ti2
Diſtin. XXXI.gratis hoc ſibi vellet cōferre quod pͥmo hoī ꝯtulit: nec iſtidefectus ex volūtate pͥmi hoīs procederēt: quia defectusnō cauſant̉ ex volūtate pͥmi parētis: niſi in eis qui ab eo naturam accipiūt: nō aūt aliꝗs accipit naͣm a maͣ: ſed ab agēte: vn̄ cuꝫ iſte ſit ab adam ſolum material̓r: non aūt ſicut apͥncipio actiuo ab eo deſcēdat: cōſtat ꝙ naturā humanamab eo nō accipit: nec culpā originalē per eum īcurrit: nec p̄dictos defectus: ⁊ ideo rōnē culpe vel pene nō hēbūt: cuꝫnō cōparent̉ ad volūtatē: ſicut ad cauſam. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m.ꝙ ſi mulier peccaſſet viro nō peccāte: forte illa in peccatoſuo mortua fuiſſet: ⁊ deus viro aliā vxorē ꝓuidiſſet: ſi tn̄ exea filios genuiſſet dicit̉ ꝙ illi filij paſſibilitatē ⁊ defectuscorporales cōtraxiſſent: nō aūt originalē culpā: ⁊ defectusqui ſunt ex parte aīe: cuius ratio in euidenti eſt: qꝛ ẜm philoſophū in 6º. de aīalibus: corpus nō eſt niſi ex femina: aīaautem eſt ex mari: nō ita ꝙ aīa rōnalis traducat̉: ſed quiain ſemine eſt virtus formatiua: per quam in alijs animalibus inducitur anima ſenſibilis: in homine v̓o organizaturcorpus ⁊ preparat̉ ad receptioneꝫ anime ratiōalis. Si autem ecōuerſo adam peccaſſet muliere non peccāte filij exvtroqꝫ cōcepti vtrūqꝫ haberēt ⁊ defectus anime ⁊ corporis: quia ex defectu anime etiam defectus corporis cauſantur: deficiente enim pͥore neceſſe eſt ⁊ poſterius deficere: ſed non cōuertitur. ¶ Ad quintū dicēdum: ꝙ hoc nonpoſſet eſſe: vt cōcupiſcentia habitualis que in ordinationevirium anime cōſiſtit tolleret̉ ex toto: niſi natura penitusre integraret̉: ⁊ hoc quidem nulli dubiuꝫ eſt quin deus facere poſſet: ⁊ ſi hoc fieret proculdubio geniti ſine originalinaſcerentur.¶ Queſtio. II.de ſubiecto origīaEinde queritu. lis peccati. Et circahoc queruntur duo. Primo vtrum originale ſitin eſſentia anime: ſicut in ſubiecto vel in aliquapotentia eius. Secundo: vtrum generatiua prealijs viribus infecta ſit.¶ Utrū peccatū originale ſit ſubiectiue ī aliqͣ potētia. I.ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ originaleO primum ſit in aliqua potētia: ſicut īſubiecto. Illud .n. qd̓ eſt a corpore abſolutum etīmateriale nō vnitur corꝑi: niſi mediāte aliquomateriali: ſed anima rōnalis abſoluta eſt a materia: ⁊ īmaterialis. vt in 3º de anima ph̓us ꝓbat. ergo opꝫꝙ vniatur corꝑi mediātibus potētijs ſenſitiue ⁊ nutritiuepartis que ſunt materiales ⁊ organis affixe. ſed peccatumoriginale trāſit in animā: ex hoc ꝙ corꝑi ꝯiūcta eſt. ergo ꝑpͥus inuenit̉ in potētijs ſenſitiue ⁊ nutritiue partis. ¶ Pͣ.originale per originē traducit̉. origo autē humane natureeſt per actū generatiue potētie. ergo in ea pͥmo ⁊ pͥncipal̓reſt origīale: ſicut in ſubiecto: ⁊ nō in eſſentia anime. ¶ Pͣcōcupiſcētia ſiue habitualiter: ſiue actualiter ſumatur advires ſenſitiuas pertinet: ſed in p̄cedēti diſtinctione magiſter dixit originale eſſe cōcupiſcētiam. ergo eſt in potētijsillis: ſicut in ſubiecto: ⁊ nō in eſſentia aīe. ¶ Pͣ. ſicut Aug.dicit. omne peccatum in volūtate eſt: ſed originale peccatum eſt. ergo in volūtate eſt: volūtas auteꝫ potētia eſt anime. ergo eſt in potētia: ſicut in ſubiecto. ¶ Pͣ. pena reſpondet culpe: ſed pena originalis .ſ. carētia diuine viſionis eſtin rōne. ergo ⁊ peccatū originale: ratio autem potētia quedam eſt. ergo originale ⁊c̄.per origīale oēs potētie anime īficiūtur: ſedCOntra potētie nō vniunt̉ niſi in eſſentia: ergo originale per pͥus eſſentiā reſpicit. ¶ Pͣ. origīale eſt culpa ⁊ infectio nature: ſed ad naturā per pͥus cōparat̉ eſſentia qͣꝫ potentia: ꝗa eſſentia eſt pars eſſentialis nature. ergo ī ea originale principaliter eſt.
