Diſtin. XXXI.Qō I.

Diſtin. XXXI.in ꝓle remanebit: ⁊ ſi feruor coitus inueniatur dici cauſaorigīalis peccati: hoc nō ꝓpter ſe dr̄: ſed inquātū eſt ſignuꝫeius qd̓ eſt ſub̓e cā: qꝛ ex īordinatōe viriū īordīata delectatio in coitu ꝓcedit qͣſi ſignū ⁊ effectꝰ cām ſuā īdicās. ¶ Ad4ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ illa īfectio que eſt in ſemīe: ſic̄ nō hꝫ rōnē culpeꝓprie loq̄ndo an̄ īfuſionē aīe: ita nec pene. opꝫ .n. eſſe idemſub̓m culpe ⁊ pene. ⁊ iō ſic̄ in rebꝰ irrōnalibꝰ nō ꝓpͥe eſt pēaque de ſe ordinē ad culpā hꝫ: ita ēt nec in ſemine pena pōteſſe: ſed eſt defectꝰ ꝗdā inqͣꝫtū ſil̓itudo nature generantis īſemine v̓tual̓r manet: ꝑ modū ēt quo lepra in ſemīe leproſi nō eſt egritudo. ſi tn̄ pēa eēt: poſſet eſſe cā culpe nō īquātuꝫ ho: ſed ẜm ꝙ ex culpa cauſat̉: v̓tꝰ .n. cauſe manet in effectu. vn̄ qꝛ ꝑ pctm̄ pͥmi hoīs iſta īfectio ꝯſecuta eſt ī tota naͣhumana. iō vbi īuenit̉ ſubm̄ ſuſceptiuū culpe hꝫ rōnē culpe in actu: ſic̄ in puero iam nato. vbi v̓o hͦ nō īuenit manetin tali infectione v̓tꝰ culpe vt ſic cā culpe eſſe poſſit. ¶ Adꝗntū dd̓m. ꝙ cū peccatū originale ꝑ ſe loquēdo ſit natureviciū nō pōt cauſari ꝑ id qd̓ eſt ꝑſone ꝑ ſe: ſed ſoluꝫ ꝑ id qd̓nature debet̉. Cōſeruatio aūt cōiūctionis corꝑis ad aīamꝑtinet ſpāliter ad eſſe ho ꝑſone in natura humana ſubſiſtētis: ⁊ iō talis cōiūctio īfectionē originalis pctī nō facit ī aīaniſi adiūgat̉ aliꝗd qd̓ ꝑ ſe ad naͣꝫ ꝑtineat: ⁊ hͦ eſt actus gn̄ationis: qui ꝑ ſe nature cōſeruāde debet̉. ⁊ ideo ex ꝯcupiſcētia que remanet poſt baptiſmū: nō inficit̉ iterato aīa illiusqui baptizatus eſt: ſed per generationē in filium ſuū traducitur vt in originali naſcat̉.II¶ Utꝝ ſit nec̄e oēs hoīes naſci in pctō originali.ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ nō ſitD ſecundu) nece oēs hoīes in pctōoriginali naſci. Baptiſmꝰ .n. reddit regn̄atis ꝑip̄m hoc qd̓ ꝑ Adā ꝑditū fuit: qꝛ donū xp̄i exceadit delictū ade. vt dr̄ Ro. 5º. ſed ſi adā nō peccaſſet hoīes in pctō origīali filios nō gn̄aſſent. gͦ ⁊ hoīes baptizati in filios pctm̄ originale nō trāſmittūt. ¶ Pͣ. morseſt pena originali pctō debita. gͦ vbi non erit mors ibi nonerit originale. ſed Hieronymꝰ ponit quoſdā in fine mundinō morituros. gͦ vr̄ ꝙ illi in originali nō naſcant̉. ¶ Pͣ. ſic̄deus ex coſta viri mulierē formauit: ita ēt potēs eſt nuncex digito hoīs vel alio mēbro corpus humanū formare: cōſtat aūt ꝙ ille qui ſic formatꝰ eſſet nō deſcēderet ex adamẜm rōnē ſeminalē. cū igit̉ hec fuerit cauſa. vt Augu. dicit:quare xp̄s originale nō ꝯͣxit: qꝛ nō fuit in adā peccante ẜmſeminalē rōne: vr̄ ꝙ iſte originale non hēbit: ⁊ ita nō eſt neceſſariū in oēs originale trāſire. ¶ Pͣ. Si muliere peccante que an̄ virū peccauit/ vir: in lib. arbi. remāſiſſet. poteratetiā nō peccare: ſed ſi adam nō peccaſſet etiā muliere peccante. nō fuiſſent ex eis hoīes in originali geniti. gͦ cuꝫ hocfuerit poſſibile: nō eſt neceſſariū: vt peccatū parētis prime.