Diſtin. XXXI.Queſtio I.
i ii
Diſtin. XXXI.carnis in nos deueniat. In ſcd̓a excludit ſnīam illoꝝ ꝗ pertraductionē aīe peccatū originale ī nos deuenire dicebātibi. (Putauere quidā ẜm aīam ⁊c̄.) In 3ª oſtēdit qualiterẜm traductionē carnis origīale peccatū traducat̉. ibi (Eſtenī peccatū originale: vt ſupra diximus ⁊c̄.) Et diuidit̉ inpartes tres. In pͥma oſtēdit ꝙ ꝓpter feditatē que ē ī carnecum traductione carnis ſimul culpa vel pena traducitur.In ſecūda inquirit de illa feditate ꝗd ſit. vtrū .ſ. culpa velpena. ibi (Hic queri ſolet ⁊c̄.) In 3ª oſtēdit quomodo illi ꝙab hac feditate purgatis ſunt peccatū originale trāſmittere poſſint ibi. (Ne aūt miremur ⁊ ītellectu turbemur ⁊c̄.)¶ Queſtio. I.Z duo. Primo de traduIc̄ querunt̉ ccione originalis peccati. 2º de ſub̓o eius. ¶ Circa pͥmū querunt̉ duo.Primo: vtrū per traductionē carnis origīaletraducat̉. Scd̓o: vtrum in oēs hoīes neceſſarium ſit originale peccatum trāſire.¶ Utrum originale peccatuꝫ poſſit trāſire in poſteros peroriginem carnis.ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ ꝑ origiO primum nē carnis origīale a pͦ parēte ī poſteros trāſire nō poſſit. Actio enī ꝑſone nō extēdit ſe ad naͣm: qꝛ ꝑſona īferior ⁊ minus eſt potēs qͣꝫ natura ī qua ſubſiſtit: ſꝫ origocarnis debet̉ ipſi nature: cū gn̄atio ſit ordīata ad ꝯſeruationem ſpēi ⁊ nō īdiuidui. ergo peccatū pͥmi parētis ꝑ originēcarnis in poſteros tranſire nō potuit: qꝛ hoc eſſe nō potuit:niſi ꝑ actionē ꝑſone natura īficeret̉. ¶ Pͣ. ꝯͣrioꝝ oꝫ eē idēſubmͥ. ſed īfectio culpe ꝑfectiōi v̓tutis opponit̉. cū gͦ ſemēſubm̄ v̓tutis eſſe nō poſſit: nec īfectōi culpe ſubijci poterit.caro aūt nō traducit̉: niſi mediāte ſemīe. gͦ ꝑ moduꝫ iſtummediāte ſemīe nō poterit ꝑ traductionem carnis origīalepctm̄ traduci. ¶ Si dicat ꝙ ꝑ libidinē coitꝰ ſemē inficit̉ ⁊illa īfectio eſt cauſa culpe originalis. ¶ Contra. libido ẜmAug. dr̄ īproba volūtas: ſꝫ improba volūtas pctm̄ ē. gͦ ſi rōne libidīs culpa origīalis cauſat̉ in nato: tūc natꝰ traheretpeccatū origīale a ꝓximo parēte: ⁊ nō a pͥmis parētibꝰ: ⁊ hͦeſt ꝯtra id qd̓ īfra magr̄ determīat. ¶ Pͣ. illa īfectio ſemīsdefectꝰ ꝗdā eſt: oīs aūt defectꝰ ī nobis vr̄ vel culpa vel pēaeſſe: aut igit̉ eſt culpa: aut pena. Culpa nō pōt eē: qꝛ ſemenſub̓m culpe eē nō pōt. nec ēt pena: qꝛ pena culpā p̄cederet⁊ culpa ex pena cauſaret̉: qd̓ eſt īcōueniēs. gͦ nullo mō pōtex īfectiōe ſemīs pctm̄ origīale in gn̄ato cauſari. ¶ Pͣ. etiāpoſt baptiſmū: qͣꝫuis origīalis culpa deleat̉: remanet tn̄ cōcupiſcētia ī corpore ꝑ modū pene. ſi gͦ īfectio cōcupiſcētieī ſemīe aīaꝫ inficere poſſet culpa