Diſtin. XXXVII.Qō I.
130
Diſtin. XXXVII.qd̓ fecit. Idē oē quod natura bonuꝫ eſt: deusex nihilo fecit non diabolus.¶ Secūdū hos res alique ſunt que a deo nō ſūtquibus homines mali ſunt.X quo colligit̉ res aliqͣs eē q̄ a deo nōUſūt: eiſqꝫ hoīes mali ſūt: qd̓ nihilomi¶ Snus ⁊ ip̄i ꝯcedūt īnitētes ex ver. augſuꝑiꝰ poſitis. ꝗ in ench̓. determinās illa ꝟba ꝓph̓e. Ue his ꝗ dicūt malū bonū. dicitde ip̄is rebꝰ ꝗbꝰ hoīes mali ſūt: nō d̓ hoībꝰ hoceē ītelligēdū. Sūt gͦ aliq̄ res ꝗbꝰ hoīes mali ſt̄.Id āt quo hō fit deterior a deo non ē: qꝛ vt aitaug. ī lib. lxxxiij q̄ſti. deo auctore nō fit hō d̓terior: non ē igr̄ auctor deꝰ reꝝ ꝗbꝰ hō fit deterior: aut ſūt aliq̄ res: vt dcm̄ ē ꝗbꝰ hoīes mali fiant. Sūt ēt gͦ aliq̄ res q̄ a deo non ſunt: qꝛ pctāip̄e ſūt. iōqꝫ ſcriptura ī pl̓ibꝰ ꝯteſtat̉ locis: deūnō eē auctorē maloꝝ .i. eoꝝ q̄ pctā ſunt.¶ Ex ꝑte hoꝝ p̄miſſe opponit̉ ſnīe in illo ꝟbo:deus auctor malorum non eſt.N hoc āt ꝟbo ſuꝑioꝝ ſnīe recte oꝑponit̉ ꝗ dicūt deū nō eē auctorē eorūq̄ mala ſūt inqͣꝫtū mala ſūt. ſꝫ inquanAutū ſūt: ⁊ inquātū mala ſūt: dicunt eanihil eē: ꝗd igr̄ mirū: ſi deꝰ dr̄ nō eē auctor eorūinquātū nihil ſūt: cū vl̓ nullus auctor exiſtere q̄at. Ideoqꝫ cū dr̄ deꝰ auctor eē oīum q̄ ſunt bonoꝝ iſti ſubintelligi volūt. Bōa āt illa dicūt eēq̄ natural̓r ſūt. ea ꝟo natural̓r dicūt eē: nō ſolūq̄ ſubſtātie ſūt vl̓ ꝯcreta ſubſtātijs: qͣl̓r ſupra acceperūt: ſꝫ oīa q̄ naturā nō priuāt bono: ⁊ ita ẜꝫeoſdē multiplex ī ſcripturis fit ītelligētia: vbi d̓naͣ ſiue de ſub̓ijs vel de his q̄ naturalit̓ ſūt: ẜmooccurrit. ſꝫ ſuꝑ illū locū pſal. nō ē d̓ ſb̓a. ita augde ſub̓a diſſeruit: vt p̄miſſe ſnīe videat̉ ꝯſentiredicēs. Sb̓a ītelligit̉ illud qd̓ ſumꝰ: ꝗcꝗd ſumꝰhō: pecꝰ: terra: ſol: oīa iſta ſb̓e ſūt eo ip̄o quo ſt̄nature ip̄e ſub̓e dicūt̉. Nā ꝙ nulla ē ſub̓a nihiloīo ē. ſub̓a gͦ ē aliꝗd eē: deꝰ fec̄ hoīem ſub̓aꝫ. ſꝫꝑ iniꝗtatē lapſus ē hō a ſub̓a in qͣ fcūs ē. Iniquitas ꝗppe ip̄a ſub̓a nō ē. Nō .n. iniꝗtas ē naturaqua formauit deꝰ: ſꝫ iniꝗtas ē ꝑuerſio quā fecithō. nature oēs ꝑ ip̄m facte ſūt. Iniꝗtas ꝑ ipſuꝫfcā nō ē. qꝛ iniꝗtas nō ē ſub̓a. in illo aūt hymnotriū pueroꝝ vniuerſa creatura laudās deū ꝯmemorat̉. Laudāt .n. oīa deū: ſꝫ q̄ fec̄ deꝰ. laudatibi ſerpēs deū: ſꝫ nō auaritia: oīa reptilia ibi nominata ſūt: ſꝫ nō aliqͣ vicia. Uicia .n. ex nobis ⁊ex nr̄a volūtate hēmꝰ: ⁊ vicia nō ſūt ſubſtātie.Intēdāt ex his ꝟbis diligēter p̄miſſaꝝ aſſertores ſnīaꝝ: ⁊ ꝑciꝑe poterūt rōem ⁊ cām dcōrū:vbi ſcriptura d̓ naͣ vl̓ ſub̓a mentionē fac̄. Illaꝝ