ſ. Eue in oēs poſteros eius trāſeat. ¶ Pͣ. vt Aug. dicit ī lr̄acōcupiſcētia libidīs que eſt in actu coitꝰ originale peccatūcauſat. ſed qual̓rcūqꝫ ſumat̉ cōcupiſcētia potens eſt deꝰ abea hoīeꝫ liberare per miraculū. gͦ cōtingit aliquē ſine pctōoriginali naſci.eſt qd̓ apl̓s Ro. 5º. dicit. Peccatū ī oēs hoīesCONITA trāſiuit. ¶ Pͣ. ille q̄ nō eſt pctō obnoxius redemptione nō īdiget. ſi ergo eſſet aliꝗs qui nō in pctō originali naſceret̉ p̄ter xp̄m īueniret̉ aliꝗs ꝗ redēptiōe factaꝑ xp̄m nō īdigeret: ⁊ ſic xp̄s nō eēt caput oīuꝫ hoīuꝫ: qd̓ nōeſt cōueniēs ẜm fideꝫ. ergo nec ponere ꝙ aliꝗs ſine peccato originali naſci poſſit.dd̓m. ꝙ neceſſariū eſt oēs qui ex adaReſponde̓O generant̉ ꝑ viā coitꝰ pctm̄ origīale trahere: cuiꝰ rō ex dictis accipi pōt: ad eſſe .n. origīalis duo cōcurrūt .ſ. defectꝰ ꝗdā pͥncipia nature humane ꝯn̄s. ⁊ iteꝝfuerit in ptāte nature: vt iſto defectu careret: vel noͣ: ſine q̄

rō culpe in hoc defectu nō eſſet. vtrūqꝫ aūt neceſſariū ē inueniri in illis qui ex adam ꝑ modū dictū generātur. Si .n.defectꝰ ille nō traduceret̉: nō poſſet cōtingere: niſi ꝑ hoc ꝙnatura gnerātis ꝑfecte reītegrata eſſet. nō .n. pōt cōtīgere.vt v̓tute nature deficiētis aliꝗd ī natura nō deficiēs gn̄et̉.natura v̓o humana ī ſtatu huius vie nō reītegrat̉ qͣꝫtuꝫ adid qd̓ nature eſt: ⁊ ſi ꝑ gr̄aꝫ reītegrat̉ qͣꝫtū ad hoc ꝙ ad ꝑſonam ꝑtinet: ſed in futuro ꝑfecte reītegrabit̉ in beatis. vn̄oꝫ ꝙ ẜm totū decurſum huiꝰ vite defectꝰ iſte ex parētibꝰ īfilios ꝓpaget̉: ſil̓r etiā ⁊ rō volūtarij que culpā cābat ī natura in oēs hoīes ꝗ ab adam naturā accipiūt trāſit: erat .n.vt ſupra dictū eſt tali cōditione ſibi iuſticia originalis conceſſa: vt oēs ꝗ ab eo naturā humanā acciperēt: ſil̓ cū natura ⁊ iuſticiā cōſequerētur. vn̄ ꝙ illi ꝗ ab ipſo nati ſunt taliiuſticia careāt ex volūtate ipſiꝰ ade cōſecutū eſt. vn̄ rō volūtarij in oēs qui ab eo naͣꝫ humanā accipiūt ſil̓ cū d̓fectutrāſit: ⁊ qꝛ genitū naturā recipit a generāte ⁊ patiēs ab agete. iō oēs qui ẜm ſemīalē rōnē que eſt v̓tꝰ actiua ab adā deſcēdūt: opꝫ ꝙ in culpa originali naſcātur.ergo dd̓m. ꝙ redēptio xp̄i totuꝫ nobisAd PriMu) reddit qd̓ in adam ꝑdidimus: nō tn̄ ſil̓.