Diſtin.XXI.

Vt ſi forte illic aliquatenus p̄ualeret: poſtmodū fiducialius ad alteram q̄ robuſtior erat pulſandā: vel potius ſubuertendā accederet. Primū igit̉ ſolitariā feminā explorauit vt in ea primū oēm ſue tentationis vim experiretur.¶ Quare in aliena forma venit.Ed qꝛ illi ꝑ violentiā nocere nō poterat: ad fraudē ſe ꝯuertit: vt dolo ho¶A reneq̄ret. Ne āt fraus illiꝰ nimis maminē ſuꝑplātaret quē virtute ſeparanifeſtaret̉: in ſua ſpē nō venit: ne aꝑte cognoſceret̉: ⁊ ita repelleret̉. Iterū ne nimis occulta foret fraus illius q̄ caueri nō poſſet: ⁊ hō ſil̓ videret̉ iniuriaꝫ pati ſi taliter circūueniri ꝑmitteret:cū deus vt p̄cauere nō poſſet: ī aliena ꝗdeꝫ forma ꝑmiſſus ē venire dyabolus: ſꝫ in tali in quaeius malitia facile poſſet dep̄hendi. Vt igit̉ inꝓpria forma nō veniret: volūtate ſua factuꝫ ē.Vt aūt forma ſue malicie cōgruenti veniret: diuinitus factū eſt. Venit ergo ad hoīeꝫ in ſerpētem ꝗ forte ſi permitteret̉ in colūbe ſpecie venire maluiſſet: ſꝫ nō erat dignum vt ſpiritus malignus illā formam hoī odioſaꝫ faceret: in quaſpūs ſanctus appariturus erat. Nō ergo niſi ꝑſerpentē tētare ꝑmiſſus fuit dyabolus: vt ꝑ illd̓qd̓ foris erat: aſtutiam tētantis aīaduertere femina ꝗret. Dyabolus .n. ꝑ ſerpentē tētabat inquo loquebat̉. Iōqꝫ ſerpēs dictus ē eē calidiorcūctis aīantibus terre. Quia vt ait Augu. maliangeli licꝫ ſuꝑbia deiecti: nec tamē ſunt excellētiores oībus beſtijs ꝓpter eminētiaꝫ rōnis quāuis ſerpēs nō rōnali aīa: ſed ſpū dyabolico poſſit ſapiētiſſimus dici. Non ergo mirū ſi dyabolus ſpū ſuo īplens ſerpentē: ſicut nates īplebatſapientiſſimū reddiderat oīum beſtiarū: quē tamē ad tentandū non elegit dyabolus: ſꝫ per qd̓aīal ꝑmiſſus fuit: tentauit. Vnde Aug. ſuꝑ G.neſim. Nō eſt putandū ꝙ dyabolus ſerpentē ꝑquē tentaret elegerit: ſꝫ cū decipere cuperet nopotuit: niſi ꝑ qd̓ aīal poſſe ꝑmiſſus ē. Nocendi.n. voluntas ineſt cuiqꝫ a ſe: ſꝫ poteſtas a deo.Sic āt loquebat̉ dyabolus per ſerpenteꝫ ignorantē: ſicut ꝑ inerguminos vel ꝑ phanaticos loquit̉. Serpēte .n. vult organo eſt vſus: mouēsnaͣm eius ad exprimēdos ſonos verboruꝫ ⁊ ſigna ꝗbus ſuā monſtraret voluntatē. Serpensergo nec verba ītelligebat: nec rōnalis ē factꝰ:calidiſſimus tamē dictus eſt ꝓpter aſtutiā dyaboli. Locutus eſt aūt ſicut aſina Balaā: ſꝫ hocdyabolicū: illud angelicū fuit. Boni .n. ⁊ maliangeli ſil̓r operātur. Hic queri ſolet qͣre muliernō horruit ſerpentem? Quia cū nouerit creatū

eē: ēt officiuꝫ loquēdi a deo accepiſſe putauit.¶ De modo tentationis.Entatio autē hoc mō facta eſt. Stāscoraꝫ femina hoſtis ſuꝑbus: non audet in ꝟba ꝑſuaſionis exire metuensdep̄hēdi. Sꝫ ſub iuterrogatiōe eā aggredit̉: vt ex reſponſiōe colligeret qͣliter in malitia ꝓcedere poſſet. Cur inꝗt p̄cepit vobis deus vt nō comederetis d̓ oī ligno paradiſi? Cuirn̄dit mulier. De fructu lignoꝝ que ſūt in paradiſo veſcimur. De fructu vero ligni qd̓ ē in medio paradiſi: p̄cepit nobis deꝰ ne comederemꝰ⁊ ne tangeremus: ne forte moriamur. In quoꝟbo dedit locū tentāti: cū dixit ne forte moriamur. Un̄ mox dyabolus dixit ad mulierē. Nequaqͣꝫ moriemini. Si .n. deꝰ ꝙ in quocunqꝫ diecomederitis ex eo: aperient̉ oculi veſtri: ⁊ eritis ſicut dij: ſciētes bonū ⁊ malū. Attende ordinē ac ꝓgreſſum hūane ꝑditiōis. Prīo deꝰ dixerat: qͣcunqꝫ die comederitis ex eo morte moriemini. Deīde mulier dixit. Ne forte moriamur.Nouiſſime aūt ſerꝑens dixit. Nequaqͣꝫ moriemini. Deus affirmauit. Mulier qͣſi ambigēdoillud dixit. Dyabolꝰ negauit. Que igit̉ dubitauit ab affirmāte r̄ceſſit: ⁊ negāti appropinqͣuit.¶ De verſutia dyaboli: ꝗ vt facilius ꝑſuaderetmalū remouit ⁊ bonū ī pollicito duplicauit.Ui ad ſuā perſuaſionē plenit̉ ſuffulciēIIdā .i. vt malū qd̓ intēdebat libere ꝑſuaIderet: ⁊ malū qd̓ mulier timuit: negādo remouit ⁊ ꝓmiſſionē addidit: ⁊ vteius ꝑſuaſio citius reciperet̉ ꝓmiſſioneꝫ duplicauit. Unā nempe comeſtionē ſuadēs: duo inpremio ꝓpoſuit: ſil̓itudineꝫ dei ſcientiāqꝫ boni⁊ mali ſpōdens. Vbi tribus modis hoīem tentauit .ſ. gula in ꝑſuaſiōe cibi: cū dixit. In qͣcūiqꝫdie comederitis. Inani gl̓ia in ꝓmiſſiōe deitatis cū dixit. Eritis ſicut dij. Auaritia ī ꝓmiſſione ſcīe: cū dixit. Sciētes bonū ⁊ malū. Gula eſtīmoderata cibi auiditas. Vana gloria ē amor ꝓprie excellentie. Auaricia: īmoderata habendicupiditas: q̄ nō eſt tm̄ pecunie: ſꝫ ⁊ altitudinis⁊ ſcīe: cū ſupra modū ſublimitas ambit̉.¶ De duplici tentationis ſpecie.Orro ſcienduꝫ eſt duas eſſe ſpēi tētationis īteriorē .ſ. ⁊ exteriorē. Exterior tētatio ē quādo nobis extrinſecusmalū viſibil̓r ſuggerit̉ verbo vl̓ ſignoaliquo: vt ille cui fit ad ꝯſenſuꝫ peccati declinet: ⁊ talis tētatio tm̄ fit ab aduerſario.Inferior ꝟo tētatio eſt quādo īuiſibil̓r malumnobis ītrinſecus ſuggerit̉. Et hec tentatio aliqn̄