Diſtin. XXXVIII.

facere ſuadet ſi diligenter eius verba inſpiciamus. Cum ergo ait: ne duos fines nobis cōſtituamus: fines in diuerſa tendentes intelligi voluit .ſ. quorum alter ad alteꝝ non referatur. Ita⁊ cum dicit propter regnum dei oīa tantū agēda: ne cum ipſo mercedem temporalem meditandā: ita intelligendū eſt: vt non appetēdo meditemur cum regno mercedem temporalē: itaꝙ nō propter regnū: ſed propter ſe: vt .ſ. regnūpropter ſe appetatur: ⁊ iſta propter illud ſicutipſe docet. Si .n. petimus vitam eternaꝫ: petimuſqꝫ etiam temporalia a deo: ſi ea petimus ꝓpter vitam eternam: nō offendimus. neqꝫ ſiniſtra tunc ſcit quid faciat dextera: quia mercedētemporalē nō propter ſe meditamur: ſed ꝓpterregnū dei vt ſit leua ſub capite ⁊ dextera in amplexu. Alioquin ſi hec tēporalia propter ſe querimus ſicut eterna: miſcet̉ dextere ſiniſtra. Iōqꝫ cum dn̄s dixerit. Attēdite ne iuſticiaꝫ veſtrāfaciatis coram hoībus vt videamini ab eis: alibi ait. Sic luceāt opera veſtra bona coraꝫ hoībus: vt glorifi. ꝑ. v. qui ī celis eſt. propter deuꝫergo oīa faciēda ſunt: vt oīa q̄ facimus oīumqꝫfines ad eum referamus.¶ De dr̄ia voluntatis intētionis ⁊ finis.Olet etiam queri quid diſtet inter voluntatē ⁊ intētionē ac finē. Ad qd̓ dici pōt: inter volūtatē ⁊ finē certo atqꝫUeuidēti mō diſtingui. quia voluntas ē:qua volumus aliquid. Finis vero volūtatis ē:vel illud qd̓ volumus ꝑ quod impletur ipſa voluntas: vel potius aliud propter quod illud volumus. Intentio vero interduꝫ pro voluntate:interdū pro fine voluntatis accipitur: que diligens ac pius lector in ſcriptura: vbi hec occurrerint diſcernere ſtudeat. finis autē voluntatiseſt d̓lectatio bona vel mala: ad quā nititur ꝗſqꝫperuenire. Vnde augu. ſuꝑ illū locum pſalmi.Scrutans corda ⁊ renes deus: ſic ait. Deus ſolus ſcrutat̉ corda .i. qd̓ quiſqꝫ cogitat ⁊ renes .i.quod quēqꝫ delectat. Quia finis cure ⁊ cogitationis eſt delectatio. ad quā cura ⁊ cogitationenitit̉ quiſqꝫ ꝑuenire: ⁊ paulo poſt. Oꝑa noſtraque ſunt in dictis ⁊ factis poſſunt hoīes videre: ſed quo aīo fiant: ⁊ quo venire cupiant: ſolus deus videt: qui cum videt cor eſſe in celo ⁊nō delectari nos in carne: ſed in dn̄o i. cum bone ſunt cogitationes ⁊ earuꝫ fines dirigit iuſtūIdem ſuper alterius pſalmi locum illum .ſ. Inlaqueo iſto quē abſ. comp̄. ē. pes e. dicit. Pesaīe amor eſt. qui ſi prauus ē: dicitur cupiditasvel libido: ſi rectus: dicitur charitas. eo mouet̉

anima quaſi ad locum quo tendit: ideſt ad delectationem bonam vel malam: quo ſe perueniſſe per amorem letatur. Finis ergo voluntatisvt premiſſum eſt: dicitur ⁊ illud quod volumꝰ⁊ illud propter quod volumus: ⁊ intentio adillud reſpicit propter quod volumus: ⁊ voluntas ad illud quod volumus. Vt verbi gratia.Si velim eſurientem reficere: vt habeam vitaꝫeternam. Voluntas eſt qua volo reficere eſurientem: cuius finis eſt refectio eſurientis. Intētio vero qua ſic ad vitaꝫ peruenire volo. Finisautem ſupremus eſt ipſa vita: ad quem ⁊ aliusfinis reſertur.¶ An alia intentio ſit voluntas.Ed queritur vtrum ⁊ intentio talis ſitvoluntas. ⁊ ſi voluntas eſt: an in hocopere ſit vna atqꝫ eadē voluntas quavolo habere vitam eternaꝫ: ⁊ qua volo reficere eſurientem. Videtur nempe talis ītentio eſſe voluntas: vt enim voluntas eſt quavolo reficere pauperem: ita ⁊ voluntas eſt quaper iſtud volo habere vitam: ⁊ alia quidem videtur eſſe voluntas qua volo habere vitam: ⁊alia qua pauperi ſubuenire volo: ſed iſta ad illārefertur. Nam ⁊ ſi hoc ita placet vt in eo cū aliqua delectatione volūtas acquieſcat: nondū tamen eſt illud quo tenditur: ſed hoc ad illud refertur: vt illud putet̉ tāquā patria ciuis. Iſtudvero tanquā refectio vel manſio viatoris. ⁊ ſūtiſte volūtates affectus ſiue motus mētis: ꝗbusquaſi greſſibus ⁊ paſſibus tenditur ad patriaꝫ.Sicut ergo altera eſt volūtas vidēdi feneſtrasvt ſupra docente aug. didicimus: altera que exiſta nectit̉ volūtas ꝑ feneſtras vidēdi trāſeūtes:ita nōnullis alia videtur eſſe volūtas elemoſynas dādi pauperi: alia volūtas habēdi vitā. alijāt putāt ꝙ vna ſit volūtas ⁊ hic ⁊ ibi. ſꝫ ꝑꝑ ſubiectoꝝ multiplicitatē diuerſitas memorat volūtatū. Cęteꝝ qd̓libꝫ hoꝝ veꝝ ſit illud nulli ī ambiguū venit ꝗn volūtas ex ſuo fine pēſet̉: vtruꝫſit recta: an praua: pctm̄ an gr̄a: ⁊ ꝗn noīe intētionis aliqn̄ finis: aliqn̄ voluntas intelligatur.¶ Diuiſio textus.determinauit de actibus in ꝗOſtqua hus pctm̄ cōſiſtit in gn̄ali ingrens vtrū inquātū ſūt actus ſint boni ⁊ a deo¶ Hic determinat d̓ ipſis actibus in ſpāli. Et qꝛpctm̄ cōſiſtit in actu īteriori ⁊ ēt exteriori. iō diuidit̉ hecpars in duas. In pͥma determinat de actu interiori volūtatis. In ſcd̓a de actu exteriori. xi. di. (Poſt hoc de actibꝰadijciēduꝫ ⁊c̄.) Prima in duas. In prima determinat deactu volūtatis on̄dens: vn̄ in eo ſit rectitudo ⁊ pctm̄: quiaex fine. In ſcd̓a inquirit qūo in volūtate poſſit eē vicium.29. di. (Hic oritur q̄ſtio ſatis neceſſaria.) Prīa in duas.In pͥma on̄dit ꝙ rectitudo volūtatis ē ex ītētiōe finis. In