ſed vnumqd̓qꝫ tꝑe ſuo. nō enim ꝑ xp̄m ī pͥmuꝫ ſtatū īnocētie ꝑducimur. vt ſimꝰ īmortales ī hac vita: ſicut ⁊ Adā fuitſed hoc ꝑ xp̄m ī patria cōſequi ſperamꝰ: ⁊ iō ꝑ baptiſmum⁊ alia ſacramēta que ex paſſione xp̄i v̓tutē ſortiunt̉ expugatur homo: quātū ad id quod ꝑſone eſt: ⁊ etiā quātum adnaturā ī his que ꝑſone ſunt cōparata: vt ip̄e homo ī actibꝰꝑſonalibꝰ pctō nō ſeruiat: ſed nō īquātuꝫ ad naturā ī his q̄ꝑ ſe nature debētur: ⁊ iō oꝫ vt per actū etiā nature īfectiooriginalis in ꝓlem trāſeat: qͣꝫuis etiā pater ſit a culpa originali īmunis ẜm ꝙ ad ꝑſonā ſuā ſpectat: ſicut .n. peccatumoriginale quilibet trahit particulari gn̄atiōe ſua: ⁊ nō ꝑ generationē patris ſui: ita etiā oꝑꝫ ꝙ ⁊ mūdationē ſuaꝫ cōſequat̉ per ſpecialē regn̄ationē ſuā. ⁊ nō per hoc ꝙ pater ſuregeneratus eſt. ¶ Ad ſcd̓m dicēdum: ꝙ hoc nō cōcedat̉ab oībus ꝙ aliqui ī fine mūdi īueniātur: qui nō moriātur:īmo Aug. ⁊ Ambro. cōtrariū dicūt: ⁊ dictum Hierony. magiſter exponit ī. 43. diſt. quarti libri hoc modo: ꝙ dicāturilli qui īueniētur viui nō mori: ex eo ꝙ ſtatim reſurgent: ⁊mors eoꝝ breuiſſimo tēpore erit: ſi tn̄ det̉ ꝙ nō moriētur:nō ſequit̉ ꝙ ſine culpa originali naſcātur. hoc enim ex ſpeciali diſpēſatione dei agetur: vt hāc penaꝫ remittat ex ſualiberalitate: quia volūtas ⁊ poteſtas eius nō eſt ſubdita ordini culpe ad penam: ſicut nec ordini naturalis cauſe adeffectum: poteſt eniꝫ facere ⁊ facit quādoqꝫ deus vt ignisnō comburat: vt in tribus pueris patet Daniel̓. 3. vnde nōeſt īcōueniēs ſi faciat vt nati in originali nō moriātur: ⁊ p̄cipue cum mori in actu nō ſit directe pene originali reſpōdens: ſed neceſſitas moriēdi. Illi aūt homīes neceſſitateꝫmoriēdi in natura ſua habebūt: ſed hac poſitiōe facta abhac neceſſitate nature per ſpecialem gratiam liberabūturſicut neceſſe eſt ẜm cauſas inferiores ignem comburere: aqua tamē neceſſitate pueri in camīo per gratiam liberatiſunt. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m: ꝙ ſi aliquis diuīa virtute ex cōdignoformaretur originale non haberet: haberet nihilominusomnes defectus quos habēt qui in originali naſcūtur: tamē ſine ratione culpe: quod ſic patet: poterat deus a prīcipio quādo homineꝫ cōdidit etiam alium hominē ex limoterre formare: quem in cōditione nature ſue relinqueret:vt ſcilꝫ mortalis ⁊ paſſibilis eſſet: ⁊ pugnam cōcupiſcentiead rationem ſentiēs in quo nihil humane nature derogaret̉: qꝛ hoc ex pͥncipijs nature cōſequit̉: nō tn̄ iſte defectꝰ īeo rationē culpe ⁊ pene habuiſſet: qꝛ nō per volūtatem iſtedefectꝰ cauſatꝰ eſſet: ſil̓r dico ꝙ in iſto qui ex digito gn̄aturtales defectꝰ eēt ſi prīcipijs ſue nature relinq̄ret̉: niſi dn̄s