originalis: ēt poſtqͣꝫ hō apctō originali mūdatꝰ eēt: ꝑ cōcupiſcētiā in corꝑe remanētem aīa ſil̓r īficeretur: ⁊ ita pctm̄ origīale de neceſſitate rediret: qd̓ eſt īcōueniēs: qꝛ oporteret etiā de neceſſitate ⁊ penaꝫ eiꝰ redire: q̄ eſt carētia viſiōis diuīe. gͦ nō eſt pol̓e ꝙ infectio ſemīs īfectionem culpe in aīa cauſet.Sed colra minē pctm̄ in mūdū ītrauit: ſꝫ nō potuiteſt qd̓ apl̓s dicit ad Ro. 5º. Per vnū hoex vno hoīe humanū genꝰ īfici: niſi eo mō quo totū genuhumanū ex vno hoīe ꝓceſſit: hͦ aūt fuit ꝑ originē carnishoc mō pctm̄ origīale a pͥmiſ parētibꝰ ī noſ trāſit. ¶ Pͣ. ſic̄ſe hꝫ ꝑſonale pctm̄ ad actū ꝑſone: ita ſe hꝫ pctm̄ nature adactū nature: ſꝫ pctm̄ ꝑſonale .i. actuale ex actu ꝑſone cāturgͦ ⁊ pctm̄ nature .ſ. origīale ex actu nature ī nobis efficit̉: ſꝫactꝰ nature eſt actꝰ gn̄atōis ꝑ quē ipſa natura ſpēi ſaluat̉. gͦꝑ actū gn̄ationis peccatū originale ī nos trāſit.Reſpondeo guat̉ ꝙ ꝑſonanāꝫ īfecit ꝑ actuꝫ pctī ⁊dd̓ꝫ. ꝙ in ꝓgreſſu origīalis talis ordonature īfectio in ꝑſonaꝫ ſcd̓ario trāſiuit q̄ a ꝑſona peccāte
Queſtioꝓpagat̉: qd̓ qͣl̓r ſit vidēdū ē: ſic̄ .n. pͥus dictū eſt. hͦ deꝰ hūane nature ī ſui pͥnº ſupra ꝯditionē ſuoꝝ pͥncipioꝝ cōtuleratvt eēt ī rōne rectitudo quedā origīalis iuſticie quā ſine aliqua reſiſtētia inferioribꝰ viribꝰ īprimere poſſet: qꝛ hͦ gratiscollatū fuerat. iō iuſte ꝑ īgratitudinē īobediētie ſubtractūē. vn̄ fac̓tū ē: vt pͦ hoīe peccāte naͣ humana q̄ ī ip̄o erat ſibiipſi relinq̄ret̉: vt ꝯſiſteret ẜm ꝯditionē ſuoꝝ pͥncipioꝝ: ⁊ ꝑmodū iſtu ex actu ꝑſone peccātis ī ipſaꝫ naͣm defectꝰ trāſiuit: ⁊ qꝛ naͣ d̓ficiēs ab eo qd̓ gratis īpēſuꝫ erat nō p̄t cāre hͦqd̓ ſupra naͣꝫ collatū erat: cū nihil agat vltra ſuā ſpēꝫ. iō ſequit̉ ꝙ ille ꝗ gn̄at̉ ab hn̄te naͣꝫ hoc mō deficiētē naͣꝫ in ſil̓idefectu ſuſcipiat: qꝛ actꝰ ꝑſone ẜm ꝯditionē ſue naͣe ꝓcedit⁊ vltra nō ſe extēdit: īde eſt ꝙ d̓fectꝰ in ipſaꝫ ꝑſonā gn̄ataꝫredūdat: ſed rō culpe īde venit: qꝛ illud qd̓ collatū fuit gratis ade .ſ. origīalis iuſticia nō fuit ſibi collatū ꝑſonal̓r: ſꝫ inquātū talē naͣꝫ hēbat: vt oēs .ſ. ī ꝗbꝰ talis ab eo accepta naͣīueniret̉: tali dono potirent̉. ⁊ iō cū ꝓpagatōe carnis ēt illaoriginalis iuſticia ꝓpagata fuiſſet. In ptāte gͦ nature erat:vt talis iuſticia ſemꝑ in ea cōſeruaret̉: ſꝫ ꝑ volūtatē ꝑſoneexn̄tis in naͣ factū eſt vt hoc ꝑderet̉. ⁊ iō h̓ defectꝰ ꝯparatꝰad naturā rōnē culpe hꝫ in oībꝰ in ꝗbꝰ īuenit̉ cā naͣ acceptaa ꝑſona peccāte: ⁊ qꝛ ꝑ originē carnis defectꝰ iſte naͣli gn̄atione traducit̉ ſil̓ cū natura. iō ēt ⁊ culpa originalis ꝑ originem carnis traduci dr̄: ⁊ qꝛ ꝑ voluntatē ꝑſone rō culpe adnaturā trāſit. ideo dr̄ ꝑſonā naturā īfeciſſe: qꝛ v̓o in ꝑſonisalijs eſt originale pctm̄ a pͥma ꝑſona gn̄antis: nō ē rō culpeex ipſis: cū nō ꝓpͥa volūtate peccatū tale īcurrāt: ſed inquātum talē naturā cū rōne culpe recipiūt: īde eſt: ꝙ 2º naturaꝑſonaꝫ īficere dr̄. inde etiā eſt ꝙ iſta infectio ex īordinatavolūtate pͥmi parētis in ipſo ꝗdē pͥmo parēte fuit dupl̓r .