Reſpondeo dicēdo: ꝙ peccatū origīale eſt in eēntia aīe ſicut in ſubiecto: qd̓ ſic pꝫ: ph̓sin 8º. metaphyſice. oſtēdit ꝙ vnio forme ⁊ maͣe nō eſt ꝑ aliquod vinculū mediū: īmo ꝑ ſe vnū alteri vnit̉. al̓s nō eētvnio eſſentialis: ſed accn̄talis: aīa aūt forma corꝑis eſt. vn̄oꝫ vt ipſa aīa vniat̉ ꝑ eēntiā ſuā īmediate corꝑi vt ex ea ⁊corꝑe efficiat̉ vnū: ſic̄ ēt ex cera ⁊ ſigillo. vt in 2º de aīa. dr̄.⁊ qꝛ origīale cātur in aīa ex ꝯiūctione eiꝰ ad tale corpꝰ ꝓutforma eſt: ſic enī ex vtriſqꝫ ꝯiūctis talis naͣ reſultat: oꝫ ꝙ īeſſentia aīe ſit pͥmo ⁊ pͥncipal̓r: ſic̄ ī ſub̓o origīale ī potētijsaūt per ꝯn̄s: ſicut ⁊ ſupra de gr̄a dcm̄ eſt.Ad primu) corpus vt motor ẜm ꝙ eſt pͥnꝰ aliquogͦ dd̓m. ꝙ aīa rōnalis pōt cōparari adruꝫ operū: ⁊ vt forma. ſi pͥmo mō cū actꝰ quarūdā potētiarum īueniant̉ ſine īſtr̄is corꝑalibꝰ exerceri: aliaꝝ v̓o cū corporeis inſtr̄is corꝑalibꝰ: oꝫ illas potētias que in ſua actiōeorgano corꝑali nō īdigēt .ſ. ītellectiuas mediātibus ſenſitiuis corpus mouere: ſic̄ plane ī 3º de aīa. oſtēdit̉: ꝙ ab appetitn ītellectꝰ nō ſeꝗt̉ motꝰ: niſi mediāte appetitu ſenſus: etſic veꝝ eſt ꝙ aīa rōnalis vnit̉ corꝑi mediātibꝰ viribꝰ ſenſitiue ꝑtis. Si v̓o ꝯſideret̉ inquātum eſt forma ſic īmediatecorꝑi vnit̉: qꝛ eſſe qd̓ eſt actꝰ forme ꝯiūcti eſt ex aīa ⁊ corꝑe.originale aūt nō trāſit in aīaꝫ ẜm ꝙ ꝯiūgit̉ corꝑi vt motor:ſed ẜm ꝙ cōiūgit̉ ſibi vt forma: qꝛ ſic humanā naturā ꝯſtituit. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m. ꝙ hoc mō per actū generatiue virtutis originale traducit̉: ſicut ⁊ natura humana. vnde ſic̄ nōopꝫ ꝙ pͥncipalitas humane nature in potentia generatiuecōſiſtat: ita nec ꝙ ipſa ſit pͥmū ſubiectū originalis: ſed magis eēntia aīe que naturā hūanā ītegrat ⁊ cōſtituit. ¶ Ad3ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ vt ſupra dictū eſt: cōcupiſcētia nō eſt totū eē culpe origīalis: ſꝫ ſolū id qd̓ maͣle in originali ē: qd̓ v̓o ī eo formale eſt ex ꝑte volūtatis attēdit̉: ⁊ iō in viribꝰ ſuꝑioribꝰ ⁊īferioribꝰ ſil̓ origīale ſaluat̉: ⁊ hoc nō poſſet eē: niſi ꝑ hoc ꝙdefectꝰ ⁊ īfectio pͥmo in eēntia aīe īuenit̉ que vtrarūqꝫ potētiaꝝ pͥncipiū eſt: vt ſic ex ea ī oēs potētias corruptio originalis trāſeat. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ pctm̄ oē ī volūtate ē ſic̄ incā: nō tn̄ ſemꝑ eſt ī ea: ſic̄ ī ſubō: cū ēt ꝯcupiſcibilis ⁊ iraſcibilis ſub̓m pctī eē poſſit: ⁊ hoc mō ēt origīale ī volūtate eſtſic̄ in cā: qꝛ ex volūtate pͥmi parētis in oēs trāſiuit. ¶ Ad5ᵐ dd̓m. ꝙ ꝑ viſionē dei nō ſolū ipſa rō glorificat̉: ſed etiaꝫtotꝰ hō. vn̄ carētia diuīe viſiōis nō eſt pena tm̄ rōnis: ſꝫ totius hoīs: neqꝫ oꝑꝫ ꝙ ſicut diuīa viſio eſt pͦ ī potētia rōnis:ita ⁊ rōnale in potētia pͥmo exiſtat: qꝛ origīale ꝯſeꝗt̉ naͣm.ſed btītudo aīe in oꝑatiōe quadā cōſiſtit: oꝑatio aut potētie debet̉: ſed naͣ eēntiā reſpicit: ⁊ p̄terea ad viſionē beatāaīa ꝑuenire nō pōt ſine lumīe gr̄e: cuius ſub̓ꝫ eſt eēntia: vtſupra. 26. di. dictum eſt.¶ Utꝝ potētia gn̄atiua ſit magis īfecta alijs potētijs. II.¶ D ſecunduꝫ fic ꝰceditur. Uidetur ꝙgn̄atiua nō ſit p̄ alijs viribus īfecta. Illd̓ enī qd̓ nō eſt aliqͣl̓r obediēs rōIni non poteſt virtute perfici vel culpa inꝗnaritanaeaaeſed potētia gn̄atiua eſt ho. gͦ in ea īfectio pctī eēnō pōt. ¶ Pͣ. potētie īfecte nō cōtingit eē actū ſine pctō: ſꝫactū gn̄atiue v̓tutis ſine pctō eē cōtīgit: vt pꝫ in actu mr̄imoniali. gͦ gn̄atiua īfectōe pctī īfecta nō ē. ¶ Pͣ. īfectio originalis pct̄i eſt ꝑ fomitē: fomes aūt eſt ī ſenſualitate. gͦ ⁊ īfectio ī ea pͥncipal̓r eſt: ⁊ nō in gn̄atiua. ¶ Pͣ. īfectio peccati eſt in eo qd̓ eſt ſub̓m peccati: ſed ſub̓m originalis eſt eēntia aīe: ⁊ non potentia: vt dcm̄ eſt. gͦ in ea eſt īfectio: ⁊ nō ingn̄atiua. ¶ Pͣ. nutritiua augmētatiua ⁊ gn̄atiua ad eādeꝫpartē aīe ꝑtinēt .ſ. vegetabilē: ſꝫ ī nutritiua nō ponit̉ īfectiua originali peccato: nec iteruꝫ ī augmentatiua aliqd̓ peccatum ponitur. ergo nec generatiua debet dici pre alijs viribus ſpecialiter infecta.