Qō I.PDiſtin. XXX.
3xuulo: ita īquiēs. Nō peccat iſte ꝗ naſcit̉. nō peccat ille ꝗ genuit: nō peccat ille ꝗ ꝯdidit. Per qͣsigr̄ rimas īter tot p̄ſidia īnocētie pctm̄ fingis ingreſſuꝫ? Et rn̄det ei ſcā pagina. ꝑ vnū hoīeꝫ peccatū ītrauit ī mūdū. ꝑ vniꝰ iobedientiā ait apl̓s:ꝗd q̄rit ampliꝰ? ꝗd q̄rit aꝑtiꝰ? Itē inꝗt Iulianꝰ.Si ꝑ hoīeꝫ vnū pctm̄ in mūdū ītrauit. pctm̄ velex volūtate vel ex naͣ ē. Si ex volūtate ē: mala ēvolūtas q̄ pctm̄ facit. ſi ex naͣ ē: mala eſt naͣ. Cuirn̄deo ex volūtate pctm̄ ē. Querit forte vtrū originale pctm̄ ex volūtate ſit. rn̄deo ꝓrſus ⁊ originale pctm̄ ex volūtate eē: qꝛ hͦ ex volūtate primihoīs ſemīatū ē: vt ī illo eēt: ⁊ ī oēs trāſiret.¶ Obiectio quorūdā ꝯtra id qd̓ ſupra dictuꝫ eſtomnes hoīes in adam fuiſſe.D hͦ aūt qd̓ diximus in adā fuiſſe oēshoīes: ꝗdā ꝟboꝝ ſectatores ſic obijciunt dicētes. Nō oīs caro q̄ ab adamtraducta ē: in eo ſil̓ exiſtere potuit: qꝛml̓to maioris qͣꝫtitatis ē: qͣꝫ fuerit corpꝰ ade. Inquo nec tot ēt athomi fuerūt: quot ab eo hoīesdeſcenderūt. Quocirca veꝝ nō eē aſſerūt ſub̓aꝫvniuſcuiuſqꝫ in primo fuiſſe parente.¶ Rn̄ſio vbi aperit̉ qual̓r in adā ẜꝫ rōnē ſeminalē: ⁊ quō ex eo deſcēderint .ſ. ꝓpagatiōis lege.Uibꝰ rn̄deri pōt ꝙ maͣl̓r atqꝫ cāliter:nō formal̓r dr̄ fuiſſe ī prīo hoīe: oē qd̓ī hūanis corꝑibꝰ naͣliter ē. DeſcēditqꝫIIa prīo parēte lege ꝓpagationis: ⁊ in ſeactū ⁊ ml̓tiplicatū ē: nll̓a exteriori ſub̓a ī id trāſeunte: ⁊ ip̄m ī futuro reſurget. Fomētū ꝗdē hꝫa cibis: ſꝫ nō cōuertunt̉ cibi in humanaꝫ ſub̓aꝫ q̄ẜm ꝓpagationē deſcēdit ab Adā. Trāſmiſit .n.Adā modicū ꝗd d̓ ſub̓a ſua ī corpora filioꝝ: qn̄eos ꝓcreauit .i. ꝗd modicū de maſſa ſub̓e eiꝰ diuiſuꝫ ē ⁊ īde formatū ē corpꝰ filij: ſuiqꝫ ml̓tiplicatiōe ſine rei extrīſece adiectiōe auctuꝫ ē. Et deillo ita augm̄tato aliꝗd itidē ſeparat̉. vn̄ formāt̉poſterioꝝ corꝑa: ⁊ ita ꝓgredit̉ ꝓcreatiōis ordolege ꝓpagatiōis vſqꝫ ad finē hūani gnīs. Itaqꝫdiligēter ac perſpicue ītelligētibꝰ pꝫ: omnes ẜmcorpora in adā fuiſſe per ſeminaleꝫ rōnem: ⁊ exeo deſcendiſſe propagationis lege.¶ Aucͣtate ⁊ rōne ꝓbat̉ nihil extrinſecū cōuerti īhumanā ſubſtātia que ab adā eſt.Vod ꝟo nihil extrīſecū in humanamcorꝑis naͣꝫ trāſeat: ꝟitas ī euāgelio ſignificat dicēs. Oē qd̓ ītrat ī os ī venIltrē vadit: ⁊ ī ſeceſſuꝫ emittit̉. Qd̓ etiārōne on̄di pōt hͦ mō. Puer ꝗ ſtatī poſt ortū morit̉: ī illa ſtatura reſurget quā hīturꝰ erat: ſi viueret vſqꝫ ad etatē. xxx. ānoꝝ nll̓o vitio corꝑis īpe
ditꝰ. Un̄ gͦ illa ſub̓a q̄ adeo ꝑua fuit in ortu: ī reſurrectiōe tā magna erit: niſi ſui ml̓tiplicatiōe inſe? Un̄ aꝑꝑet ꝙ ēt ſi viueret: nō aliunde: ſꝫ in ſeaugmētaret̉ illa ſub̓a. Sicut coſta d̓ qͣ fcā ē mulier: ⁊ ſicut panes euāgelici. Nō īficiamur tn̄ ꝗncibi ⁊ hūores ī carnē ⁊ ſanguinē trāſeāt: ſꝫ nō inꝟitatē hūane naͣe q̄ a primis deſcēdit parētibꝰ.Que ſola ī reſurrectōe erit: reliqͣ ꝟo caro in quācibi trāſeūt tāqͣꝫ ſuꝑflua in reſurrectōe. d̓ponet̉.Que tn̄ ciboꝝ aliarūqꝫ reꝝ fomētis coaleſcit.