Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
153v
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin.XLIIII.

pctō mortali ꝑdurat poſtmodū or̄onibꝰ nō iuuat̉. Si aūtſumat̉ ꝓ pctō ī ſpm̄ .ſ. ẜm aliā opinionē: ꝓut non reꝗrit finalē impnīam: ſic intelligēdū ē: vt nō oret ꝓ eo ꝗs .i. quicūqꝫ: qꝛ taliū ꝯuerſio qͣſi miraculoſa ē. vn̄ ſicut ꝓ faciendis miraculis nō ꝗlibet orat: ſꝫ magni ⁊ ſcī viri: ita nec ꝓtaliū ꝯuerſione. tn̄ ẜꝫ formā verboꝝ nō ꝓhibet̉ or̄o ꝓ eofieri: ſꝫ on̄ditur ꝙ p̄ceptū de orādo ꝓ ꝓximis fidelibꝰ nōſe extēdit ad tales peccatores: qꝛ ꝑꝑ ſui pctī enormitateꝫhͦ merēt̉: vt a fidelibꝰ relinquant ſic̄ ethnici ⁊ publicani.(Qui aūt blaſphemauerit ī ſpm̄ .ſ. ⁊c̄). Glo. ibidē dicit .ſ.Matt. 12. Ꝙ blaſphemia remittit̉: ſpūs āt blaſphemie n̄remittit̉. blaſphemia .n. noīat ip̄m pctī genꝰ abſolute: qd̓ꝯtingit qn̄qꝫ ex infirmitate: ſic̄ cū ꝗs ex ire paſſione blaſphemat. qn̄qꝫ ēt ex ignorātia: ſicut ī his ꝗ errant male dedeo ſentiētes: ſꝫ ſpūs blaſphemie eſt volūtas blaſphemādi qn̄ .ſ. ex certa malicia blaſphemat̉: ⁊ tūc ē pctm̄ in ſpm̄ſcm̄ (Diſcuti oꝫ an aliū ⁊c̄ (hꝰ qōnis apparet ſol̓o ẜm diſtinctiōeꝫ impnīe prius poſitaꝫ: ſi .n. īpnīa ſumat̉ ꝓ actuali duratiōe in obſtinatiōe vſqꝫ ad mortē: nō ē aliud peccatū ab obſtinatiōe: ſed circūſtātia eiꝰ. Si āt īpnīa ſumatur ꝓut dicit ꝓpoſitū nō penitēdi: ſic ē aliud pctm̄. De potentia peccati: an ſit homini vel diabolo a deo.Diſtin.XLIIII.Oſt predcā ꝯſideratiōe dignumoccurrit: vtꝝ peccādi potentia ſitnobis a deo vl̓ a nobis. Putāt ꝙdā potētiā recte agēdi nobis eſſe aAdeo: potentiā ꝟo peccandi non adeo: ſꝫ a nobis vel a diabolo eē: ſicut mala volūtas nō a deo nobis ē: ſꝫ a nobis ⁊ a diabolo:bona āt nobis a deo tm̄ ē. Bone āt voluntatis⁊ cognitiōis initiū nō hoī ex ſeip̄o naſci: ſꝫ dīnitus parari ⁊ tribui ī eo deꝰ euidēter oſtendit:qꝛ nec diabolus nec aliꝗs angeloꝝ eiꝰ exquo inhanc caliginē ſūt detruſi: bonā potuit vel poterit reſumere voluntatē: qꝛ pol̓e foret vt hūananaͣ poſtqͣꝫ a deo auerſa bonitatem perdidit voluntatis: ex ſeip̄a rurſus eā hr̄e potuiſſet: multo poſſibilius hec naͣ hēret angelica: q̄ qͣꝫto minꝰ grauat̉ terreni corꝑis pondere: tanto magishac eēt predita facultate. nō igr̄ homo vel āgelus a ſe bonā volūtatē hēre pōt: ſꝫ malā. ſil̓r ⁊ d̓potentia inquiunt ꝑ ſil̓itudinē volūtatis de poͣbōi vl̓ mali diſſerētes: ꝙ illa ſit a deo: n̄ iſta. Auctoritatibꝰ aſtruit poͣꝫ peccandi eē a deo.Ed pluribꝰ ſctōꝝ teſtimonijs indubitāter mōſtrauit: ꝙ ptās mali a deo ē:¶EE cas niſia deo: qd̓ nō de ptāte boltaa quo ē oīs ptās. Ait enī apl̓s. Non e̓tū: ſꝫ ⁊ mali ītelligi oꝫ: cū pilato ꝟitas dicat: nōhr̄es in me ptātē niſi datū eēt tibi d̓ſuꝑ. Malicia nēpe hoīum: vt ait aug. cupiditatem nocēdi ꝑ ſe hꝫ: ptātē āt ſi ille nō dat non hꝫ. Ideoqꝫdiabolus anteqͣꝫ aliquid tolleret Iob dicebatdomino. Mitte manum tuam .i. da poteſtatem: quia etiā nocentium poteſtas non eſt niſi

