Qō I.A1A IIII.

Diſtin. XIergo ⁊ īpnīa aliqua peccata cōmiſſa preſupponit.pctōꝝ q̄ hn̄t actꝰ diſtīctos: vnū ad ſui eē alCONIIA terū nō p̄ſupponit: ſꝫ pctm̄ in ſpm̄ .ſ. hꝫ actūab alijs pctīs diſtīctū: ꝗ ē abijcere id ꝑ qd̓ ꝗs a pctō retrahitur: vt dcm̄ ē. gͦ nō de necͣitate alia pctā p̄ſupponit.¶ Pͣ. pctm̄ ī ſpm̄ .ſ. ꝯſiſtit in hͦ ꝙ volūtas reijcit id ꝑ qd̓ apctō retrahi deberet: ſꝫ volūtas ſe hꝫ ad vtrunqꝫ oppoſitoꝝ. ergo poteſt hō ſtatiꝫ in ſpm̄ .ſ. peccare vl̓ nō peccareReſpondeo rum vnū dr̄ ex altero naſci: non cōſidd̓m ꝙ ſicut ſupra dcm̄ ē in pctīs: qͦderat̉ ꝗd ſemꝑ fiat: ſꝫ ꝗd in pluribꝰ contingat ꝑꝑ quādāaptitudinē: quā hꝫ vnū pctm̄ ꝙ ex alio frequenter oriat̉ſicut fraus aſſignat̉ filia auaritie: que tn̄ pōt ex luxuria vl̓ex alio vicio oriri: qͣꝫuis ex auaritia ſepiꝰ oriat̉. illud autēpctm̄ hꝫ aptitudine. vt ex eo aliud oriat̉: cuius ob̓m ē vehemētius appetibile: vt ſupra dcm̄ eſt: hͦ āt ē quod hꝫ maiorē apparentiā boni. vnde illud pctm̄ cuiꝰ ob̓m maximerecedit a rōne boni: illud minime pōt eē primuꝫ: ſꝫ qͣſi ſꝑvel frequētius ex alio oritur: ⁊ tale ē pctm̄ in ſpm̄ .ſ. ꝓutſpāle peccatum ponit̉. ⁊ iō vt ſepius ⁊ quaſi ſemꝑ ſeꝗturad alia peccata: non tn̄ ita ꝙ ſit pol̓e. vt ēt hō in pͥmo actupctī in ſpm̄ .ſ. peccet: ⁊ precipue in duabus vltimis ſpeciebus .ſ. impugnatio v̓itatis agnite ⁊ inuidentia gr̄e qͣ recōciliati ſumus: qꝛ iſte ſpēs maiorem videntur habere diſtīctionem ab alijs peccatis. Sed tamen hͦ etiam cōtingitin alijs ſpeciebus ſi diligenter conſideretur: poteſt enimaliquis ſtatim inſpectis diuerſorum hominum ſtatibusabijcere ſpem future glorie propter difficultatem perueniendi ad ip̄am: ⁊ ꝓpter delectationes eorum qui de eanō curant: ⁊ ſil̓r in hͦ aīum ſuum vt ſuam voluntatē in oībus ſequatur: quod eſt obſtinatiōis ⁊ ſic de alijs.gͦ dd̓m: ꝙ nō ē ſil̓e de ꝓfectu v̓tutisAd primum. de caſu īpctm̄: qꝛ pl̓a reqrunt̉ adactū virtutis qͣꝫ ad actū peccati: ⁊ ad actu virtutis exigit̉hō ꝑ gr̄am. ſed in actu pctī ꝑ ſe ip̄m ꝗs cadere poteſt.¶ Ad ſcd̓m dicendum: ꝙ Grego. ibi aſſignās origīes vicioruꝫ conſiderat id quod ſepius accidit: nō quin al̓r poſſit accidere: hͦ enim ad moralem pertinet: ⁊ etiam ad naͣlem: quia cāe naͣles ⁊ multo plus morales deficiunt ī minori parte: quia non ſunt neceſſarie. ¶ Ad tertium dd̓m:ꝙ pctm̄ in ſpm̄ .ſ. vt ſupra dictum eſt non ē hoc mō ex electione ſicut hn̄s hītum ex electiōe peccat: īmo per actuspctī in ſpiritū .