Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
104v
Einzelbild herunterladen
 

XXX.Diſtin.

Diſtin. Expoſitio textus.liberādo ⁊ p̄parando ⁊c̄.)Peralu vt liberatio referat̉ ad expulſionē peccati: ⁊ p̄paratio ad īformationeꝫaīe. (Nō tamē iuſtitie habēde vl̓ retinēde.Cōtra ſupra dcm̄ ē ꝙ quāuis hō nō hēret vn̄ ꝓficere poſſet: habuit tamē vn̄ poſſꝫ ſtare. ergo lib. arb. ſufficiebat adiuſtitiā retinēdam. Et dd̓ꝫ. ꝙ ab eadē cauſa eſt eē rei ⁊ cōſeruatio eius. vn̄ ſicut eē iuſtitie gratuite nō eſt niſi a deo:ita etiā ⁊ ꝯſeruatio eius. Sꝫ veꝝ eſt ꝙ hō habēs gratiamnō īdiget alia gr̄a ad eius ꝯſeruationē. Et ꝓpter hoc dicit̉ꝙ hō pōt ꝑ ſe ſtare. (Quibus rn̄dētes dicimus ⁊c̄.) Ur̄ hͦfalſum: qꝛ ſi quādo peccauit nō habuit: tunc pͥus amiſit qͣꝫpeccaret: qd̓ videt̉ falſum. Sꝫ dd̓ꝫ. ꝙ ante ītentionē peccati habuit v̓tutes: ſꝫ ſil̓ iſta duo fuerūt cōmiſſio peccati ⁊amiſſio v̓tutis: ſicut vnū eſt inſtās ī quo expellit̉ nigredo⁊ in quo īducitur albedo. (Hō an̄ pctm̄ beatiſſimus ⁊c̄.Nō eſt ītelligēdum de patrie beatitudine: ſꝫ ẜꝫ ꝙ beatitudo īcludit talē perfectionē qͣlis illi ſtatui cōgruebat: ⁊ capiebat aurā ethereā īquātuꝫ fixus in dīnoꝝ cōtemplatione māebat. (Atqꝫ vn̄ fuiſſe ꝯceſſis.) Ex hoc nō ſufficiēterꝓbatur: qͣꝫuis hō in ſtatu illo de ligno vite comedebat. prceptū .n. affirmatiuū nō obligat ad ſemꝑ. vn̄ ⁊ ſi preceptūſibi fuerit ꝙ lignis oībus ꝯceſſis vteret: potuit tamē eſuꝫalicuius eoꝝ differre vſqꝫ ad terminū ſibi a deo prefinitū⁊ ideo a quibuſdā nō cōceditur qd̓ magiſter hic determinat: ſꝫ ꝗd verius ſit determinari nō pōt: cum ſcriptura nōdeterminet: nec ratione probari poſſit. Ꝙ ꝑ Adā pctm̄ ⁊ pena trāſiuit in poſteros. Diſtinctio.XXX. AN ſuperioribus īſinuatuꝫ eſt: licꝫIpELIex parte. n̄ .n. ꝑfecte ſufficimus: qͣliter primus hō deliquerit ⁊ quā ꝓMdM peccato penā ſubierit: ꝗbus adijciendū eſt pctm̄ ſil̓ ac penā per eū trāſiſſe ī poſteros: ſicut Apl̓s oſtēdit inꝗens. Sicut ꝑ vnumhoīem in hūc mundū peccatum intrauit: ita ⁊in oēs hoīes mors pertranſijt. Utꝝ illud pctm̄ fuerit originale: an actuale.Ic primo vidēdū ē qd̓ fuerit illud pecEcatu: originale .ſ. an actuale. ⁊ ſi de oriFlginali intelligat̉: cōſequēter ꝗd ſit oriSate ginale pctm̄: ⁊ quare dicat̉ originale⁊ quo mō pertrāſierit vel ꝑtranſeat in oēs: diligenter īueſtigandū ē. Quibuſdā placuit de peccato actuali ade illud acciꝑe: aſſerentibus hocapl̓m ſenſiſſe cū inferius ait. Sicut ꝑ īobedientiā vnius hoīs peccatores ꝯſtituti ſunt multi:ita ⁊c̄. Euidēter īquiūt etiā ipſo noīe exprimitapl̓s pctm̄: qd̓ per vnū hoīeꝫ ītrauit in mūdū .ſ.inobediētiā. Inobediētia ꝟo peccatū actuale ēHoc aūt dicūt intraſſe in mūduꝫ: nō traductiōeoriginis: ſꝫ ſil̓itudine p̄uaricatiōis. Oēſqꝫ ī illovno pctō peccaſſe dicūt̉: qꝛ oībus ille vnus peccādi exēplū extitit. Hoc male ſenſerūt quidamheretici: ꝗ dicti ſūt pelagiani. de ꝗbus Aug. inprimo lib. de baptiſmo paruuloꝝ cōmemoratdicēs. Sciēdū ē hereticos quoſdā: ꝗ noīati ſūt