ſ.ꝑ modū peccati actualis: inqͣꝫtū eam ꝑ ꝓpriā volūtatē contraxit ⁊ etiā vlterius per modū peccati naturalis: inqͣꝫtuꝫnatura in eo īfecta eſt. In ſequentibus autem non eſt niſipeccatum naturale.ergo dd̓ꝫ. ꝙ qͣꝫuis natura abſolute cōAd primuꝫ ſiderata īmobilis ſit. tn̄ ẜm eſſe ſuumꝯſiderata: oꝫ ꝙ ad variationē ꝑſone variet̉ ꝑ accn̄s. cōſtatenī ꝙ deficiēte hoc hoīe deficit humana natura que ī ipſoeſt: ⁊ ita ēt peccatū ꝑſonale ade in naturā humanā trāſiuitẜm ꝙ in ipſo eſſe hēbat. Ipſo enim peccāte pͥuatꝰ eſt his q̄ſibi rōne naͣe ſue gratis ꝯceſſa erāt: ⁊ eo pͥuato ēt naͣ pͥuatafuit: vt ī ip̄o erat: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ī alijs ꝗ ab ip̄o naͣꝫ accepturi erāt¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m. ꝙ ſemē nō ē actu ſub̓ꝫ culpe: ſꝫ v̓tute tm̄.hoc mō .n. ſe hꝫ ſemē ad peccatū origīale: ſic̄ ad naͣꝫ hūanā:vn̄ ſic̄ in ſemīe nō eſt naͣ hūana: niſi ī v̓tute: ita ēt nec origīalis culpa: qꝛ ꝑ v̓tutē q̄ ē ī ſemīe gnoͣ ad naͣꝫ hūanā termīat̉īfectā origīali pctō. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ libido tribꝰ modis dr̄.vno mō ẜm ꝙ ꝯſiſtit ī actu volūtatis illicite ⁊ īordīate aliꝗd deſiderātis: ⁊ hͦ mō libido ē actuale peccatū. Alioº dr̄ libido q̄ ꝯſiſtit magis ī delectatōe ſenſualitatis: ⁊ p̄cipue inactu gn̄atiue: vbi ſuꝑexcedit d̓lectatio: ⁊ ſic ē ꝗddā ex pctōd̓relictū: nō qꝛ ſine pctō nō eēt d̓lectatio: ſꝫ qꝛ īordīata noneſſet: qd̓ nomē libidīs īportat. Tertio mō pōt ſumi libido:qͣſi habitual̓r ꝓ illa īordinatiōe viriuꝫ nimia: ex qua eſt innobis ꝓnitas ad īordinate cōcupiſcēdū. Apͥma igit̉ libidine mēs cuiuſlibet iuſti generātis liberat̉: cū cōtīgat actuꝫmr̄imonialē ſine omni culpa ⁊ mortali ⁊ veniali exerceri.vn̄ cōſtat ꝙ nō intelligit̉ illa libido trāſmittere originalepeccatū in ꝓlē: nec iteꝝ illa q̄ eſt īordīata d̓lectatio ſenſualitatis: ⁊ ſi .n. ꝑ miraculū a tali īordinatiōe delectatōis cōitus aliquoꝝ purgaret̉: nihilominꝰ eoꝝ nati peccatū origīale ꝯͣherēt. vn̄ pꝫ ꝙ libido 3º mō dicta ītelligit̉ eē pctī origīalis cauſa. omne enī generans gn̄at ſibi ſil̓e in naͣ. vn̄ cū hecſit cōditio nature humane iuſticia origīali deſtitute: vt tal̓inordinatio viriū aīe in ea exiſtat: ꝯſtat ꝙ ēt talis cōditio