128
Diſtin. XXXVI.ſunt ibi. ¶In nullo tn̄ preiudiciū fieri veritati ⁊c̄.) Prīa intres diuidit̉. In pͥma ponit modū quo oē pctm̄ pena pōt dici rōne effectus .ſ. inqͣꝫtum corruptiōis nature cā eſt que pena q̄dam eſt. In ſcd̓a oſtendit modū quomō q̄dā peccata.⁊ ſi nō oīa pene peccatoꝝ dici poſſunt rōne cauſe q̄ eſt ſubtractio gr̄ę ibi. (Et lꝫ ex hͦ ſenſu ⁊c̄.) In tertia excludit qͣndam obiectionē ibi. ¶Sꝫ cuꝫ ait dr̄ia ⁊c̄.) In nullo tn̄ preiudiciū.) Hic oſtendit ipſamet peccata penas pctōꝝ eē. Etcirca hoc tria facit. Primo ꝓponit qd̓ intendit. Scd̓o ꝓbatvniuerſaliter in omni genere peccatoꝝ ibi. (Ꝙ aūt q̄dampeccata ⁊c̄.) Tertio ꝓbat ſpāliter in quibuſdaꝫ generibuspeccatoꝝ in ꝗbus magis manifeſtū eſt ibi. (Pͣ. nullatenusambigēdū ⁊c̄.) Illud diligēter annotādū ⁊c.) Hic remouet quādaꝫ dubitationē ex dictis Aug. ſupra īductis exortā. ⁊ circa hoc duo facit. Primo oſtēdit cōtrarietatem īterdicta Aug. ⁊ Hieronymi. Scd̓o ponit ſolutionem ibi. (Adqd̓ dici pōt ꝙ Aug.)¶ Queſtio.Primo vtruꝫIc ꝗnqꝫ querunt̉. vnū pctm̄ poſſit eſſe cā alteriꝰ peccati. Scd̓o ſi paſſio poſſit dici peccatū. Tertio ſi peccatū pōt eſſe pena peccapti. Quarto ſi oīs pena ꝓ aliqua culpa in hoīe ſit.Quinto de diſtinctiōe bonoꝝ q̄ in fine diſtinctiōis innuit̉:¶ Utrū pctm̄ vnū poſſit eē cā alterius pctī.I.O primum nōpoſſit eē cā pctī. O. n.ſic ꝓceditur. Ur̄ ꝙ pctm̄nihil ē nō vr̄ hr̄e rōnē cāe: ſꝫ pctm̄ nihil eſt. ⁊ nihil fiunt hoīes cū peccāt: vt ſupra in p̄ce. diſ. exv̓bis Aug. habitū eſt. gͦ pctm̄ nō pōt eē cā pctī.¶ Pͣ. cā ē ad quā de nec̄itate ſeꝗtur aliud: ſꝫ qd̓ eſt necͣiuꝫnō eſt voluntariū: vt Aug. dic̄. ⁊ qd̓ nō ē volūtariū nō ē peccatū. gͦ illd̓ qd̓ ſeꝗt̉ ad alterū: ſic̄ ad cāꝫ: nō ē pctm̄. ⁊ ita peccatū cā pctī eē nō pōt. ¶ Pͣ. vnū ꝯͣrioꝝ nō ē cā alterius: ſedpctōꝝ vnū ꝯͣriat̉ alteri ſic̄ auaricia ꝓdigalitati. gͦ pctm̄ n̄ p̄teē cā pctī ad minꝰ cuiuſlꝫ. ¶ Pͣ. pctm̄ nō pōt eē cā pctī: niſi ẜm ꝙ ex pctō p̄cedenti aliꝗs īclinat̉ ad ſequens: ſꝫ nō fithoc niſi ẜm ꝙ ex peccato p̄cedenti relinꝗtur diſpō vel habitus. cū gͦ diſpō ⁊ habitꝰ non inclinēt niſi ad actus ſil̓es inſpē illis actibus ex ꝗbus generant̉: vr̄ ꝙ nullū pctm̄ poſſiteē cā pctī niſi forte illiꝰ: qd̓ ē ſibi ſil̓e in ſpē. ¶ Pͣ. ph̓s in ꝗnto phy. ꝓbat. ꝙ motꝰ nō pōt eē ad motū: qꝛ ſic ī īfinitū abiret̉. gͦ ⁊ eadeꝫ rōne ſi pctī cauſa eſſet pctm̄: in īfinitū iretur:quod eſt impoſſibile.Ro. pͦ. dr̄. Propterea tradidit illos d̓s in paſCONITA. ſiones ignominie .ſ. ꝑꝑ ſuꝑbiā: ſꝫ ſuꝑbia peccatū ē. ⁊ ſil̓r ignominioſa paſſio de qͣ loꝗt̉. gͦ pctūꝫ ē cā pctī.