QōI.Siſtin. AXII.

Diſtin. XXdeterminauit pͥncipium humaOſtqua nicaſus ex ꝑte tentatoris. Hicdeterminat pͥncipium ītrinſecum ex parte ip̄ihoīs peccātis. Et diuidit̉ in ꝑtes duas. In pͥmaNinꝗrit quod fuerit in hoīe pͥmum pctm̄ origo ⁊redix pctōꝝ ſequentiū. In ſcd̓a īquirit ꝗd fuerit pͥncipiumillius pͥmi peccati. ibi. ¶ Solet ēt queri ⁊c̄.) Prima diuidit̉in ꝑtes tres. In pͥma dicit ꝙ pͥmū pctm̄ in hoīe fuit elatio.In ſcd̓a oſtendendo ꝙ diuerſimode fuit in viro ⁊ muliereibi. (Et talis ꝗdeꝫ elatio.) In 3ª ex hͦ cōcludit pctm̄ mulieris grauius pctō viri fuiſſe ibi. (Ex quo manifeſte aīaduerti pōt.) Circa pͥmū tria facit. Primo ponit quorūdā opinione ⁊ rōnes eoꝝ ponentiū ſuperbiā in corde hoīs etiā tentationē demonis p̄ceſſiſſe. Scd̓o obijcit ī cōtrariū ibi. (Ꝙ ſiita fuerit ⁊c̄.) Tertio determinat v̓tutē ibi. (Ꝙ circa p̄dcāAug.) Et talis ꝗdē ⁊c̄.) Hic on̄dit qͣlis fuerit elatio viri⁊ mulieris. Et pͥmo qͣlis fuerit elatio ml̓ieris. 2º. qͣlis fueritelatio viri ibi. ¶ Solet q̄ri vtꝝ talis) (Ex qͦ manifeſte ⁊c̄.Hic ꝯcludit ex p̄dictis ꝙ pctm̄ mulieris grauius fuit pctōviri. Et pͥmo on̄dit ꝓpoſitū. Scd̓o obijcit ī contrarium ibi.¶ Sꝫ h̓ videt̉ ꝯͣriū.) ꝙ aūt pctm̄ ml̓ieris grauius fuerit on̄dit tripl̓r. Primo ex motiuo ad peccādū: qꝛ ex maiori ſuꝑbia. Scd̓o ex offenſa: qꝛ in plures peccauit ibi. (Que etiaꝫin ſe.) Tertio ex pena: qꝛ grauius punita ē ibi. (Inde etiaꝫcolligitur.) Sꝫ h̓ videt̉ ꝯͣriuꝫ ⁊c̄.) Hic obijcit ꝯͣ hoc qd̓ dictū eſt. Et pͥmo oſtēdit equale fuiſſe pctm̄. Scd̓o on̄dit peccatū viri fuiſſe grauius ibi. His aūt opponi ſolet.) ¶ Cica pͥmū duo facit ẜm ꝙ duas aucͣtates ꝯtra definita īduc̄.Scd̓a īcipit ibi (Uerūtamē ⁊ de viro ⁊c̄.) Quelꝫ aūt iſtaꝫpartiū diuidit̉ ī obiectionē ⁊ rn̄ſionē. Solet etiā q̄ri ⁊c̄.Hic inꝗrit qd̓ fuerit pͥncipiū illius pctī: ⁊ diuiditur in duaspartes ẜꝫ ꝙ duas mouet qōnes. Secunda incipit ibi. ¶ Si¶ Queſtio.vero queritur ⁊c̄.)querunt̉. Prīo de pctō pͥmi hoAT.IC DuO minis. Secundo de ignorātia.Pe¶ ¶ Circa pͥmū q̄runt̉ tria. Primo qd̓ fuerit primū pctm̄ ẜm genus. Scd̓o ꝗd hō peccādo appetijt. Tertio quis plus peccauit vtrū vir velmulier.¶ Utruꝫ pͥmū peccatū hoīs fuerit ſuperbia.ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ ſuꝑbiO primu) nō fuit pͥmū hoīs peccatum.Diſcredere .n. v̓ba dīna pctm̄ īfidelitatis eſt: ſedIpctm̄ hoīs ex hͦ ꝓceſſiſſe vr̄: ꝙ v̓ba d̓i diſcredidit:vel de eis dubitauit: vt ſupra dictū ē. gͦ pͥmū peccatū hoīs fuit īfidelitas. ¶ Pͣ. in ſpūali edificio pͥmuꝫ fundamētū eſt fides: vt Heb̓. iiº. dr̄. Sꝫ fidei opponit̉ infidelitas. gͦ etiā in ꝓgreſſu ꝑditionis humane pͥmū pctm̄ fuit infidelitas: ⁊ nō ſuꝑbia. ¶ Pͣ. Ro. 5. dr̄. Per īobediētiā vnius hoīs pctōres ꝯſtituti ſunt multi: ⁊ loꝗtur ibi de peccatopͥmi hoīs. per peccatū enī mors in mūdū intrauit. gͦ pͥmumpeccatū eſt īobedientia. ¶ Pͣ. ſpēs peccati determinat̉ exmotiuo ad peccādū: ſꝫ mulier mota fuit ad peccādū ex delectabili ẜm guſtuꝫ. vn̄ dr̄ Gen̄. 3. Uidēs gͦ mulier lignū ⁊c̄.Cū gͦ circa delectabile ad eſum ſit gula: vr̄ ꝙ pͥmū hoīs peccatū ſit gulla. ¶ Pͣ. ꝓmiſſio demonis mulierē ad peccādūinſtigauit: ſꝫ demo ꝓmiſit ꝑfectiōeꝫ ſcīe. gͦ ex appetitu ſcīepeccauit: ſꝫ īmoderatꝰ appetitꝰ ſciēdi ē curioſitas. gͦ pͥᵐ peccatū ē curioſitas. ¶ Pͣ. ꝗcūqꝫ nō fac̄ illd̓ qd̓ facere teneturpeccat pctō omiſſiōis: ſꝫ tenebat̉ hō ī tētatiōe ꝯferre de precepto iniūcto: qꝛ ſi ꝯtuliſſet nō peccaſſet. gͦ vr̄ ꝙ pctō omiſſiōis pͦ peccauerit. ¶ Pͣ. pͥᵐ pctm̄ hoīs fuit radix ⁊ origo ſequētiū pctōꝝ: ſꝫ ſic̄ dr̄ pͥᵉ Thi. vltiº. Radix oīum maloꝝ ēcupiditas. ergo vr̄ ꝙ pͥmū peccatū fuit cupiditas: et non ſuperbia vel elatio: vt in lr̄a dr̄.

ē qd̓ dr̄ Eccle. iiº. Initiū oīs pctī ſuꝑbia ē:Sed cōlra ſꝫ īp pctō hoīs oē pctm̄ initiū ſūpſit. gͣ pͥpctm̄ fuit ſuꝑbia. ¶ Pͣ. dyabolꝰ tētās hoīeꝫ ſui imitatorēcoactꝰ ē redder̄: ſꝫ d̓mō ꝑ ſuꝑbiā peccauit: vt. sͣ. dc̄ꝫ ē. gͦ ⁊ hō.Reſpōdeo ᵈᵈªᵐ ꝯtingit qn̄qꝫ in vno actu pluriumpctōꝝ deformitates īueniri: ſꝫ illa deformitas ē pͥncipalior ⁊ formalior ꝯplēs ſpēꝫ pctī q̄ ex pͥncipali motiuo relinquit̉ in qd̓ ordinant̉ alia: qꝛ finis ē id qd̓ pͥᵐcadit in volūtate ex qͣ ē origo pctī: ⁊ ex fine actus moralesſpecificant̉. vn̄ ph̓s dic̄ ī. 6. ethic. ꝙ ſi aliꝗs mechat̉: vt accipiat lucrū magis auarus ſeu iniuſtus qͣꝫ mechꝰ ē. ẜꝫ hͦ dicoꝙ in pͦ pctō hoīs multe deformitates apparēt. vn̄ magr̄ ſupra in eo notauit gullā inanē gl̓iaꝫ ⁊ auariciā: ꝑꝑ qd̓ vnum:pctm̄ multiplex pōt dici: nihilominꝰ tn̄ ſunt oīa alia maͣliareſpcū ſuꝑbie: qꝛ ad finē excellētie ꝯn̄de omnia ordinauit:ſic̄ ꝓmiſſio demonis on̄dit: q̄ ad pctm̄ īſtigauit. dic̄ enī. Eritis ſic̄ dij. Gen̄. 3. ⁊ merito vtriuſqꝫ pctm̄ ⁊ demōis ⁊ hoīs īcepit: qꝛ oīum alioꝝ pctōꝝ defectꝰ aliꝗs occaſio ſolet eē. ſola v̓o ſuꝑbia ē q̄ fundamētū ex ꝑfectiōe ſumit. vn̄ Aug. dic̄ꝙ etiā bonis oꝑbus īſidiatur vt pereant.gͦ dd̓ꝫ: ꝙ nō crediderūt deū falſuꝫ dixiſAd Primu) ſe. hͦ .n. ſimpl̓r īfidelitatis fuiſſet: ſꝫ crediderūt forte alio mō ītelligēdū fore meta. vel ad aliꝗd ſignificādū dictū. ¶ Uel dd̓ꝫ: ꝙ ex ipſa electiōe qͣ illd̓ qd̓ ꝓmittebat̉ appetebāt ocl̓us mētis īpeditꝰ fuit ne actual̓r v̓itatē dīni dicti attēderēt ẜm ꝙ oīs malus aliquo mō ignorās ē: ſꝫ talis ignorātia vel dubietas ēt credēdoꝝ īfidelitatē nō facit. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ ordo ꝯpōnis eſt ꝯͣriꝰ ordini reſol̓onis: qꝛ qd̓ ē pͥmū in ꝯpōne ē vltimū in reſol̓one: ⁊ iō nōſeꝗtur ꝙ ſi fides ē pͥma in ꝯpōne edificij ſpūalis ꝙ īfidelitas ſit pͥma in reſol̓one eiuſdē. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ īobediētiadupl̓r ſumit̉. qn̄qꝫ enī eſt ſpāle pctm̄: qn̄ .ſ. ex ꝯtēptū precepti aliꝗs ſpāl̓r peccat: qn̄qꝫ aūt ſumit̉ ꝓut eſt ꝯditio gnaͣlisꝯn̄s oē pctm̄ mortale. cū .n. p̄ceptū legis actꝰ oīuꝫ v̓tutū ordinet: ꝯn̄s eſt vt qd̓libꝫ vitiū trāſgreſſionē annexaꝫ p̄ceptihēat ⁊ īobediētiā: ⁊ ſic dr̄. ꝑ īobediētiā vniꝰ ⁊c̄. ¶ Ad qͣrtūdd̓ꝫ: ꝙ motiuū gule nō fuit pͥncipale motiuū: ſꝫ ſcd̓ariū ⁊ ordinatū ad alid̓: vt dictū ē. ¶ Ad 5ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ nō peccauit mulier in hͦ ꝙ appeteret ſcīaꝫ eoꝝ q̄ ad ipſaꝫ nō ꝑtinebāt: qꝛ h̓curioſitas fuiſſet: ſꝫ in hoc ꝙ in ſcīa eminētiaꝫ deſiderauitvt in hͦ quodāmō deo equaret̉. ¶ Ad 6ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ nō tenebatur tūc ꝯferre: qꝛ ēt ſine collatiōe poterat tētatiōi reſiſtereUl̓ dd̓ꝫ meliꝰ ꝙ fuit ibi omiſſio nō ꝓut ē ſpāle pctm̄: ſꝫ ꝓutē ꝯn̄s oē peccatū. In oī .n. pctō cōe ē hͦ ꝙ aliꝗs nō fac̄ qd̓ inſe ē ad reſiſtēdū pctō: qd̓ ſi faceret nō peccaret. ¶ Ad 7ᵐ dicēdū: ꝙ cupiditas tripl̓r ſumit̉. Unoº ꝓut ē ſpāle peccatū: ⁊hꝫ maꝫ ſpālē .ſ. bona ad vſuꝫ vite ꝑtinētia: ꝓut poſſident̉: ⁊ſic nō ē radix oīs pctī niſi ẜꝫ ꝙ īfra magr̄ dic̄ ꝙ nō eſt aliqd̓genꝰ pctī: qd̓ nō īterdū ex auaricia oriat̉. Scd̓o mō dr̄ cupiditas: vt ē gnaͣle peccatū ꝓut ē īmoderatꝰ appetitꝰ habēdiqd̓cūqꝫ vel ſcīaꝫ vel poſſeſſionē vel qd̓libꝫ aliud: ⁊ hͦ mō ſupra magr̄ dixit in pͦ pctō hoīs eē auariciam: ⁊ hos duos modos ponit Aug. ii. ſuꝑ Gen̄. Tertio mō ꝓut nō eſt peccatuꝫ:ſꝫ radix pctī ꝓut dicit quādā ꝓnitatem appetitꝰ vt īclinetur ad aliꝗd inordinate appetendū in actu: ⁊ cōſtat ꝙ pͥmomodo vt cupiditas eſt ſpeciale peccatuꝫ homo ex auaricianon peccauit.¶ Utrum peccatum hominis fuerit hoc ꝙ appetierit eſſe(ſicut deus.II.ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ pecD ſecundū catu hoīs non fuerit in hͦxꝙ appetijt eē ſicut deus. Cōpleta enī volūtasprudētis de īpol̓i eē nō pōt: ⁊ p̄cipue de illo qd̓in apprehenſione nō cadit: ſꝫ aliquā creaturā eſſe ſicut deꝰē īpoſſibile nec in ītellectu capi pōt. gͦ hͦ mō nō appetijt: cū