꝑ charitate q̇ deū diligimꝰꝭ⁊ ipſein nobis ꝑ charitatē qua noſdiligitꝭ qͥniā de ſpūſancto .ſ. ab ip̄o ꝓcedenteſ dedit nobis. ⁊ nos y. id eſt ego Iohannes