3Aꝟo ſnīaꝝ iudiciū prudētis lectoris: cui vtriuſqꝫſnīe noticiā plenarie d̓dimꝰ: arbitrio relinꝗmꝰad ea q̄ adhuc nob̓ ſuꝑſint tractāda feſtinātes.¶ Ꝙ de pctō: nō de pena intelligit̉: cuꝫ dr̄ deusnon eē auctor mali.Um igr̄ in hoc oēs ꝯſentiāt catholici tractatores .ſ. ꝙ deus non ē auctormaloꝝ: cauēdū ē tn̄ maloꝝ noīe pēasMAſic̄ pctā gn̄al̓r includas. Penarū .n.deꝰ auctor ē: ſic̄ ipſe per ꝓph̓am ait. Nō ē malūin ciuitate qd̓ dn̄s nō fecerit. Idē alibi ex ꝑſōaſua ait. Ego ſum deꝰ creās malū: ⁊ faciēs bonū. Ecce hic dr̄ creaſſe ⁊ feciſſe malum: ſꝫ mali noīe pena intelligit̉: nō pctm̄. ſic econuerſocū dr̄. Deꝰ nō ē auctor maloꝝ: noīe mali peccaca ītelligūt̉. Ideoqꝫ aug. ꝗ dixerat in li. lxxxiij.q̄ſtionū. ꝙ deꝰ aucͣtor mali nō ſit. ī prīo li. retractationū qūo id ītelligēdū ſit aꝑit dicēs. Videndū ē ne male intelligat̉ qd̓ dixi: deꝰ aucͣtor malinō ē: ꝗ ⁊ oīum q̄ ſūt aucͣtor ē: qꝛ inqͣꝫtū ſunt ītātū bōa ſunt: ⁊ ne hīc putet̉: nō ab illo eſſe penāmalorum: que vtiqꝫ maloꝝ eſt his ꝗ puniūtur.Sꝫ hoc ita dixi ſic̄ dcm̄ eſt. Deꝰ mortem nonfecit cuꝫ alibi ſcriptū ſit mors ⁊ vita a dn̄o eſt.maloꝝ igit̉ pena: q̄ a deo eſt: malū eſt quidemmalis: ſꝫ in bonis dei oꝑibus eſt: qm̄ iuſtuꝫ ē:vt mali puniātur: ⁊ vtiqꝫ bonū eſt oē qd̓ iuſtūeſt. Sic gͦ dr̄ deꝰ nō feciſſe morteꝫ. qꝛ non fecitilld̓ ꝓ quo mors īfligit̉ .i. pctm̄. Audiſti lectorcām dictoꝝ: ex qͣ ītelligentia ſana format̉: cuꝫdr̄. Deꝰ nō ē auctor mali. ⁊ deꝰ mortēnō fecit.¶ Diuiſio textus.illā opinioneꝫ q̄Oſtqͣꝫ tractauit pōebat acupe ccatoꝝ inqͣꝫtuꝫ ſūt bonos eē ⁊ a deo. ī hac diſtī.ꝓſequit̉ aliā opinioneꝫ oppoſitā que pōit eosnullo mō a deo eē. Et diuidit̉ in ꝑtes duas.In prīa ꝓſeꝗt̉ iſtā opinionē qͣꝫtū ad hͦ in quo a p̄cedentidiffert. In ſcd̓a determīat qd̓dā ī quo ābe opiniones cōueniūt. ꝙ .ſ. deꝰ: qͣꝫuis nō ſit actor maloꝝ que ſūt culpe: ētn̄ actor pēaꝝ ibi (Cū igr̄ oēs ī hͦ ꝯſentiat ⁊c̄.) ¶ Circa pͥmū tria fac̄. Prīo narrat eoꝝ opinionē. 2º pōit rn̄ſioneseoꝝ ad rōes ꝗbꝰ alia opinio īnitebat̉. ibi (Illa qͦqꝫ aug.v̓ba ⁊c̄.) 3º pōit rōnes ad īpugnandū p̄dictā opinionem:ibi (Ex qͦ colligit̉ res aliqͣs ⁊c̄.) Et circa hͦ tria facit. Primo ponit rōnes ꝯͣprimā opinioneꝫ. 2º ex dictis ꝯcluditqd̓dā quo iſta opinio innuit̉ ꝯͣ obiectōes que poſſēt fieri.ibi. (Iōqꝫ cū dr̄ deꝰ eē ⁊c̄.) 3º vtriuſqꝫ opinionis iudiciūlectori relinꝗt. ibi (Intēdāt diligēter ⁊c̄.) Prīa diuidit̉ī duas ẜm duas rōnes. 2ª incipit ibi (In h̓ autem verbaſuperiorum fineꝫ ⁊cͣ)Queſtio¶ Ic ē fr̄iPlex gentiaperi ſcda de cauqueſtio. Prima de exiIſa eiꝰ. 3ª de cā pene. ¶ Circa primū duo q̄rūitur. Primo vtꝝ pctm̄ ſit ſub̓a vel natura autIIres quedā. ſcd̓o vtrum oē quod eſt quocūqꝫmodo ſit adeo ſit.
r 2