¶ Pͣ. ꝯꝑatio mr̄is ad filiā ē ꝯꝑatio cāe ad cātū: ſꝫ vnū peccatū dr̄ eē filia alteriꝰ. vt Gre. dic̄. gͦ vnuꝫ pctūꝫ ē cā alteriꝰ.dd̓ꝫ: ꝙ vnū pctm̄ pōt eē cā alteriꝰ pctī ẜꝫReſpōde C triplex genꝰ cāe .ſ. ẜꝫ modū cāe efficiētisfinalis: ⁊ maͣlis: ꝑ modū cae efficiētis dupl̓r: vl̓ ꝑ ſe: vel peraccn̄s. ꝑ accn̄s ꝗdē ex ꝑte auerſiōis: vn̄ hꝫ rōnē mali. malūenī nō hꝫ cām niſi ꝑ accn̄s: ⁊ dico ꝑ accn̄s. ſic̄ remouēs ꝓhibēs dr̄ mouēs ꝑ accn̄s. ꝓhibēs aūt pctm̄ ē ipſa gr̄a: qͥ ꝯẜuataīam in ſua rectitudīe: gr̄aꝫ aūt pctuꝫ tollit. vn̄ ꝑ accn̄s ē cāpctōꝝ: q̄ accidūt ſubtracta gr̄a. ⁊ ꝑ hūc modū qd̓libꝫ pctūꝫmortale cā cuiuſlꝫ eē pōt. pōt ēt h̓ modus cāndi reduci aliquomō ad genꝰ cāe formalis: ſic̄. n. gr̄a ē pͥnᵐ formale actusgr̄a īformati: ita ⁊ p̓uatio gr̄e ex qͣ pctūꝫ ꝓcedit ē qͣfi formaeiꝰ cuiꝰ cā eē pōt: ſꝫ ꝑ ſe cā qͣſi efficiēs vnuꝫ pctūꝫ alteriꝰ eſtex ꝑte ꝯuerſiōis: inqͣꝫtū ex actu pctī relinꝗt̉ q̄dā diſpō velhītus in aīa īclinans iteꝝ ad pctūꝫ. ſꝫ hͦ mō pctūꝫ nō eſt cā.cuiuſlꝫ pctī: ſed tm̄ eius qd̓ eſt ſimile in ſpē: ſic̄ luxuria luxurie: ⁊ ſic deinceps: ꝑ modū aūt cāe finalis vnū pctūꝫ ē cā alterius inqͣꝫtū vnū pctūꝫ aduocat aliud in ſuū finē: ſic̄ qn̄ ali
quis occidit hoīeꝫ vt vindictā ex eo ſumat: hoc ad finē ireꝗ eſt vindicta aduocat̉ homicidiū. et hͦ mō qd̓lꝫ pctūꝫ pōtex alio cāri. qꝛ ēt pōt aliꝗs actuꝫ ꝓdigalitatis exercere adtēpus vt auaricie finē cōſequat̉: ſꝫ tn̄ vt ī pluribꝰ ꝑ hūc modu q̄dā magis ſūt nata ex ꝗbuſdaꝫ gn̄ari: ſic̄ homicidiū exira: ⁊ mēdaciū ex auaricia. vn̄ dn̄r ho pctā q̄ ex alijs ſepiꝰ ſolēt hoc mō ꝓuenire: eoꝝ filie eē: ꝑ modū v̓o cāe maͣlis vnūpctūꝫ ē cā alteriꝰ: qn̄ vnū peccatū miniſtrat maͣm alteri. etſic gula ē cā luxurie: qꝛ vēter mero eſtuās facile in luxuriāſpumat: vt dic̄ Hiero. Sic̄ ēt auaricia ē cā diſſenſiōis inqͣꝫtū multiplicat tēporalia que litis maͣ ſunt.Ad primuꝫ ᵍᵇªᵐᵐ pctūꝫ ex ꝑte auerſiōis nihilē:⁊ iō ex hac ꝑte nō pōt eē cā alicꝰ niſi peraccn̄s. vt dictū ē: ſꝫ ex ꝑte ꝯuerſiōis aliꝗd eſt: ⁊ ſic pōt eē cāalteriꝰ pctī ẜm triplex genꝰ cāe: vt dictū ē. ¶ Ad 2ᵐ dd̓mꝙ ex cā ſeꝗtur effcūs ẜꝫ ꝯditionē cāe ⁊ effcūs: qꝛ in ꝗbuſdānecͣio: ⁊ in ꝗbuſdā nō: ſꝫ vt in pl̓ibꝰ: ſic̄ ē in rebꝰ naͣlibꝰ: qꝛ cānaͣlis īpediri pōt. ſil̓r ēt multo minꝰ oꝫ ꝙ ex cā de nec̄itateeffcūs ſequat̉: qꝛ his nihil ē cā ꝯpleta niſi adiūctio volūtatꝭactu: ⁊ ſubtracto oī īpedimēto: ⁊ ꝙ dr̄ qd̓ ad cām de nec̄itate ſeꝗtur effcūs: ītell̓r de cā completa nō īpedita. ¶ Ad 3ⁿdd̓m ꝙ vnū ꝯͣrioꝝ nō ē cā alteriꝰ ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ accn̄s eē nihil ꝓhibꝫ: ſic̄ frigiduꝫ calefacit. vt in. 7º. phy. dr̄. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m:ꝙ illo mō quē obiectio tāgit peccatuꝫ nō ē cā pctī niſi ſil̓isin ſpē: ſed ſunt ⁊ alij modi: quibus vnū peccatū eſt cā alterius. ⁊ ideo ex inſufficienti ꝓcedit. ¶ Ad ꝗntū dd̓m: ꝙ ſi peccato per ſe ineſſet ꝙ haberet ꝓ cā aliud peccatū in īfinitūiretur: qꝛ ſic oporteret ꝙ oī pctō ꝯueniret: ſꝫ hͦ pctō acciditvt ex alio pctō cauſet̉. ⁊ iō non oꝑꝫ in infinitū abire: ſic̄ etiāmotui accidit vt vnus motuis ſit cā alterius: eſt tn̄ ponerepͥmū motū qui nō eſt cauſatus ab alio motu.¶ Utrū paſſio poſſit eſſe peccatū.II.ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ paſ¶ D ſecundut nopoſſit eē pctūꝫ. MocF enī ſenſualitatis paſſio q̄daꝫ eſt: ſed motus ſenQſualitatis īordinatus pctūꝫ ē: vt ſupra dictuꝫ ē.Ut gͦ paſſio pōt eſſe pctūꝫ. ¶ Pͣ. ira paſſio quedaꝫeſt. ſed ira eſt vnum de. 7. capitalibus peccatis: ⁊ poteſt eſſemortale pctūꝫ ⁊ ſil̓r īuidia. gͦ paſſio pōt eſſe pctūꝫ. ¶ Pͣ. oēqd̓ ꝯͣriat̉ ⁊ pugnat ꝯͣ rōnē ē peccatū: qꝛ vt dic̄ Aug. Nōnll̓mpctūꝫ ē: cū caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpūꝫ: ſꝫ paſſiōes ad rōnēpugnāt: vt dic̄ Dio. ī. 4. c. d̓ di. no. gͦ paſſiōes ſūt pctā. ¶ Pͣ.ꝓpter qd̓ vnūqd̓qꝫ tale: ⁊ illd̓ magꝭ: vt dic̄ ph̓s: ſed ꝑꝑ ſuꝑabūdātiā paſſionū q̄ ad mediū nō reducunt̉ a medio v̓tutꝭaliꝗs recedit: ⁊ peccatū īcurrit. gͦ paſſiōes pctūꝫ ſunt. ¶ Pͣ.meritū et demeritū cū ſint oppoſita in idē genꝰ reducunt̉.ſed paſſiōibꝰ ꝯtīgit mereri: ſic̄ pꝫ in martyribꝰ. ergo et paſſiōibꝰ ꝯtīgit demereri. et ita paſſiōes peccatū eē pn̄t.nō ꝯtīgit eē peccatū: niſi illd̓ cꝰ pͥnᵐ ē in nob̓Sꝯ colra ed paſſionū pͥnᵐ nō ē ī nob̓. ergo poſſiōes n̄ſunt pctā. ¶ Pͣ. ẜm pctā aliꝗs vituperat̉: ſed ẜm paſſionesneqꝫ laudamur neqꝫ vituperamur: vt in. ii. eth̓. dr̄. nō. n. vituꝑat̉ ꝗ ſimpl̓r iraſcit̉: ſꝫ al̓r qͣꝫ dꝫ. gͦ paſſio nō pōt eē pctm̄.dd̓ꝫ: ꝙ cū hō nō īꝗnet̉ ꝑ peccatū niſi ꝑReſpondeo iud̓ qd̓ ab hoīe ē. vt Matt. ij. d̄. Queꝓcedūt de hoīe h̓ ſunt que coinquinant hoīem ⁊c̄. Nō pōteſſe ꝙ paſſio inqͣꝫtum paſſio peccatum ſit: qꝛ paſſio nō eſt apatiente inqͣꝫtum ho. ſed in patiente ab alio inducitur: ſedtantū ꝑ accidens cōtingit paſſionem eſſe peccatum ẜm ꝙoperatio voluntatis ꝑ quā pͥncipiū noſtrorum actuū ſumꝰaliquo mō ad paſſionē ſe habet. ſed ad diuerſas paſſiōes diuerſimode ſe habet. Sunt enim quedā paſſiones que ſuntpaſſiones tātū. ſicut precipue patet in paſſionibus corꝑalibus que ab exteriori infligunt̉: vt ſectio aduſtio vel ab aliquo etiā pͥnº īterius agēte etiā naturali: vt febris vel aliꝗd