a dco: ſicut ſapīa ait. Per me regnant reges:⁊ tyranni per me tenēt terram. Vnde ait Iobde domino. Qui facit regnare ypocritā ꝓpterperuerſitatē ppl̓i: ⁊ de populo iſrael dicit deꝰDedi eis regē in ira mea. Nocendi enim volūtas poteſt eē ab hoīs animo. Poteſtas āt nōniſi a deo: ⁊ hoc abdita aptaqꝫ iuſticia. Naꝫ ꝑpoteſtatē diabolo datam iuſtos deus facit ſuos. De hoc etiā Grego. ī moralibus ait. Tumoris elatio: non poteſtatis ordo in crimīe ē:potentiā deus tribuit relationem vero potētiemalicia nr̄e mētis inuenit. Tollamus ergo qd̓de nr̄o ē: qꝛ non potētia iuſta: ſꝫ actione prauadānat̉. his auctoritatibꝰ alijſqꝫ plurimis euidēter on̄ditur: ꝙ nō ē ptās boni vel mali cuicūqꝫa deo equo: ⁊ ſi te lateat equitas. An aliquando reſiſtendum ſit poteſtati.Ic orit̉ queſtio non tranſilienda ſilēUitio. Dictuꝫ eſt enī ſupra ꝙ ptās peccandi nocendiqꝫ non eſt hoī vel dialbolo niſi a deo. apl̓s āt dicit ꝙ ꝗ poteſtati reſiſtit: dei ordinationi reſiſtit. Cū ergodiabolo ſit poteſtas mali dei ordinatiōe: eiusptāti non eē reſiſtendum vr̄. Sed ſciendum ēapl̓m ibi loqui de ſeculari poteſtate .ſ. rege ⁊principe: ⁊ huiuſmōi: quibus non eſt reſiſtendum in eis que iubet eis deus exhiberi .ſ. ī tribus ⁊ huiuſmōi. Si vero princeps aliquis vl̓diabolus iuſſerit aliquid vel ſuaſerit ꝯtra deuꝫtunc reſiſtenduꝫ eſt. Vnde Aug. determināsquando reſiſtendum ſit poteſtati in lib. de natura bōi ait. Sillud iubeat poteſtas: quod nōdebes facere. hic ſane contemne poteſtateꝫ timendo poteſtatem maiorem. Ipſos humanarum rerum gradus aduerte: ſi quid iuſſerit ꝓcurator: nunquid faciēdum ē ſi contra ꝓconſulem iubeatur. Rurſus ſi quid ipſe ꝓconſul iubeat: ⁊ aliud iubeat imperator: nunquid dubitatur illo contempto illi eſſe ſeruiendum. ergoſi aliud imperator: aliud deus iubeant: contempto illo obtemperandum eſt deo. Poteſtati ergo hominis vel diaboli tūc reſiſtamus:cū aliꝗd contra deū ſuggeſſerit: in quo dei ordinatiōi nō reſiſtimꝰ ſꝫ obtēꝑamꝰ. Sic enim precepit deus: vt ī malis nulli ptāti obediamus. Iam nūc his ītelligēdis atqꝫ ꝑtractādis q̄ adꝟbi incarnati myſteriū ꝑtinēt: de integra mentis ꝯſideratione intendamus: vt ineffabil̓r velmodicuꝫ aliꝗd fari deo reuelante intēdamus. Explicit̓ liber ſcd̓s ſnīarum de rerum creatitione ⁊ formatione corporalium ⁊ ſpūaliū ⁊alijs pluribus ad ea pertinentibus.