¶ Diuiſio textus.determinauit lapſuꝫ humaneOſtquaꝫ nāe qͣtū ad pctm̄ pͥmoꝝ paretū. In ꝑte iſta īcipit determīare quō naͣ hūana¶Evitiata ē in poſteris. Et diuidit̉ ī ꝑtes duas. Inpͥma determīat de pctō qd̓ a pͥmis parentibꝰ inpoſteros eoꝝ tranſiuit ꝑ carnis originē .ſ. de pctō originali.In 2ª determīat de pctō qd̓ trāſiuit in poſteros ꝑ imitationē oꝑis .ſ. de pctō actuali. 34. di. (Poſt p̄dcā de pctō actuali ⁊c̄.) Prīa diuidit̉ in duas. In pͥma determīat de pctō orginali oſtēdēdo an ſit ⁊ ꝗd ſit. In ſcd̓a determīat qͣſdā ꝯditiōes eiꝰ. 31. diſt. (Sic̄ ſuꝑeſt īueſtigare ⁊c̄.) Prīa dīdit̉ ī. 2.In pͥª determīat de pctō originali ẜm v̓itatē. In ſcd̓a excludit qͣſdā ob̓ones ꝗbꝰ pctī originalis traductio īpugnat̉ ibi.(Ꝙ ergo ait ꝑ īobediētia ⁊c̄.) Prīa diuidit̉ in duas. In jon̄dit aliqd̓ pctm̄ a pͥmis parētibꝰ in poſteros trāſire. Ininꝗrit ꝗd ſit illd̓ ibi. (Hic pͦ vidēdū eſt ⁊c̄.) Et diuidit̉ ī partes duas. In pͥª inꝗrit an ſit pctm̄ actuale vl̓ nō: qd̓ dic̄ apl̓sꝑ vnū hoīeꝫ ī mūdū ītrauiſſe: oſtendens ꝙ ē pctm̄ originale ⁊ nō actuale. In 2ª iterato inꝗrit ꝗd ſit illd̓ originale peccatū (Ꝙ diligēter inueſtigādū ē ⁊c̄.) ¶ Circa pͥᵐ tria fac̄.Primo mouet qōnē. Scd̓o excludit falſaꝫ opīonē quorundā hͦ exponētiū de peccato actuali tm̄ ibi. (Quibuſdā placuit ⁊c̄.) Tertio on̄dit hͦ ītelligi de originali pctō ibi. (Et ēillud pctm̄ originale ⁊c̄.) Ꝙ diligēter īueſtigādum ē ⁊c̄.Hic inꝗrit ꝗd ſit pctm̄ originale. Et diuidit̉ in ꝑtes duas.In pͥª inꝗrit ꝗd ſit ẜm genus moris. In 2ª ꝗd ſit ẜm genusnaͣe ibi. (Nūc ſuꝑeſt videre ⁊c̄.) ¶ Circa pͥᵐ duo fac̄. Prīoponit qͦrudā opīonē ꝗ pctm̄ originale reatuꝫ tm̄ eē dicebāt⁊ nō culpā. Scd̓o on̄dit pctm̄ originale culpā eē ibi. Sedꝙ originale pctm̄ ⁊c̄.) (Ꝙ ergo ait ꝑ īobediētiam ⁊c̄.) Hicexcludit ob̓ones pctm̄ originale īpugnantes. Et diuidit̉ induas. In pͥª excludit obiectiōes q̄ īpugnāt directe pctm̄ originale. In 2ª excludit obiectione q̄ īpugnat peccatum originale qͣꝫtū ad cāꝫ eius q̄ eſt carnis traductio ibi. (Ad hocaūt qd̓ diximus ⁊c̄.) ¶ Circa pͥmū duo fac̄. Primo excludit ob̓onē pelagij ex aucͣtate ꝓcedētē. Scd̓o excludit ob̓ones duas Iuliani ꝗ rōcinādo originale pctm̄ impugnabat.Quaꝝ pͥª īcipit ibi. (Un̄ Aug. Iuliano ⁊c̄.) Scd̓a ibi. (Itēinꝗt Iulianꝰ ⁊c̄.) (Ad hͦ aūt qd̓ diximus ⁊c̄.) Hic excluditobiectiōes eoꝝ ꝗ pctm̄ originale īpugnāt ex ꝑte cāe eius q̄eſt carnis traductio ex vno in quo oēs maͣliter fuerunt. Etcirca hͦ tria facit. Primo mouet obiectionē. Scd̓o ponit reſpōſionē ibi. (Quibꝰ rn̄deri pōt ⁊c̄.) Tertio ponit rn̄ſionisI.ꝯfirmatiōeꝫ ibi. (Q v̓o nihil extrīſecū ⁊c̄.) QōIqō. Prima de pctō origi¶ Ic̄ ē duplex pali. Scd̓a de traductiōeLcarnis. ¶ Circa pͥmū querunt̉ tria. Primo an ꝓMtapctō pͥmoꝝ parentū in nos iſti defectus deuenerunt: quos ſentimus: ſicut neceſſitas moriendi ⁊hꝰ per modum quo pena conſequit̉ culpā. Scd̓o vtrū defectus aliquis ex pͥmis parentibus in nos deuenire potuerit