ſ. p̄cedētes hītuꝫ aliꝗs hītus acꝗritur: ⁊ iōobiectio nō ꝓcedit: qꝛ iniuſtus ex electione peccat ſic̄ habēs habitū. ¶ Ad qͣrtū dd̓m ꝙ ſpes non ſemper p̄exigitmerita in actu: ſed ſolum in ꝓpoſito ſperantis. ſil̓r etiam⁊ deſperatio non opꝫ ꝙ p̄ſupponat aliqua demerita precedētia in actum. ¶ Ad ꝗntum dd̓m ꝙ pnīa ẜm ꝙ dicitactum non eſt niſi de malis preteritis: ſꝫ ẜm ꝙ dicit hītūquo quis dicitur penitiuus non exigit̉ ꝙ aliqua pctā cōmiſerit: ſed ꝙ hēat hoc ꝓpoſitū: vt ſi contingeret ip̄ꝫ peccare ꝙ ſtatim peniteret: ita ēt ad rōnem impnīe ſuffic̄: vtaliꝗs nunqͣꝫ peniteat de pctīs ſi que ꝯmittet.¶ Utꝝ Adā peccauerit in ſpm̄ ſanctum.VI.D Iext) factū peccauerit: nō .n. peccaſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ adā ī ſpūmuit ī pr̄em: qꝛ nō peccauit ex īfirmitate: neqꝫēt in filiū: qꝛ nō ex ignorātia: cū infirmitas etI ignorātia an̄ pctm̄ nō fuerit. gͦ relinꝗt̉ ꝙ pecEcauit ī ſpm̄. ſ. ¶ Pͣ. nimia p̄ſūptio de dei mīa ē pctm̄ ī ſpiritū .ſ. ſed adā peccās de dei mīa cogitauit: vt Aug. dic̄ vtſnpra. diſ. 22. Habitū ē. gͦ vr̄ in ſpm̄ .ſ. peccaſſe.peccauit appetēdo ſcīaꝫ: ſꝫ ſcīa appropriat̉ filioCOIſ A gͦ magis peccauit ī filiū qͣꝫ ī. ſ.ſ. ¶ Pͣ. Aug. dicitꝙ qͣꝫuis adam non fuerit ſeductus in hoc in quo mulier

tamē in hoc ſeductus eſt ꝙ credidit veniale quod mortale erat: ſed peccatum quod eſt ex ſeductōe ē pctm̄ in filiū.¶ Itē videt̉ ꝙ primus angelus ī ſ.ſ. (gͦ peccauit ī filiū.peccauerit: irremiſſibilitas enim eſt ꝓprietas pctī ī .ſ .ſ. ſedpeccatum primi angeli fuit irremiſſibile. ergo fuit in .ſ.ſ.¶ Pͣ. eodem gn̄e pctī quo tunc peccauit dyabolus: etiaꝫnūc peccat: ſed nūc peccat ī .ſ .ſ. quia īuidet gratie que ī ſanctis operatur. ergo ⁊ tūc ī ſpiritum ſcm̄ peccauit.Sed contra ᵇeccatum primi angeli fuit ex hoc ꝙpotētiam īordinate appetijt: ſed potētia appropriatur patri. ergo peccauit in patrē. ¶ Pͣ. penanō precedit culpa: ſed malicia computat̉ īter penas peccati. ergo ex malicia nō potuit eſſe primi angeli primum peccatum: quod nullum peccatum preceſſerat.dicēdum ꝙ quidā dicūt ꝙ pctm̄ pͥmiReſpondeo hoīs ⁊ peccatū demonis nō fuit neqꝫin patrē neqꝫ ī filiuꝫ neqꝫ ī .ſ.ſ. he eniꝫ nō ſūt differētie peccati abſolutē accepti: ſed pctī qd̓ ꝯtīgit ī natura corrupta.infirmitas enim ⁊ ignorātia ⁊ malicia ex pctō naturā corruptā cōſequūtur. Sꝫ ſciēdū ꝙ qͣꝫuis īfirmitas nullo modo ī natura ītegra īueniri poſſit: ⁊ ita nec peccatū in patrētamē ignorātia aliquo mō ī natura ītegra inueniri potuit: nō ſcd̓m ꝙ ignorātia dicit̉ priuatiue: ſꝫ ẜꝫ ꝙ dicit̉ negatiue: ſic eniꝫ eſt defectus ꝯſequēs ītellectū creatū īquātūcreatus ē: ex hoc .n. deficit a perfecto lumine ītellectus īcreati: vt nō oīa ſciat: vel ſaltē non oīa actu cōſideret: ⁊ extali neſciētia pctm̄ proueniēs peccatū ī filium dici poteſt:⁊ ſimiliter etiā malicia ex qua pctm̄ ī .