Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
129v
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin.XXXVII.

bonitas ꝯuenit. ergo ꝯueniēter boni ex gn̄e dici pn̄t.Reſponde̓ Cierar. in ſubſtantijs oībꝰ inuenit̉ eſſēdd̓m ꝙ ſicut. Diony. dicit. 4º ca. cel̓.tia: virtus ⁊ oꝑatio: hoꝝ āt talis ē ordo ꝙ virtus ab eſſētia ⁊ oꝑatio a virtute ꝓcedit: ⁊ qꝛ qd̓ a bono ꝓcedit nonpōt eē niſi bonū. iō ſicut eēntia ⁊ virtꝰ bōa ſunt: ita ⁊ operatio ẜm ꝙ a v̓tute agentis ꝓcedit: ſed qꝛ virtꝰ in volūtarie agētibꝰ ad multa ſe hꝫ. iō actio ex virtute agentis determinatiōem nō hꝫ: ſed ꝓpria determinatio actꝰ eſt exob̓to. vn̄ ſi ob̓m ſit ꝓportionatū actu ex ipſo ob̓to qͣꝫdamvlteriorē bonitatē recipiet: ⁊ qꝛ ꝓpria determinatio: quealiquid determīat̉ eſt determinatio per formaꝫ gn̄is. iōho actus ex determinatiōe ob̓ti bonitatē habētes dicūt̉boni ex gn̄e: ſed qꝛ actū aliquem circa idē ob̓m contingitdiuerſimode ſe hr̄e. iō adhuc actꝰ ex ob̓to determinatusē vlterius determinabilis per alias circūſtātias que ſi cōueniētes fuerint ex eis qͣꝫdā vlteriorē bonitatē recipiet.⁊ dicet̉ bonꝰ ex circūſtātijs qͦuſqꝫ ꝑueniatur ad ꝑfectambonitatē actꝰ que ē ꝑ informatiōem hītꝰ. ⁊ tūc dicet̉ bonū virtutis. ſic gͦ pꝫ rō diſtinctiōis bonitatis actuum quein lr̄a ponit̉: ⁊ qūo he bonitates adinuicē ſe hēant. prima.n. bōitas q̄ ē ex eēntia actꝰ cōis ē oībus actibꝰ. vnde ip̄aſubſternit̉ oībꝰ alijs bonitatibꝰ īter qͣs pͦ ſuperuenit ſibibonitas: q̄ ē ex debita maͣ ſuꝑ quā iteꝝ inducit̉ alia bonitas que ē ex fine ⁊ alijs circūſtātijs ⁊ ex forma hītus. ⁊ ſecūda bonitate ſubtracta nō p̄t eē 3ª: ſꝫ tn̄ poſita ſcd̓a: nonnec̄io 3ª ponitur: ⁊ iō ꝯtingit actum hr̄e bonitatē ex maͣ: ⁊tn̄ eū male fieri ꝑꝑ indebitas circunſtātias.gͦ dd̓ꝫ: ꝙ illa bōitas q̄ ē ex gn̄e maAq PrlI¶ IN pet in actu qͣꝫtūcūqꝫ ꝑ alias circunſtātias indebitas deordīet̉: ſicut ēt qͣꝫtūcūqꝫ ab aīa tollatur gr̄a remāet in ea bonitas naͣe. vn̄ nō dr̄ actꝰ ꝗ ē bonex gn̄e male fieri: qꝛ pͥuet̉ ab eo bonitas ſui gn̄is. ſꝫ pͥuaī̉bonitate circūſtātiaꝝ. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ vnꝰ deſcus ſufficit ad hͦ ꝙ malū aliꝗd eē dicat̉: ſꝫ nō vna ꝑfectio ſufficitad hͦ ꝙ ſimpl̓r ſit bonū: qꝛ bonū ꝯtīgit ex vna ⁊ ꝑfcā cā: ſꝫmalū ex ꝑticularibꝰ defcībꝰ: vt Diony. dic̄: ⁊ iō illud qd̓ ēbonū ex gn̄e nō ē necͣiuꝫ ꝙ ſimpl̓r ſit bonū: ſꝫ p̄t male fieri. qd̓ āt ē malū ex gn̄e ſimpl̓r ē malū: nec bonū fieri pōt. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ ſic̄ genꝰ determīat̉ ꝑ ſpēm: ita ēt bonū ingn̄e determīat̉ ꝑ bonitatē q̄ ē ex fine ⁊ ex alijs circūſtantijs: ⁊ iō illud bonū qd̓ ē ex fine ⁊ circūſtātijs: rn̄det bonoqd̓ ē ex gn̄e ſic̄ ſpēs gn̄i. vn̄ et eiꝰ p̄dicatōeꝫ recipit: paſcere .n. eſuriētē ꝑꝑ deū ē paſcere eſuriētē: ſꝫ nō ꝯuertitur. Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ ē duplex maͣ: ex qͣ vel in qͣ: et maͣ circaquā. et pͥmo maͣ dcā nō incidit in idē cū fine: ſꝫ ſcd̓o mō ēidē cū fine: qꝛ ob̓m finis actꝰ ē. Ad ꝗntū dd̓m ꝙ actusaliꝗs hꝫ duplicē finē .ſ. ꝓximū finē ꝗ ē ob̓m eiꝰ: et remotū quē agēs intēdit. et iō cū bonū ex fine diſtinguit̉ ꝯͣ bonū ex gn̄e ītelligit̉ de fine remoto quē agēs intedit. Expoſitio textus.Stas penas reddit ph̓s in. 9. ethi.pauci ⁊c̄) Rōnē huiꝰqꝛ naͣ intellectualis q̄ ſuis bonis ꝑ ho d̓ſtituiItur occulta ē: ſꝫ naͣ exterior magis apꝑet. vn̄EAAl magis ē credēdū ſenſibilibꝰ hoībꝰ ſe eē hͦ qd̓ſunt ꝑꝑ naͣm ſenſibilē qͣꝫ ꝑ naͣm intellectualē: ⁊ hͦ iō quiaqd̓ nocet eis ẜm intellectualē naͣm nō reputāt penā: ſedſolū q̄ nocēt ẜm naͣm exteriorē eis notā: qͣꝫuis ecōtrarioſit ẜꝫ rei v̓itatē (Media q̄ ſūt ⁊ pctā ſūt ⁊c̄) Intelligēdiē de his q̄ ſūt in gn̄e culpe al̓s falſum eēt: qꝛ q̄dā ſūt tātimō pene: et nullo mō culpe (Pōit deꝰ offendiculuꝫ ⁊c̄)Dū .ſ. īpedimēta pctī nō ſubtrahit (Nō tn̄ pōt dici penapctī ⁊cͣ) .ſ. alterius. qꝛ illa pēa que ſeꝗt̉ eiuſdē pctī penaē qd̓ eā effecit (Nec tn̄ īqͣꝫtū pctā ſūt ⁊cͣ) Quia peccata

XXXVII.ſūt aliꝗd inqͣꝫtū a volūtate ꝓcedūt: ſed pena peccata fiunt ẜm illud qd̓ inuenit̉ ī eis aliquid volūtati repugnāsvt dcm̄ ē (Ul̓ de hoīe ẜꝫ ſtatū libe. ar) Iſta ſol̓o nō videt̉ꝯueniēs: qꝛ p̄cepta legis hoī poſt pctm̄data ſunt de ꝗbꝰHyeronimus locutus eſt. Alioꝝ ponit ſnīam ꝗ dicūt malos actꝰ nullomodo eſſe a deo: neceſſe bonos ſiue ī eo ꝙ ſūt:ſiue alio