Diſtin. XXXVIII.

ꝝ¶ De voluntate ⁊ fine ex quo ⁊ ipſa iudicatur.¶ Diſtinctio.XXXVIII.Oſt predicta de volūtate ⁊ eius fine diſſerendum eſt. Scienduꝫ igit̉eſt ꝙ ex fine ſuo: vt ait aug. volunItas cognoſcit̉: vtrum recta an praua ſit. finis aūt bone volūtatis beatitudo eſt: vita eterna deus ipſe. Male vero finis ē aliud .ſ.mala delectatio vel aliꝗd aliud in quo nō dꝫ volūtas quieſcere. Finē bonuꝫ inſinuat prophetadicens. Vidi finem oīs cōſumationis ⁊c̄. Charitas ergo cuius latū mādatum eſt: finis quidēoīs conſumationis eſt .i. omnis bone voluntatis ⁊ actionis: ad quā omne preceptum referēduꝫ eſt: Vnde aug. in enche. Omnia preceptadiuina referūtur ad charitatē: d̓ qua dicit Apoſtolus: precepti finis eſt charitas de corde puro ⁊ conſcientia bona ⁊ fide non ficta. Omnisitaqꝫ precepti finis charitas eſt .i. ad charitateꝫrefertur oē preceptum: qd̓ vero ita fit: vel timore pene vel aliqua intentiōe carnali: vt nō referatur ad charitateꝫ que eſt dilectio dei ⁊ proximi:nōdū fit: quēadmoduꝫ fieri oportet: quāuis fieri videatur. Tunc enim recte fiunt que mādatdeus: ⁊ que conſilio monet: cū referunt̉ ad dilectionē dei ⁊ ꝓximi. His ꝟbis aꝑtiſſime inſinuatur ꝗs ſit rectus volūtatis finis ſiue actionis .ſ.charitas q̄ ⁊ deus eſt vt ſupra oſtendimus.¶ Ꝙ deus eſt finis omnis bone actionis: quiacharitas eſt. nec tantū .ſ .ſ. ſed ⁊ chriſtus ⁊ paternec hi ſunt tres fines: ſed vnus.Ui ergo charitatē ſibi ponit finē: deum ſibi ponit finē. Vnde ⁊ chriſtumfineꝫ legis ad iuſticiā dicit apoſtoluseſſe oī credenti: ⁊ recte dr̄ xp̄us finislegis ad iuſticiam: qꝛ vt ait Aug. in lib. ſnīaruꝫproſperi: in xp̄o lex iuſticie nō ꝯſumitur ſed īpletur. Oīs enim perfectio ex ipſo eſt: vltra quemnō eſt quo ſpes ſe extēdat. Finis fidelium xp̄seſt. ad quem cum peruenerit currentis intētio:non habet quo poſſit amplius inuenire: ſed hꝫin quo d̓beat ꝑmanere. Finis ergo rectus atqꝫſupͥmus deus ē pr̄ .ſ. ⁊ filiꝰ ⁊ .ſ .ſ. neqꝫ hi tres ſūttres fines: ſꝫ vnꝰ finis: qꝛ nō tres dij: ſꝫ vnꝰ d̓s.¶ Ꝙ oēs bone volūtates vnū habēt finē: ⁊ tamēq̄dam bone diuerſos fines ſortiunt̉.Ed querit̉ vtrū oēs bone voluntatesvnū tm̄ habeant finem: de hoc Aug.in li. xi. de tri. ita ait. Alie atqꝫ alie voluntates ſuos ꝓprios fines habent: ꝙtamē referunt̉ ad finē illius voluntatis qͣ beateviuere volumus: ⁊ ad eā ꝑuenire vitā que non

33referatur ad aliud ſed amanti per ſe ipſa ſufficiat: quēadmodum volūtas vidēdi finē habet viſionē ⁊ voluntas videndi feneſtram finē habetfeneſtre viſionē. altera vero eſt volūtas per feneſtrā videndi trāſeūtes: cuius certe finis ē trāſeuntiū viſio. ad quod etiā p̄dicte referunt̉ volūtates. Item recte ſūt volūtates ⁊ oēs ſibimetreligate: ſi bona eſt illa ad quā cūcte referunturſi aut praua eſt: praue ſūt oēs. ⁊ iō rectaꝝ voluntatum cōnexio īter qd̓dā ē aſcēdentiū ad beatitudinē: qd̓ certis velut paſſibus agit̉. Prauaꝝāt ⁊ diſtortaꝝ volūtatū īplicatio: vinculū ē quoalligabit̉ ꝗ hoc agit: vt ꝓijciat̉ ī tenebras exteriores: his au ctoritatū teſtimōijs euidēter mōſtratur plures ī fidelibꝰ eē volūtates rectas ꝓpriosac diuerſos fines hn̄tes: ⁊ tn̄ vnū eūdēqꝫ: quiaoēs referunt̉ ad vnū ꝗ ē finis finiū: d̓ quo pauloan̄ diximus: ita ecōuerſo forte ē ⁊ in malis.¶ Quedam huic ſnīe vident̉ aduerſari.Erūtn̄ huic ſnīe qͣ dcm̄ ē fideliū qͣſdārectas volūtates fines diuerſos ſortiri: ⁊ tn̄ ad vnuꝫ referri. vr̄ obuiare qd̓alibi aug. monet: ne .ſ. nobis duos firnes ꝯſtituamus: ita inꝗens ī li. d̓ ſermōe dn̄i inmōte. Nō debemꝰ iō euāgelizare vt māducemᶜſꝫ iō māducare vt euangelizemus: vt cibꝰ nō ſitbonū qd̓ appetit̉: neceſſariū qd̓ adijcit̉ vt illudīpleat̉. Querite primū regnū dei: ⁊ h̓ oīa adijcient̉ vobis. nō dixit primū q̄rite regnū dei: ⁊ deīde q̄rite iſta qͣꝫuis ſint nec̄ia. ſꝫ ait h̓ oīa adijcientur vobis .i. hec ꝯſequēt̉: ſi illa q̄ratis: ne cū iſtaq̄ritis illinc auertamini. aut ne duos fines cōſtituatis vt ⁊ regnū ꝑꝑ ſe appetatis ⁊ iſta nec̄ia ꝑꝑilld̓. ergo ꝑꝑ regnū dei tm̄ d̓bemꝰ oīa oꝑari: nōſolā vl̓ cū regno dei mercedē tꝑaleꝫ meditari.Ecce hic aꝑte dic̄ ne duos fines nobis ꝯſtituamꝰ: ſꝫ vnū tm̄ .i. regnū dei: cū ſupra dixerit bōasvolūtates alias: ⁊ alias ꝓprios hr̄e fines.¶ Hic oſtenditur quomodo licet videatur nonrepugnent predicta.A¶ Ec autē ſibi non repugnare aīaduertit: qui verbis premiſſis ſimplici oculo diligenter intendit. qui enī dixit neduos fines nobis conſtituamus: ſed oīa ꝑꝑ regnū dei faciamus ipſe p̄miſit ꝙ debemus manducare vt euāgelizemꝰ. Cū āt hoc ita facimus.actionis illius finē euāgeliū cōſtituimus: ſed ethunc finem ad regnuꝫ dei referimus. Manducamus enim propter euāgeliū: ⁊ māducamus⁊ euāgelizamus propter regnū. Duos ergo fines ī māducādo nobis cōſtituimus: ſed iſta faciētes: nunꝗd peccamus? abſit. Nam ⁊ ipſe ſic