3pelagiani: dixiſſe pctm̄ prime trāſgreſſiōis ī alios hoīes nō ꝓpagatiōe: ſꝫ imitatiōe trāſiſſe. vn̄ēt in paruulis nolūt credere ꝑ baptiſmum ſoluioriginale pctm̄: qd̓ in naſcētibus nullū eē oīnocōtendūt. Sꝫ eis dicit̉: qꝛ ſi apl̓us pctm̄ imitatiōis: nō ꝓpagatiōis intelligi voluiſſet: eius prīcipē nō Adā: ſꝫ dyabolū diceret: de quo ī libroſapīe dicit̉. Inuidia dyaboli mors intrauit ī orbē terraꝝ. ⁊ qꝛ nō vult ītelligi hoc eē factū ꝓpagatiōe: ſꝫ imitatiōe: cōtinuo ſubiūxit ſcriptura.imitant autē eū qui ſūt ex parte ipſius. Imitāt̉ꝗdem Adā quotquot ꝑ inobedientiā trāſgrediunt̉ mandatū dei: ſꝫ aliud ē qd̓ exemplū ē volūtate peccātibus: aliud qd̓ origo ē cū peccato naſcentibus: nō ē igit̉ accipiendū peccatū ade trāſiſſe in oēs imitatiōis tantū exemplo: ſed propͥagationis ⁊ originis vitio. Hic aperit illud eſſe peccatuꝫ originale quodtranſit in poſteros.T eſt illud peccatū originale vt aperAte Aug. teſtatur: qd̓ per adam tranſiuit in omnes: per eius carnem viciatam: ꝯcupiſcentialiter generatos. Quid ſit originale peccatū hic inquirit̉.Uod diligēter inueſtigandū ē ꝗd ſit. De hoc .n. ſancti doctores ſub obſcuritate locuti ſūt: atqꝫ ſcholaſtici lectoHres varia ſenſerūt. Quidaꝫ .n. putantoriginale pctm̄ eē reatū pene ꝓ pctō primi hominis .i. debitū vel obnoxitatē: qꝛ obnoxij ⁊ addicti ſumꝰ pene tēporali ⁊ eterne ꝓ primi hoīsactuali pctō. qꝛ ꝓ illo vt aiūt oībus debet̉ penaeterna niſi ꝑ gr̄aꝫ liberent̉. Iuxta hoꝝ ſnīam oꝫdici originale pctm̄ nec penā nec culpā eē. Culpā nō eē ipſi fatētur. pena quoqꝫ ẜm eos eē nonpōt. qꝛ ſi debitū pene originale pctm̄ ē cū debitū pene nō ſit pena: nec originale peccatū eſt pena. Qd̓ etiā ꝗdā eorū admittunt dicētes ī ſcriptura peccatū ſepe noīari reatū. ⁊ reatū illi ītelligunt vt dictū eſt obnoxitatē pena. Et ea rōneaſſerūt peccatū originale dici eē in paruulis. ꝗaparuuli pro ipſo primo peccato rei ſunt pene.ſicut ꝓ pctō iniqui parentis aliquando exulantfilij ſcd̓m iuſticiam fori. Ꝙ origīale pctm̄ culpa ſit auctoritatibꝰ ꝓbat.Ed ꝙ originale pctm̄ culpa ſit. pluriUbus ſanctorū teſtimonijs edocet. ſuꝑexodū vbi dicit̉: primogenitum aſiniamutabis oue. Gregorius ait. Oēs ꝗin pctō nati ſumus ⁊ ex carnis delectatiōe cōcepti: culpā originalē nobis cōtraximus. vnde ⁊volūtate nr̄a peccatis īplicamur. Ecce culpaꝫ