modo. Diſtin. XXXvI.Unt āt ⁊ alij plurimi longe al̓r depctō ⁊ de actu ſentiētes. aſſerūt .n.volūtatē malā ⁊ actū malū pctā eēS⁊ nulla rōne bonā: nec ẜm aliquaꝫFrōnē ex deo aucͣtore eē: qꝛ ſine deofiūt: ſine eo nāqͣꝫ vt ait euāgeliſta: Fcm̄ ē nihil.i. pctm̄ qd̓ dr̄ eē nihil: nō qꝛ nō ſit actio prauavel mala volūtas: q̄ aliꝗd ē: ſꝫ qꝛ a ꝟo eē ſeꝑathoīes ⁊ ad malū trahit: ⁊ ſic ad nō eē deducit.Qui .n. a ſūmi bōi ꝑticipatiōe recedūt: qd̓ ſolūꝟe ac ꝓprie ē: merito nō eē dicūt̉. Iōqꝫ aug. dicit ſuꝑ Io. pctm̄ nihil eē: nihilqꝫ fieri hoīes cūpeccat: hac igr̄ rōne aſtruūt nihil eē: qꝛ a ꝟo eēhoīeꝫ elōgat volūtatēqꝫ malā atqꝫ actiōeꝫ ſiuelocutiōem malā pctm̄ eē dn̄t. qꝛ p̄uaricatio ⁊inobediētia hec ſūt: ⁊ ꝯͣ legē dei fiūt: q̄ tn̄ ſūt. ſꝫab hoīe vl̓ a diabolo: nō a deo. Nullatenꝰ enī adeo hec eē dn̄t: ſiue inqͣꝫtū ſūt: ſiue alio modo. Qual̓r determinent ꝟba aug. premiſſa: ꝗbꝰait: oē qd̓ ē: inqͣꝫtum eſt bonum eē.Lla quoqꝫ aug. v̓ba ꝗbꝰ dic̄. Oē qd̓Iē inqͣꝫtū ē: bonū eē: ⁊ deū hr̄e auctorēde naturis ſiue de ſub̓ijs tm̄ accipienꝘda fore tradūt. Sub̓e ꝟo nomīe atqꝫnaͣe dn̄t ſignificari ſub̓as ip̄as: ⁊ ea q̄ naͣl̓r hn̄t..ſ. q̄ ꝯcreta ſūt eis: ſicut aīa naͣl̓r hꝫ intellcm̄ ⁊īgeniū ⁊ volūtatē: ⁊ hmōi: qd̓ ex ꝟbis aug. p̄miſſis colligit̉: vt bonū hoīem appellat bonaꝫnaturā: ⁊ malū hoīeꝫ malā naturā. ẜm hāc igit̉aſſertiōem vl̓ acceptiōem mali actꝰ nō ſunt nature vl̓ ſub̓e: nec ēt boni actꝰ. Qd̓ vtiqꝫ aug. vr̄īnuere ī lib. retrac. diſtīguēs īter ſub̓as ſiue naturas: ⁊ bōas actiōes ſiue malas. Aperiēs enīqūo intelligēdū ſit: ꝗdā in lib. de ꝟa reli. ab eotraditū: ait: hoc de ſub̓ijs atqꝫ naturis dictuꝫ ē.Inde .n. diſputabat̉ nō d̓ bōis actiōibꝰ atqꝫ peccatis. aꝑte h̓ vr̄ diuidere inter naͣs ſiue ſub̓as etactiōes ſiue pctā. iōqꝫ aſſerūt prefati doctoresactiōes īteriores vl̓ exteriores nō eē naͣs: vl̓ ſubſtātias: q̄ ſi male ſūt pctā ſūt: neqꝫ a deo ſunt.Qd̓ ꝟo mali actꝰ nō ſint naͣe. aug. vr̄ notare inprīa rn̄ſione ꝯͣ pelagiōes ita dicēs. Oꝑa diaboli q̄ vicia dicūt̉: actꝰ ſūt: nō res. Idē ī qͣrta. Oēmalū naͣ nō ē. ſꝫ actꝰ accn̄s alicui d̓fcū boni: qͣꝫobrē qḋ natura nō ē deꝰ nō fecit. qꝛ natura ē oē