Diſtin. XX.I.Queſtio.

70

Diſtin. XX.modo in nobis: qd̓ vtiqꝫ non eē vicio deputandum: ſed conditioni nature: ſicut a cibo non penitus abſtinere valebāt: nec tamē illud erat exvicio: ſꝫ ex naͣ ꝯditiōis. Ad hͦ aūt opponit̉: ita ſinō peccarent nec morientur: ſed non peccarentſi non comederent. Poterant ergo ſine alimonia viuere. Ceterum ſicut ſupra diximus nonſolum peccarēt ſi de ligno vetito ederēt: ſꝫ ēt ſiꝯceſſis nō vterent̉: qꝛ ſicut erat ei p̄ceptū nō illo ligno veſci ita alijs veſci. Preterea ꝯtra naͣlē ronē facerent qͣ intelligebāt de illis eē edendūqd̓ ⁊ naͣliter appetebāt. Itē opponit̉: cū famesſit pena pctī: ſi nō peccarēt famē nō ſentirēt: ſedſine fame ſuꝑfluū videret̉ comeder̄. Un̄ putātꝗdā eos cibis nō indiguiſſe an̄ pctm̄: qꝛ nō poterāt eſurire ſi nō peccaſſent. Ad qd̓ dici pōt ꝗfames vere defectus ē ⁊ pena pctī. Eſt .n. īmoderatus appetitꝰ edēdi: cui nō ſubiacuiſſet hō ſinō peccaſſet: ſꝫ ꝓculdubio peccaret niſi hūc defectū cibo p̄ueniret: hēbat .n. naͣlē appetitum ⁊moderatū: cui ita ſatiſfaciēdū erat ne defectuꝫfamis ſentiret: ſicut ergo non ex vicio: ſꝫ ex naͣeꝯditiōe erat: ꝙ an̄ pctm̄ hō cibis īdigebat: ita n̄ex vicio eēt: ſꝫ de naͣ: ſi hoīs ꝯditio in principioſuo .i. ī prīo parēte a ꝑfecto īchoata in ſubſeq̄nti ꝓpagatōe a modico ad maiora ꝓficeret. vt .ſ.ꝑ interualla temporū ſtature corpore incremēta vſumqꝫ mēbrorum ſuſciperet.¶ Utꝝ ſicut ſtatura corporis ita ⁊ ſenſu mentisꝑuuli naſcerēt̉: ⁊ ꝑ acceſſuꝫ tꝑis ꝓficeret ī ſenſu⁊ noticia ꝟitatis: an mox nati ī his eēt ꝑfecti.T cū de corꝑe hūano nō ſit abſurdūvel īconueniēs hoc exiſtimare: q̄ri ſolet: vtꝝ de ſenſu aīe ⁊ cognitiōe ꝟitaItis eodē mō ſentiēdū ſit: vt .ſ. hi ꝗ ſinepctō naſcerent̉: ſenſu ⁊ ītelligētia mētis īperfecti exiſterēt ⁊ per acceſſum temporis in his proficerent vſqꝫ ad perfectionē: an mox cōditi ꝑfectionē ſenſus ⁊ cognitiōis ꝑciperēt. Illi ꝗ ſentiunt ꝑuulos natos ī ſtatura corporis ⁊ vſu mēbroꝝ ꝑ acceſſuꝫ tꝑis ꝓfecturos: nō diffitēt̉ eoſdē ī exordio natiuitatis ſenſu īperfectos exiſtere ⁊ ꝑ īteruallū tꝑis ī ſenſu ⁊ cognitiōe ꝓficerevſqꝫ ad ꝑfectū. Ad qd̓ ꝗdā opponūt dicentes.Si mox natin̄ hērēt ꝑfectionē ſenſus ⁊ ītelligetie ignorātia ī eis eēt. ignorātia aūt pctī ē pena.Sꝫ ꝗ hͦ dn̄t n̄ ſatis diligēter ꝯſiderat: qꝛ nō oīsꝗ aliꝗd neſcit: vel minus aliꝗd ꝑfecte ſcit ſtatiꝫignorātiā hr̄e ſiue ignorās eē dicēdus ē: qꝛ ignoratia nō dr̄ niſi cū id qd̓ ſciri ⁊ n̄ ignorari dꝫ neſcit̉: taliſqꝫ ignorātia pena pctī ē: cuꝫ mēs vicioobſcurat̉ne cognoſcer̄ valeat ea q̄ ſcire d̓beret.