ſ .ſ. procedit: nō oꝫ ꝙſit pena: ſed eſt aliꝗs actus peccati. vt ſupra dictū ē. vnde⁊ ī materia ītegra potuit eſſe peccatū ī filiuꝫ ⁊ ī .ſ.ſ. Sciendum tamē ꝙ primus actus peccati pͥmi hoīs ⁊ angeli nōfuit ī .ſ.ſ. prout pctm̄ ī .ſ .ſ. eſt ſpāle pctm̄ qd̓ pꝫ ex ipſo obiecto pctī: vterqꝫ .n. peccauit altitudinē ꝓpriam appetēdo: ⁊iō quātū ad genꝰ pctī fuit pctm̄ ſuꝑbie: ſꝫ qͣꝫtū ad circūſtātiā pctī vtrūqꝫ fuit pctm̄ ī filiū: qꝛ vterqꝫ peccauit ex hͦ ꝙnō cōſiderauit ea q̄ ꝯſiderāda erāt ad euitatiōeꝫ pctī: nōaūt fuit pctm̄ pͥmū eoꝝ ex hͦ ꝙ ꝓpria volūtate repugnarētſpei vel alicui ho ſicut fit ī peccato ī ſpiritum ſcm̄.ergo patet reſpōſio per ea que dicta ſūt.Ad primū ¶ Ad ſcd̓m dd̓m: ꝙ quāuis Adam peccans cogitaret d̓ dei mīa: nō tn̄ peccauit pctō p̄ſūptōis: qꝛnō cogitauit ſe mīaꝫ ꝯſeꝗ ſine pnīa: ſꝫ ſil̓ de mīa ⁊ de pnīacogitauit. vt Aug. ibidē dic̄. ¶ Alia duo ꝯcedimꝰ: qͣꝫuis pͥmū eoꝝ nō recte cōcludat. vt poſt dicet̉. ¶ Ad 5ᵐ dd̓ꝫ. ꝙpctm̄ angeli nō habuit irremiſſibilitatē ex gn̄e pctī: ſꝫ magis ex ſtatu peccātꝭ. vt ſupra dcm̄ ē. ⁊ iō rō n̄ ꝓcedit. ¶ Ad6ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ ad pͥᵐ actū pctī in āgelo: ꝗ fuit actꝰ ſuꝑbie: ꝯſecute ſūt multe alie deformitates pctōꝝ: vt inuidia odium: ⁊ho: ⁊ īter illa potuit eſſe pctm̄ ī ſ.ſ. ¶ Ad ſeptimū dd̓m: ꝙpeccatuꝫ ī patrē nō dicit ex obiecto: ſꝫ potius ex cā: ⁊ ideoquāuis potētiaꝫ appetierit: nō ſequit̉ ꝙ ī pr̄eꝫ peccauerit:quia nō ex īfirmitate peccauit. vn̄ ⁊ rō illi ſil̓is: ꝑ quā oſtēdebatur ꝙ hō primus ī filium peccauerit: nō cōcludebat.¶ Ad octauum dicēdum ꝙ malicia ex qua peccatum inſpiritum ſanctum eſſe dicitur: nō oportet. vt ſit pena peccati. vt dictum eſt ⁊ ideo ratio nō procedit: quāuis concluſio ſit vera.¶ Expoſitio textus.neqꝫ ī futuro ⁊c̄.) Hoc ideo diciEꝘ Hlt tur: quia quedā peccata ī futuroetiā dimittūtur: ſicut venialia quedā. vt Greg.dicit: nō ſolū quātū ad penā: ſꝫ etiā qͣꝫtū ad culApā. (Nō ꝓ eo dico vt ꝗs oret) ſi pctm̄ ad mortēītelligat̉ pctm̄ in .ſ.ſ. ꝓut pctm̄ in ſpirituꝫ ſanctum reꝗritfinalem impenitentiam ſcd̓m vnā opinionē ſic ītelligēdūeſt vt nullus pro talibus oret: quia qui vſqꝫ ad morteꝫ in