¶ De hoīs trāſlatiōe ī melioreꝫ ſtatū ⁊ d̓ duobꝰbonis altero hic dato altero ꝓmiſſo.Alis erat hoīs īſtitutio an̄ pctm̄ ſcd̓mcorporis ꝯditionem. De hoc aūt ſtatutranſferēdus erat cū vniuerſa poſteriIIUtate ſua ad maiorē dignioremqꝫ ſtatū:vt celeſti ⁊ eterno bono in celis ſibi parato frueretur. Sicut enim ex duplici natura comꝑactus eſt homo: ita illi duo bona conditor a prīcipio preparauit. Vnum temporale: alterumeternum. Unum viſibile: alterum īnuiſibile.Unum carni: alterum ſpiritui. Et quia primūeſt quod eſt animale: deinde quod ſpirituale ētemporale ac viſibile bonuꝫ prius dedit. Inuiſibile autem ⁊ eternuꝫ promiſit ⁊ meritis querendum propoſuit. Ad illius autem concordiam quod dederat: ⁊ ad illud merenduꝫ quodpromiſerat: naͣli rōni in creatiōe aīe hoīs īdite qͣpoterat inter bonū ⁊ malū diſcernere: preceptūaddit obedientie: ꝑ cuius obſeruantiā datuꝫ nōperderet: ⁊ promiſſum obtineret: vt per meritum veniret ad premium.¶ Diuiſio textus.¶Oſtqua litate Ade ꝑ quā eſſe īdiuidui ꝑmagr̄ determinauit de īmortapetuū ꝯſeruabat̉. Hic determinat de gn̓ationefilioꝝ ꝑ quā ſpēs multiplicātur ī īdiuiduis. Diuidit̉ aūt ī partes duas. In pͥma d̓terminat eaq̄ pertinēt ad ſtatū gn̓atōis. In ſcd̓a on̄dit ī quē ſtatū poſthoc trāſferēdus erat ibi. (Talis erat hoīs inſtitutio ⁊c̄.)Prīa diuidit̉ ī duas. In pͥma determinat ꝯditōeꝫ gn̄ationis ex parte gn̄antis. In ſcd̓a determinat qͣlitatē gn̄atorūibi (Si v̓o qͣre qͣles ſi n̄ peccaſſent ⁊c̄.) ¶ Circa pͥmū triafacit. Prīo on̄dit modū gn̄atiōis: qꝛ per ꝯcubitū ſine pruritu libidinis. Scd̓o on̄dit gn̄atiōis pͥncipiū: qꝛ nō in paradiſo ꝯiuncti ſūt an̄ peccatū ad gn̄atiōꝫ ibi. Cur ergo ī paradiſo ⁊c̄.) 3º inꝗrit gn̄ationis terminū ibi.) De terminō v̓o tēporis ⁊c̄.) Si v̓o qr̄ ⁊c̄.) Hic inꝗrit qͣlitatē gn̄atorū. Et pͥmo quātū ad corpꝰ. Scd̓o quātuꝫ ad aīaꝫ ibi. (Etcū de corpore hūano ⁊c̄.) ¶ Circa primū duo facit. Prīodeterminat qͣlitatē natoꝝ in pͥmo ſtatu. Scd̓o mouet qͣſdā obiectiōes ibi (Adh̓ opponitur ⁊c̄.) ¶ Circa pͥmū triafacit. Prīo mouet qōnē. Scd̓o on̄dit eā eſſe dubitabilē exv̓bis Aug. ibi. (Et ſuꝑ hoc Aug. ambigue loquit̉. Tertiotio determinat ipſam ꝯſentiendo in alteram partem ibi.(Sed cum Augu. ⁊c̄.) Ad hoc auteꝫ opponitur ⁊c̄.) Hicmouet obiectiōes ꝯͣ determinata. Et pͥmo oſtendendo ꝙcomeſtiōe nō īdigebāt. Scd̓o ꝙ cibū nō ſumebāt: qꝛ ſuꝑfluū non fuiſſet ibi. (Itē opponit̉ ⁊c̄.) Et vtriuſqꝫ pꝫ ſolutio in lr̄a. Et ē de corpore hūano ⁊c̄. Hic on̄dit qͣlitateꝫ natoꝝ ex parte aīe. Et circa hoc tria facit. Prīo mouet qōnēScd̓o determinat eā ibi. (Illi ꝗ ſentiunt ⁊c̄.) In tertiomouet obiectionem in contrarium: ⁊ foluit ibi (Ad quodquidam opponunt ⁊c̄.¶ Queſtio. I.duo. Primo de geneI Ic queruntūr ratione primoru pa-rentū. Secūdo de qͣlitate natorū. ¶ Circa primū q̄runt̉ duo. Prīo an gn̄atio fuiſſet in primoſtatu. Scd̓o ꝗs modus gn̄ationis fuiſſet.